Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Tweede Kamer stemt in met verandering orgaandonatie

Orgaandonatie beladen bij christenen

Met de kleinst mogelijke meerderheid, 75 tegen 74 stemmen, heeft de Tweede Kamer ingestemd met verandering van de orgaandonatie. In principe wordt iedereen nu orgaandonor, tenzij men aangeeft dat niet te willen. De Eerste Kamer moet nog instemmen met het voorstel van D66 voordat het nieuwe systeem van kracht wordt.

Het leven van Tamara de Waal werd gered toen zij twee nieuwe longen kreeg van een donor. En Pien van der Hoff kon iemand helpen door haar eigen nier af te staan. “Wat God je in je hart geeft, moet je niet laten roven door mensen.’’ Toch wordt onder christenen nog heel verschillend gedacht over orgaandonatie.

Pien van der Hoff (55) stond een van haar twee nieren af aan een onbekende patiënt. “Ik was ooit met een van mijn dochters in het ziekenhuis toen een vrouw de wachtkamer binnenstormde. Haar kind had een nieraandoening en zou komen te overlijden. Ze smeekte iedereen om zich alsjeblieft te laten testen. Wie weet kon iemand het leven van haar kind redden. Dat maakte zo veel indruk op me! Toen ik jaren later zelf onderzocht werd vanwege hartproblemen, zei de arts ineens dat ik zo’n mooie nier had. ‘Mocht je ooit een nier afstaan, dan houd je een heel mooie over,’ zei hij. Dat was voor mij de bevestiging die ik nodig had.”

'Het zijn opvallend vaak christenen die een nier aan een onbekende afstaan'

Samaritaans doneren
Pien ging op onderzoek uit en ontdekte dat er zoiets bestaat als ‘Samaritaans doneren’. Dat houdt in dat je bij leven belangeloos een nier doneert aan een onbekende. Er volgde een uitgebreide screening en uiteindelijk werd ze geopereerd. “Het is een grote ingreep waarvan je zes weken moet herstellen, maar ik heb het als zóiets moois ervaren. Het was toevallig in de periode rondom Pasen en zo kreeg het voor mij ook een symbolische waarde. Ik had iets van mijzelf kunnen weggeven aan een ander.”

Beladen onderwerp
Pien is zich ervan bewust dat orgaandonatie onder christenen een beladen onderwerp is. “Ik heb het daarom destijds ook stil gehouden. Mensen hebben al snel een mening; ik noem dat wel de gave van ontmoediging. Maar wat God je in je hart geeft, moet je niet laten roven door mensen. Het mooie is dat de psychiater die de screening destijds deed, opmerkte dat het opvallend vaak christenen zijn die een nier aan een onbekende willen afstaan.”

Ook een donorcodicil tekenen is voor Pien iets vanzelfsprekends. “Waarom zou je niet iets van jezelf weggeven? Als ik die prachtige verhalen hoor over hoe iemands leven gered kon worden, raak ik daarvan steeds meer overtuigd.”

Vechtlust
Het verhaal van Tamara de Waal (29) is er zo één. Zonder de twee nieuwe longen die ze van een donor kreeg, had haar lichaam het niet meer volgehouden.

Tamara heeft taaislijmziekte, een ongeneeslijke, erfelijke aandoening. Door alle infecties die je door de ziekte oploopt, gaan de longen langzaam maar zeker kapot. “Ik wist dat ik bij een longinhoud van dertig procent nieuwe longen nodig zou hebben,” vertelt ze. Toch kwam de vraag van de arts op haar 19e nog onverwachts: ‘Hoe denk je over nieuwe longen?’ Tamara: “Ik wist dat het risicovol zou zijn. Zo’n twintig procent van de patiënten overleeft de transplantatie niet. Maar ik ging ervoor. Anders zou ik toch ook jong overlijden… Ik had het vertrouwen dat het goed zou komen.”

'Welke woorden kunnen uitdrukken hoe dankbaar ik ben?'

Tussen hoop en vrees
“Uiteindelijk moest ik lang wachten vanwege het tekort aan donoren. Mijn lijf hield het niet meer vol. En ook mentaal was de rek eruit. Dat was voor mij een angstige tijd. Ik was erg in mijzelf gekeerd en kon weinig troost halen uit mijn geloof. Ik heb sowieso in die tijd veel getwijfeld. Er gingen in mijn omgeving verschillende mensen dood aan taaislijmziekte; mensen die ook op de wachtlijst stonden, maar voor wie de donorlong te laat kwam.” Ze steunt in die tijd op het medeleven van kerkgenoten. “Daar ben ik ze dankbaar voor.”

Bedankbrief
Voor Tamara kwam de transplantatie gelukkig toch nog op tijd. Ik heb lang op de wachtlijst gestaan en dat is iets heel raars. Je weet dat er eerst iemand moet overlijden voordat jij geholpen kunt worden. Dat is dubbel. Het bijzondere is dat je je voor altijd met die familie verbonden weet, ook al ken je ze niet.” Na een korte stilte: “Ik moet nog steeds een bedankbrief schrijven. Maar welke woorden kunnen uitdrukken hoe dankbaar ik ben? Ik schuif het voor me uit. ’s Nachts droom ik er weleens van. Dan weet ik precies wat ik wil zeggen, maar de volgende ochtend ben ik het kwijt.”

Zingen
Tamara’s gezondheid is sinds de transplantatie enorm verbeterd. Ze kan weer sporten en vrijwilligerswerk doen. “En ik kan zingen! Dat helpt me om te zien waar het om gaat in het leven.” En in haar geloof, zegt ze, al houdt ze daarbij veel vragen: “Een van mijn beste vriendinnen kreeg nieuwe longen en vervolgens overleed ze aan longkanker. Dat is niet te bevatten. Ik vind het daarom moeilijk om te zeggen dat ik een tweede kans van God heb gekregen. Want waarom ik wel en zij niet?”

Ondanks de verbeteringen blijft de gezondheid van Tamara instabiel en blijft het risico bestaan dat haar lichaam de longen afstoot. Dagelijks slikt ze speciale medicijnen tegen afstoting. Haar leven is kwetsbaar. “Maar,” zegt ze, “ik ben dankbaar voor iedere dag dat het goed met me gaat.”

Wil je meer interessante en verdiepende verhalen uit Visie lezen? Download dan gratis de 15 beste Visie-artikelen op je tablet of laptop.


Tekst: Arenda Vermeulen
Beeld: Jorik Algra

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.