Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Staphorst United bidt dat mensen Jezus gaan zien

Dagelijks inkijkje bij gebedsgroepen in Week van Gebed

“Beide avonden waren er zo'n dertig (jonge) mensen aanwezig. Iedereen vond het fantastisch en was op z’n plek. Veel mensen kwamen de tweede avond ook weer. Ik vind het mooi als andere mensen ook enthousiast zijn voor gebed," reageert Staphorster Albert Jan na de gebedsavond in het kader van de Week van Gebed.

"Deze ontdekking neem ik mee!" zegt Albert Jan Harkema uit Staphorst. Hij is betrokken bij Staphorst United: een interkerkelijke werkgroep bestaande uit christenen, die zich samen één weten door de Geest van Jezus Christus.

Staphorst United verlangt er naar om vooral jongeren uit de regio te bereiken met het evangelie van Jezus Christus. Tijdens de Week van Gebed organiseer Staphorst United de gebedsavond.

Albert Jan, jullie organiseren de Week van Gebed vanuit Staphorst United. Hoe is dat zo gekomen?
“Het is mijn ervaring dat als je dingen gezamenlijk wilt organiseren gaat het soms wat stroperig. Het moet langs de verschillende kerkenraden. Het is gemakkelijker om het vanuit enthousiasme te organiseren als verbindende organisatie.

We organiseren regelmatig een jongerenavond. Vaak komen de ouders ook mee en hebben we twee doelgroepen. We zetten ons graag in voor de jongeren en dat blijft een uitdaging. Zo hebben we in maart een jongerencafé met dj’s en een hele nieuwe vorm. Spannend.” In de woorden van Albert Jan proef je zijn hart voor jongeren.

En nu dus de Week van Gebed?
“Oh ja, over de gebedsweek. Die doen we al jaren interkerkelijk. Alle kerken worden uitgenodigd en we doen flink wat PR. Al met al is het een flinke klus. En we zijn ook maar eenvoudige christen. We verwachten geen groot spektakel. Het is gewoon een interkerkelijk gebedsplatform.”

Wat heeft jou zelf geraakt tijdens de gebedsavonden?
“Beide avonden waren er 30-35 man aanwezig. En iedereen vond het fantastisch en was op z’n plek. Veel mensen kwamen de tweede avond ook weer. Ik vind het mooi als andere mensen ook enthousiast zijn voor gebed. Dat neem ik mee!”

Wat is jouw gebed?
Na even denken reageert Albert Jan: “Het is mijn gebed dat de bedekking over dit dorp weggenomen wordt en mensen Jezus zien. En dat ze de vrijmoedigheid hebben om te bidden. Soms lijkt het alsof mensen niet willen bidden. Alsof er niks te bidden valt!”

- -

Dagelijks inkijkje
Tijdens de Week van Gebed zijn er iedere dag gebedsbijeenkomsten door het hele land: een maaltijd, een gebedswandeling, kanselruil óf een vrouwenbijeenkomst. Hieronder vind je impressies van eerdere gebedsbijeenkomsten deze week.

Donderdag

Vrouwen
Donderdag zijn we te gast bij vier dames in Krimpen. De vier organiseren al tientallen jaren vrouwenbijeenkomsten. Ze vonden het een mooi moment om deze ochtend in het teken van 'bidden' te stellen.

"Best spannend, want de dames zijn helemaal niet gewend aan bidden," vertelt Mady. “Sommige vrouwen komen graag op onze bijeenkomsten, maar verder niet in de kerk," legt Mady, een van de organisatoren, uit.

Deze ochtend gaat het iets anders dan normaal. Er is natuurlijk koffie, er worden een aantal liederen gezongen en er is een korte overdenking. Vervolgens worden de dames praktisch aan de slag gezet: ga maar bidden! Dit is voor sommigen  even wennen.

 

Niet gewend
“Deze generatie is er niet mee opgegroeid om samen hardop te bidden,” vertelt Attie, een andere initiatiefneemster. "Maar ze gaan er voor, de vrouwen bidden met tranen in hun ogen voor de mensen om hen heen."

