Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Passietheater 'De dood van de Zoon' tourt voor de laatste keer

''Alle duisternis van de wereld wint het niet van een klein vlammetje''

Vanaf 11 maart tourt de passievoorstelling ‘De Dood van de Zoon’ voor de vijfde en laatste jaar keer Nederland en België. Deze muzikale theaterproductie vertolkt de laatste uren uit het leven van Jezus Christus op een alternatieve manier. Met muziek van onder andere Lee DeWyze, Sufjan Stevens en Nick Cave. Een paar vragen aan bedenker en samensteller Pieter-Jan Rodenburg.

Intiem en rauw
De dood van de Zoon
is een intiem en tegelijk rauw muziektheater over de laatste uren van Jezus Christus. Naast eigen arrangementen bevat het stuk nummers van hedendaagse rock-, blues-, indie-, en folk-artiesten. Een verteller kruipt in de huid van de diverse personages uit het passieverhaal. Daarbij komen emoties als angst en woede, maar ook geloof, hoop en liefde in alle hevigheid aan bod.

Waarom ben je 5 jaar geleden begonnen met ‘De dood van de Zoon’?
''Ik liep al een paar jaar met het idee rond. Ik ben een vaste bezoeker van de Mattheus Passion, maar ik luister in mijn dagelijks leven nauwelijks Bach. Dus ik dacht: ik neem de ingrediënten van de Mattheus Passion - een verteller, luisterliedjes en koorliedjes - en ik zoek daar liedjes bij die mij raken. Ik ben ermee begonnen omdat ik veel van muziek houd, en omdat het verhaal me raakt.''

Wat betekent het lijdensverhaal voor je?
''Het weten dat er geen ellende zo diep is, of Jezus heeft het meegemaakt. Hij kent het, en is erbij. Alle lelijkheid van de wereld komt samen in zijn proces. Dat geeft me troost. Het geeft me ook hoop: het lijden heeft niet het laatste woord. Jezus gaat door de ellende heen, en uiteindelijk staat hij op uit de dood. Er is licht aan het einde van de tunnel. Ik heb perioden in mijn leven gehad dat ik me verlaten van God voelde. Ik wist dan, ik ben niet de eerste, niet de enige. Het komt goed.''

''Alle lelijkheid van de wereld komt samen in Jezus' proces''

Maakt de voorstelling nog steeds indruk op je?
''Ik ken de voorstelling van haver tot gort. Ik zoek de liedjes uit en neem het script door met de vertellers. En toch ontdek ik er telkens weer iets nieuws in. Er gaat geen voorstelling voorbij zonder dat iets me ontroert. Ik merk ook dat het de bandleden zelf niet onberoerd laat. Het is iets puurs.''

Dit is het laatste jaar dat de voorstelling uitgevoerd wordt. Is De dood van de Zoon 2016 daarom anders?
''Het geeft deze uitvoeringen een bijzondere lading. Het is een soort afscheidsproces. De dood van de Zoon is een van de mooiste projecten die ik ooit heb opgepakt. Het ligt zo dichtbij mijn geloof en hart. Dan is het best een beetje raar dat dit de laatste keer is.''

Kun je vast een tipje van de sluier oplichten, welke muziek gaan we horen?
''Met The one I love van R.E.M. (de uitvoering van Rosie Thomas) zetten we de worsteling van Judas neer. Hij houdt van Jezus, maar haat hem ook. Een beklemmende scene. Zelf herken ik dat soms. Ik hou enorm van Jezus, maar hij zegt ook frustrerende dingen. En soms snap ik hem niet.
Het slotlied is There is a Kingdom van Nick Cave. Als je alle ellende om je heen ziet, de vluchtelingencrisis, mensen die ziek zijn, dingen die mislukken. Er is pijn en verdriet. En toch. Er is een koninkrijk, er is een koning. Alle duisternis van de wereld wint het niet van een klein vlammetje.''

''Het wordt ontzettend mooi. Ieder jaar wordt het een beetje beter. Er zitten veel nieuwe liedjes in, en deze uitvoering heeft een prachtig slotlied. Dit wordt de beste ‘De dood van de Zoon’ ooit.''

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.