Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Onkruid of mosterdzaad?

Blog van Tijs van den Brink

‘Jij zaait onkruid!’ Boem. Ineens kwam het hoge woord eruit. Een paar weken geleden, tijdens een gespreksavond over aanhakers en afhakers bij het geloof. Ik had de kritiek verwacht toen we vijf jaar geleden begonnen met AdieuGod? Maar toen bleef het tamelijk stil.

Eerlijk gezegd had ik die twijfels destijds ook wel. Ik vond het vanaf het begin een goed idee om met afhakers in gesprek te gaan, maar als je mensen die stoppen met geloven uitgebreid aan het woord laat, brengt dat anderen dan niet op een idee? Ik kan niet uitsluiten dat AdieuGod? mensen van het geloof af heeft geholpen, maar als ik eerlijk ben, is die vrees in de loop der jaren minder geworden. Allereerst omdat ik in die vijf jaar veel reacties heb gehad op de uitzendingen, maar nooit van iemand die zei: ‘het heeft mijn geloof fundamenteel aangetast.’ 

Ik heb wel mensen gesproken die zichzelf als ongelovig beschouwden en zich herkenden in de argumenten om af te haken. Overigens bleek dan vaak wel dat ze echt niets meer deden met het geloof: de uitzending van AdieuGod? was het enige half uurtje dat ze er nog mee bezig waren. Uit een soort nostalgie, vermoed ik.
Ik heb mensen gesproken die zeiden: ‘ik kijk elke uitzending en herken zo’n beetje alle vragen en twijfels die worden geuit. Maar aan het einde van elke uitzending zeg ik: en toch bestaat Hij!’
 

Ik heb ook gehoord van mensen die veel uitzendingen bekeken hadden, concludeerden dat er ‘iets’ moet zijn en er daarna voor kozen een cursus over het christelijke geloof te gaan volgen. AdieuGod? als mosterdzaadje...
Ik heb gehoord van gespreksgroepen die samen uitzendingen bekijken en vervolgens met elkaar praten over wat zij doen met twijfels en vragen.
Ik heb mensen gesproken die het heel fijn vonden dat er nu eens wordt geluisterd door christenen, die blij waren dat ‘hun’ reden van vertrek uit de kerk eindelijk een keer gehoord wordt. 

Wat ik vooral hoop (en gelukkig ook merk) is dat de gesprekken in AdieuGod? ertoe leiden dat we met elkaar in gesprek raken over de serieuze geloofsvragen die er in onze tijd (vaak ook in ons eigen hart) leven. En dat die gesprekken ertoe leiden dat het geloof zich juist dieper verankert, dat we niet omvallen als er kritische vragen worden gesteld of als het leven anders loopt dan we hoopten. Geen onkruid, maar een humuslaag, waar mooie planten en misschien zelfs krachtige bomen op groeien. 

Tijs van den Brink

  

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.