Attie, Corrie, Mady en Ria zijn de drijvende krachten achter deze bijeenkomsten.  Dames: wat maakt dat jullie deze vrouwenbijeenkomsten organiseren?
“Eigenlijk zijn we er 25 jaar geleden gewoon in gerold. Het was toen op sterven na dood. Ik hoop dat de mensen geraakt worden.”, zegt Corrie. “En het is een voorrecht om te doen.”, valt één van de andere vrouwen bij. “Op deze manier maak je heel bewust een ochtend vrij voor God. In deze drukke tijd is dat heel belangrijk. Anders schiet het er zo gemakkelijk bij in.”

Wat heeft jullie geraakt vanochtend?
“De openheid naar elkaar toe in de groepjes,” reageert Corry. De andere vrouwen knikken bevestigend.  “Deze groep is eigenlijk helemaal niet gewend om met elkaar te bidden. Het is mooi om te zien dat mensen die het op afstand houden dan toch geraakt worden.” “Samen bidden is een kwestie van oefenen!”, vult Mady aan

Hoe kan het dat sommigen het of afstand houden en het lastig vinden om te bidden?
“Ze zijn het niet gewend om samen te bidden. Dit is de generatie die het ook nooit geleerd heeft. Ze zijn opgegroeid in een tijd waar je moest luisteren naar de juf of de dominee. Zelf hardop meepraten of meebidden hebben ze nooit geleerd of gedaan. Kinderen van nu groeien daarin heel anders op. Het is goed om samen bidden te ‘oefenen’ met ze.”

Wat is jullie gebed?
“Ik hoop zo dat dit thuis verder gaat," zegt Attie. "Dit is een hele betrokken groep en ze luisteren aandacht naar de verhalen. Het zou zo mooi zijn als ze verder gaan met wat ze geraakt heeft. Dat ze thuis ook zelf de Bijbel pakken en Hem zoeken.”

Woensdag

Waar in de samenleving vind je dit nog: mensen die doordeweeks een uur vrijmaken om met wildvreemden uit allerlei achtergronden te bidden voor de wijk, kerk en wereld? Afgelopen woensdag in Amersfoort Vathorst!

Een klein groepje bidders kwam bij elkaar, wetende dat ze deel uitmaken van een wereldwijde beweging. Ja, een beetje ongemakkelijk is het dan ook wel, zo'n gebedsbijeenkomst met mensen uit drie verschillende kerken. Maar ook uniek en krachtig.

“Er gaat een golf van gebed door de hele wereld deze week!”, reageert gebedsleider Jan Willem Lievers enthousiast.

Bidden in de brasserie
Om 19.30 druppelen mensen binnen in de sfeervolle brasserie binnen van het spiksplinternieuwe verzorgingshuis in de Amersfoortse wijk Vathorst. Rond een tafel zit een kring van tien mensen klaar om van start te gaan.

Vanavond is het thema eenheid en wat we hier zien komt al een beetje in de richting. Twee mensen uit de Volle Evangelie Gemeente, één uit de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) en zeven uit  Kruispunt, een samengestelde gemeente van de Protestantse Kerk in Nederland, Christelijke Gereformeerde Kerk en de Nederlandse Gereformeerde Kerk.

Jan Willem

Divers
Jan Willem Lievers is gebedsleider en stelt voor dat we eerst allemaal iets over ons zelf vertellen. De onwennigheid lijkt al een beetje plaats te maken. Als we gaan bidden, klinkt de kerkelijke kleur door, maar ook een diep verlangen om God te ontmoeten, Hem te eren en te dienen.

Jan Willem, in Vathorst gebeurt heel veel en er wonen veel christenen. Is een groepje van tien bidders dan eigenlijk niet best zuinigjes?
“Vorig jaar vond ik dat lastig. Nu helpt het me om te bedenken dat hier een groepje zit, maar ook in Nijkerk en ook weer een paar kilometer verderop, enzovoort. Er gaat een golf van gebed door de hele wereld deze week.”

In zijn eigen gemeente organiseert Lievers maandelijkse gebedsbijeenkomsten.

Voorbede past bij mij
“Voorbede past bij mij. Daar ga ik voor en daar heb ik lol in, al klinkt dat misschien een beetje raar. Ik geloof dat alles uiteindelijk bij gebed begint voor iedereen. Wat je doet is belangrijk voor God, maar het begint bij het gewoon zijn bij God.

