Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Nijmeegse vierdaagse: ‘Ik loop voor vrouwen in de prostitutie’

Het mooiste is dat ik wandelen kan omzetten in iets tastbaars

‘Ooit van het Vierdaagse virus gehoord? Ik ben erdoor besmet geraakt!’ Tanja Blokland loopt de Nijmeegse Vierdaagse al voor de negende keer. Haar voeten doen pijn van de blaren, toch gaat ze dapper door. Want het is niet alleen de kick die haar op de been houdt: ze loopt voor Bright Fame, een stichting die vrouwen uit de prostitutie helpt.

‘Zo, die strompelt zeg!’ Terwijl ik Tanja aan de telefoon heb, vertelt ze levendig wat ze aan zich voorbij ziet trekken: schuifelende wandelaars met pijnlijke gewrichten (‘Toch stralen ze allemaal!’), een wagen in alle kleuren van de regenboog die een onwijze herrie produceert. Middenin dit decor heeft Tanja de schaduw van een boom opgezocht om te vertellen over haar diepere drijfveer voor de Nijmeegse Vierdaagse.

Moeder
Eén vrouw is deze week extra vaak in Tanja’s gedachten. Ze is na tien jaar uit de prostitutie gestapt, met hulp van Bright Fame. ‘Haar moeder woont in Oost-Europa en wist niet dat ze in de prostitutie zat. Terwijl ze wel een hele hechte band hebben. Ze is zo opgelucht dat ze nu open kan zijn naar haar moeder. Maar ook: nu ze belangrijke zaken als werk en huisvesting op een rijtje heeft, komt er pas ruimte voor de verwerking van de opgelopen trauma's.'

'We zijn niet geroepen om kerkbanken warm te houden'

Nu Tanja inmiddels twaalf jaar met deze vrouwen werkt, heeft ze allang niet meer de illusie dat vrouwen het prostitutiewerk ‘leuk’ vinden. ‘Ik ben zelf een vrouw. Het is niet zo moeilijk te bedenken wat dit werk met je doet. Hun grenzen zijn stukgemaakt, ze kunnen die niet meer ervaren of voelen. Tegelijkertijd zijn ze echte bikkels. Ze proberen er het beste van te maken.’

Tanja ziet dat veel vrouwen ‘klaar’ zijn met het werk: ‘Ze trekken het gewoon niet meer. Maar ze hebben meestal schulden en kunnen daardoor geen kant op. Soms hebben ze helemaal niets: geen beddengoed, geen borden, zelfs geen bestek. We helpen ze in hun zoektocht naar een baan en bieden indien nodig een veilige opvang. Daar zit natuurlijk een kostenplaatje aan. Lopen is erg leuk, maar het mooiste is dat ik het kan omzetten in iets tastbaars voor Bright Fame.

Kerkbanken warmhouden
God is voor Tanja haar Bron en haar Fundament in haar werk met (ex-)prostituees. Een Bijbeltekst uit Jesaja 58 geeft haar inspiratie: verdrukten bevrijden, je bekommeren om je medemensen.

Dit raakt Tanja, je merkt het aan de manier waarop ze haar woorden kiest: zorgvuldig, maar met volle overtuiging. ‘Als christenen zijn we niet geroepen om kerkbanken warm te houden. We zijn geroepen om het zout van de aarde te zijn, te gaan naar mensen die het nodig hebben. Het is mijn lifestyle en ik zou echt niet anders willen: eigenlijk is het gewoon uitdelen wat ikzelf gekregen heb.’

Is dit niet het vasten dat ik verkies: misdadige ketenen losmaken, de banden van het juk ontbinden, de verdrukten bevrijden, en ieder juk breken? Is het niet: je brood delen met de hongerige, onderdak bieden aan armen zonder huis, iemand kleden die naakt rondloopt, je bekommeren om je medemensen?

'Schouder aan schouder', het motto van Bright Fame, wordt soms heel letterlijk genomen door medewandelaars.


Tekst: Arianne Ramaker
Beeld: Tanja Blokland

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.