Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Nieuw boek Peter ter Velde: 'Paradijs om de hoek'

'De zoektocht blijft me mateloos boeien'

Journalist en schrijver Peter ter Velde worstelde zich los van zijn religieuze opvoeding, nam afscheid van het geloof en begon aan de zoektocht naar zijn eigen ik. Zijn verhaal verwerkte hij in de roman 'De Vader en de Zoon'. Ook in zijn nieuwste boek 'Paradijs om de Hoek' zijn de hoofdpersonen allemaal op zoek.

'Paradijs om de Hoek' is geïnspireerd op het bijbelse verhaal van de verloren zoon. Vader Jaap ontsnapt aan een depressie door zich helemaal op een streng religieuze beleving van zijn geloof te storten. Moeder Truida verliest zichzelf daardoor compleet. Jongste zoon Gijs past zich aan, maar trekt op z’n achttiende de wijde wereld in en belandt in de krakersbeweging. De keurige, oudste zoon Freek blijft gefrustreerd achter.

Peter: ‘Met mijn vorige boek De Vader en de Zoon heb ik veel mensen aangesproken. Vandaar dat ik samen met de uitgever opnieuw voor dit thema heb gekozen: jezelf zijn in een christelijke omgeving. Dit keer speelt het zich niet af in de evangelische beweging, maar in de Gereformeerde Bond. Ik ben zelf in Huizen opgegroeid waar in die tijd vijf grote Bondskerken stonden. Mijn vriendjes gingen daar naartoe en ik ging zelfs met hen mee naar catechisatie. Vandaar dat ik die kerk vrij goed ken.’ 

Pas later, in de jaren op de middelbare school, realiseerde Gijs zich wie zijn ouders waren en waar ze vandaan kwamen. (…) Gijs conformeerde zich aan het leven van zijn ouders. Hij hield rekening met hun gevoel en levensstijl. Op de middelbare school ontdekte hij echter ook een ander leven. Een vrijer leven, zoals hij dat zag bij de meesten van zijn klasgenoten.  

Peter: ‘Ik herken mezelf het meest in Gijs, in de vragen die hij stelt en de afstand die hij neemt van zijn opvoeding en gezin door weg te gaan en de wereld te ontdekken. Daarin zitten veel paralellen met mijn eigen verhaal. Met moeder Truida heb ik het meest te doen. De manier waarop haar man zijn geloof beleeft, heeft veel consequenties voor de manier waarop zij in het leven staat. Zij schikt zich in haar lot. Maar wat een bevrijding is het als ze los komt van die aanpassing. Met oudste zoon Freek lijkt alles goed te gaan, maar onder de oppervlakte sluimert enorme frustratie. Hij is de verpersoonlijking van mijn angstbeeld: wat als ik de zoektocht niet was aangegaan en was gebleven…’

‘Gaandeweg voelde ik me vrij worden van een verleden waarin alles draait om het vasthouden aan bepaalde normen, waarden, idealen en rituelen die alle een plek in het hiernamaals beloven, maar die hier op aarde niets brengen dan onzekerheid.’

Peter: ‘Ik kan me herinneren dat ik als tiener al zwetend van angst wakker werd. Ik zag mezelf belanden in de goot als ik zou spreken over de angst en twijfel over het geloof die ik wel degelijk voelde. Doordat ik mijn mond erover hield, belandde ik in een isolement. Het moment dat de rugzak van religie van me afviel, zal ik nooit vergeten, zo vrij voelde ik me. Veel mensen worden afgeschrikt door die angst, ze durven het niet aan om op zoek te gaan. ’

Ik heb de afgelopen jaren heel veel gelezen. Over mensen die op zoek waren. Naar de waarheid. Naar schatten. Naar de zin en onzin van het leven. Ik wil dat ook en dat wil ik niet omdat ik mij te groot voel voor dit huis of dit dorp, nee, het is niet uit hoogmoed als je dat soms denkt en het komt ook niet door de invloed op anderen op mij. Het is mijn keuze.

Peter: ‘Een zoektocht betekent altijd pijn, soms betekent het ook dat je mensen moet loslaten. Dat had mij ook kunnen gebeuren toen ik een gesprek aanging met mijn vader (EO-coryfee Feike ter Velde, red) en hem vertelde dat ik klaar was met het geloof en op zoek wilde naar wie ik echt was. Gelukkig ben ik hem niet kwijtgeraakt. Mijn zoektocht heeft me als mens enorm verrijkt. Het is een mooi proces om jezelf te vinden en te ontdekken wie je echt bent. Dat thema blijft me mateloos boeien.’

Gijs wist niet wat hij moest zeggen. Het was alsof niet hij van een levensveranderende reis terugkwam, maar zijn moeder Truida. Niet hij had de wereld ontdekt, maar zij.

Peter: ‘Door het vertrek van Gijs, zijn zoektocht en de vragen die hij stelt, verandert er ook wat in het leven van vader en moeder. Moeder Truida kan eindelijk zichzelf weer zijn, ook in haar geloof. Het beschrijven van mijn zoektocht in een boek heeft veel reacties opgeleverd. Ongelofelijk hoeveel verhalen ik hoorde van mensen die zich erin herkenden. Ik had nooit gedacht dat ik zoveel gelijkgestemden op m’n weg zou vinden. Dat verraste me.’

Paradijs om de hoek, Peter ter Velde, Conserve 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.