Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Liefhebben zoals Jezus

Hoe voorkom je dat ruzie het laatste woord heeft?

Vorige week schreef ik dat Jezus deze opdracht gaf: “Heb elkaar lief.” Hoe doe je dat wanneer je ruzie met iemand hebt?

Drie woorden: ‘Hebt elkaar lief’. Wat een lading kan daarin liggen. Ja, als je het goed hebt met elkaar is het makkelijk, maar wat kan het toch moeilijk zijn om een ruzie bij te leggen, om je excuses aan te bieden of om liefdevol te blijven denken en spreken als iemand je net verrot gescholden heeft… 

Hoe kunnen we op Jezus’ manier liefhebben?

1 Bid voor de ander

Ruzie zorgt ervoor dat mensen als kemphanen tegenover elkaar staan. En dit gaat vaak gepaard met (onterechte) verwijten en beschuldigingen. Misschien bedenk je die verwijten alleen in je hoofd, misschien spreek je ze ook uit, maar hoe dan ook geeft het verwijdering tussen mensen. En die verwijdering doet pijn, geeft verdriet, boosheid en frustratie.

God houdt van eenheid. Bidden is het krachtigste ‘wapen’ in welke strijd of ruzie dan ook, omdat het de kracht heeft om harten te verzachten en perspectieven te veranderen. Jezus zei: “En ik zeg jullie: heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen” (Matteüs 5:44). Dat klinkt misschien zo groot. We leven toch niet in oorlog? Wij worden toch niet vervolgd? Maar maak het eens kleiner en kijk dan naar je eigen leven: als je ruzie met iemand hebt, dan kan die ander zomaar ineens aanvoelen als ‘de vijand’. Wanneer de ruzie aanhoudt en je nog steeds de verwijten van jaren geleden voor de voeten geworpen worden, dan voelt het toch ook alsof je ‘vervolgd’ wordt? Dus: bid voor die ander en laat God jouw hart en het hart van de ander verzachten, zodat er ruimte komt voor liefde en vergeving in je hart.

2 Vraag vergeving

Wat zou het fijn zijn als iedereen die een ander pijn heeft gedaan, zijn of haar oprechte excuses zou aanbieden… En wat vinden veel mensen dat toch moeilijk! Ja, als kind leer je dat je degene die je pijn hebt gedaan verplicht een hand moet geven en ‘sorry’ moet zeggen, maar hoe gemeend is dit? Natuurlijk is het ontzettend goed om aan te leren om je excuses aan te bieden, maar het zou nog veel beter zijn wanneer we daarbij ook leren dat we die excuses ook vóelen. Dat we écht ‘het spijt me’ kunnen zeggen, omdat het ons daadwerkelijk spijt. Niet omdat we ‘omwille van de goede vrede’ het moeten goedmaken, terwijl we het niet menen. En hoe mooi zou het zijn als de ander die vergeving dan ook oprecht wil geven…

Jezus zei: “Want als jullie anderen hun misstappen vergeven, zal jullie hemelse Vader ook jullie vergeven.” Hij kijkt het hart aan en Hij weet of je van harte vergeeft of niet. Vergeving is cruciaal als je vrij wilt zijn van negatieve gedachten en gevoelens. Ruzie maken doe je altijd met z’n tweeën. Ja, het is vaak makkelijker om het aandeel van de ander te zien in de ruzie, maar bid God dat Hij jou laat zien waarin jouw reactie of jouw gedachten niet goed waren. Wees vrijmoedig in het vragen en geven van vergeving, want dan zul je werkelijke vrede kennen!

3 Leef in vrede

Doe wat jij kunt doen om echte vrede te bewaren. Ik heb het niet over schijnharmonie (doen alsof het goed is met de mensen om je heen, terwijl je eigenlijk nare gedachten en gevoelens over hen hebt), ik heb het over échte harmonie, waarbij je de mensen oprecht in de ogen kunt kijken, omdat het goed is.

Jezus zei: “Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden” (Matteüs 5:9). Laten we, ieder voor zich, een vredestichter worden. Denk na over wat je denkt, over wat je zegt, over welke toon je daarbij gebruikt. Komt dit de vrede ten goede, of maakt het de vrede kapot? Liefhebben zoals Jezus deed kan echt een uitdaging zijn, maar wanneer je er de vruchten van plukt, dan wil je elke dag weer je best doen om (in samenwerking met de heilige Geest) ‘heb elkaar lief’ in de praktijk te brengen!

Tekst: Carianne Ros

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.