Door genade mogen we als kind bij de Vader zijn. Daarnaast is gebed ook middel. God is onze Vader geworden, maar Hij is ook God van het heelal en wil zijn Koninkrijk hier vestigen. Door gebed mogen we dat uitspreken over deze aarde en vechten tegen de duisternis.”

Wat is je persoonlijke gebed?
“Het is mijn gebed dat het niet draait om deze avond, maar dat de Week van Gebed een katalysator is voor gebed in het algemeen. Voor ieders persoonlijke gebedsleven, maar ook dat ze anderen daarin meetrekken.”

Tekst en interview: Suzanna Blackmore | afbeelding: candoco

Dinsdag

In Wageningen vond dinsdag iets bijzonders plaats: ouders zochten elkaar op om te bidden voor de verschillende scholen en kinderen. Leontine was er bij en vertelt: “Bidden voor je eigen school is bijzonder, het zorgt voor een opbouwende sfeer.”, vertelt Leontine, betrokken bij een gebedsgroep voor ouders in Wageningen.

Leontine, hoe is het idee om voor school te bidden ontstaan?
“Op de basisschool van mijn kinderen, een Protestants Christelijk School, is al 15 jaar een gebedsgroepje voor ouders van kinderen op onze school. Dat stokje wordt steeds weer doorgegeven. We komen ongeveer één keer per maand bij elkaar. Tijdens de Week van Gebed hebben we een bijeenkomst, waarbij ouders van kinderen op andere scholen ook worden uitgenodigd.”

Wat heb jij zelf met gebed, Leontine?
“Eigenlijk ben ik niet echt een bidder. Maar gebedsbijeenkomsten doen me altijd goed. Mijn kinderen en de school waar ze naar toe gaan, ligt me na aan het hart. Je vertrouwt je kinderen toch elke dag aan een school toe. En het levert hele concrete gebedspunten op waar je voor kunt bidden. Bijvoorbeeld een juf die ziek is of een gezin waar het moeilijk mee gaat. En dat delen we natuurlijk wel anoniem, want we willen absoluut geen roddelgroepje zijn. De directeur levert ook vaak onderwerpen aan en regelmatig bid ze mee.”

Vanochtend was er een speciale gebedsbijeenkomst. Wat heeft je geraakt?
“Ik kom eigenlijk altijd blij terug van zo’n bijeenkomst. Er komt een groep mensen uit verschillende achtergronden. En iedereen heeft een andere manier en vorm om te bidden. Ik vind het mooi dat er zoveel openheid is dat iedereen actief mee doet. Ondanks de verschillen. Het taalgebruik is anders en toch ervaren mensen ruimte. Dat vind ik mooi!”

Wat is je gebed?
“Mijn gebed sluit aan bij waar we het vanochtend over hadden. We gebruikten de kindergebedsfolder en dat gaf inspiratie. Daarin werd een confronterende vraag gesteld over op welke manier je je geloof doorgeeft. Gelukkig gaat dat niet alleen over woorden, maar ook over daden. Mijn gebed is dat ik meer stil sta bij wat ik van God kan doorgeven!”

Maandag

Gebedsavond in Dordrecht
Emmy bezocht een gebedsavond in Dordrecht: “Ik bid vaak voor heelheid in levens van mensen. Ik zie zoveel gebrokenheid om me heen en hoop dat mensenmogen ervaren dat God ingrijpt in hun leven. En ik hoop dat meer mensen de kracht en waarde van een gebedsbijeenkomst ervaren.”, vertelt Emmy Boor, mede-organisator van het interkerkelijk Stadsgebed in Dordrecht.

Emmy, je bent de kartrekker van de Week van Gebed in Dordrecht. Wat maakt dat je dit allemaal organiseert?
“Ik houd er van om verbindingen te leggen. Ik zie gebed als omgeploegd land. Er gebeurt van alles in de stad en dat begint bij gebed. Het zou mooi zijn als nog meer mensen mee bidden en kerken nog meer samen gaan doen. Het mooie van deze avonden is dat je de christen uit je eigen wijk tegenkomt, ook uit andere kerken. En natuurlijk bid ik om vrede voor de stad, zoals in Jeremia staat."

Bid om vrede voor de stad waarheen Ik jullie heb gestuurd. Bid voor die stad, want als die stad vrede heeft, zullen ook jullie vrede hebben. Jeremia 29:7

"Ik kom er altijd zo opgeruimd vandaan!"

Waar ben je door geraakt tijdens het bidden?
“We gingen in groepen uit elkaar en vormden een klein gebedsgroepje. Een vrouw uit onze groep bidt al jaren of haar man christen mag worden. En nu zat die man zelf bij mij in de groep en bad vurig mee. Dat raakt mij persoonlijk.

Verder vind ik het mooi als kerken elkaar opzoeken en verschillen weg vallen. We bidden tot ónze Vader en vinden verbinding met elkaar door Jezus Christus. Zo werd het gisteren ook benoemd.

Ja, het was mooi. Een avond niet vergaderen, maar bidden. Ik kom er altijd zo opgeruimd vandaan!"

Zondag 18 januari

Jongeren gaven zaterdagavond het startschot voor de Week van Gebed 2016. Op maar liefst 29 plekken in kwamen honderden jongeren bij elkaar op een Prayer Night. Doel: samen bidden.

Rianne Wernsen, 21 jaar, is derde jaar communicatie stagiaire aan de Christelijke Hogeschool in Ede, bezocht maar liefst twee Prayer Nights.

Rianne, je bent vanavond naar twee Prayer Nights geweest. Hoe was dat? Wat heeft je geraakt?
“Bij de eerste Prayer Night in Bergschenhoek waren jongeren vanuit veel verschillende kerkelijke achtergronden. Een katholieke man ging voor in gebed en sloeg een kruisje. Dat vind ik mooi om te zien. Iedereen bid op zijn of haar eigen manier en dat is goed!

De tweede Prayer Night die ik bezocht was in Rotterdam. Het was een intieme setting en erg persoonlijk. Ik werd geraakt terwijl we een gebed uitspraken voor iemand die niet gelooft en met wie jij over het geloof zou willen praten. De persoonlijke verhalen die mensen delen en de manier waarop vervolgens voor elkaar gebeden werd was heel bijzonder en krachtig.”

Rianne, wat heb je zelf met gebed?
“Eigenlijk te weinig. Ik bid natuurlijk wel elke dag. Maar als het slecht gaat of dingen zitten tegen in mijn leven, dan maak ik daar echt tijd voor. Ik wil dat ook als alles goed gaat, maar je vergeet het zo gemakkelijk! Daarom zijn avonden als deze zo goed om er bij stil te staan en te merken wat gebed met mensen doet!”

Tieners ontdekken dat ze niet de enige zijn

Tienerleidster Marjan
Marjan (40 jaar) helpt dit jaar voor de tweede keer meer aan de Prayer Night in Bergschenhoek.

Marjan, wat brengt jou hier?
“Ik ben zelf katholiek en in de katholieke kerk hebben we helaas een kleine groep jongeren. Daarom doen we dit graag als verschillende kerken samen. Ik merk dat veel mensen een bepaald beeld hebben van katholieken. Door samen dit voor te bereiden zien ze mijn persoonlijke geloofsbeleving en dat geeft vaak een ander beeld. Verder ben ik tienerleiding en zitten mijn eigen kinderen hier ook. Het is mooi om de groep jongeren in aanraking te brengen met anderen. Daar help ik graag aan mee!”

Waar ben je door geraakt?

“Dat begon eigenlijk in de voorbereiding al. Het is mooi om met verschillende kerken samen te werken. En dan merk je dat we het geloof en de kern gemeenschappelijk hebben. Het raakt mij als ik zie dat de verschillen wegvallen.”

Wat is je gebed voor vanavond?

“Vorig jaar kwamen twee volleybal meiden elkaar hier tegen. Ze wisten van elkaar niet dat ze allebei gelovig waren. Hier ontdekken tieners dat ze niet de enige zijn die geloven. En natuurlijk hoop ik dat de tieners uit mijn groep aangeraakt worden en een stukje persoonlijke beleving ervaren.”

Interview en tekst: Dorina Nauta, Missie Nederland

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.