Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Ramadan: openbaringen van Jezus

Ramadan-blog: ‘God beloont wie Hem zoeken’

“Ik had me voorgenomen om me tijdens de ramadan in de Bijbel te verdiepen.” We ontmoeten Samir tijdens een ontmoetingsavond voor moslim- en christenjongeren in de moskee. “Tot nu toe had ik het te druk. Dus jullie uitnodiging om samen over Jezus te lezen komt dus als geroepen!”

Samir staat niet alleen in zijn nieuwsgierigheid naar Jezus tijdens de ramadan. Er zijn veel verhalen bekend over moslims die juist in deze tijd een ontmoeting met Jezus hebben. Ze krijgen een droom, zien een visioen of horen woorden van Jezus.

"Ze zoeken wel de Enige, de Eeuwige en verlangen naar zijn liefde."

Het is boeiend dat dit juist tijdens de ramadan gebeurt. In deze maand van bezinning focussen moslims zich extra op gebed en geloof. God beloont wie Hem zoeken, zegt de Bijbel (Hebreeën 11:6). In de islamitische wereld zijn er velen om wie dit gaat. Ze kennen God misschien niet in het aangezicht van Jezus. Maar ze zoeken wel de Enige, de Eeuwige, de Schepper en verlangen naar zijn liefde. En blijkbaar is dat gebed kostbaar voor God. Want hij verhoort het gebed en openbaart zichzelf in Jezus, zijn zoon.

Nacht van openbaring
Er is een nacht tijdens de ramadan waar gebed een extra centrale rol speelt. “Je voelt het gelijk als het deze nacht is,” vertelt een Libanese vriendin. “De lucht ruikt anders, de geluiden van de nacht zijn sereen.” Deze nacht heet Laylat al-Qadr: waardevolle nacht. Volgens de overlevering ontving Mohammed toen zijn eerste openbaring van de engel Gabriël. Vele openbaringen zouden volgen en resulteerden uiteindelijk in de Koran.

Juist in deze nacht geloven moslims dat de hemel open is en engelen en Gods Geest neerdalen. Met de zekerheid van een open hemel is mijn vriendin lange tijd wakker om haar smeekgebed tot God te richten. Ik hoef niet lang na te denken wat haar gebed zal domineren. Al meer dan tien jaar verlangen zij en haar man naar een kindje. Het is onbekend op welke nacht Laylat al-Qadr valt, maar meestal wordt aangenomen dat het om een van de tien laatste nachten gaat.   

Vreemd bijgeloof?
Het is makkelijk voor me om een dergelijk gebruik te diskwalificeren en aan de kant te schuiven als bijgeloof. Waarom zou God zich beperken tot maar een nacht in het jaar om de hemel open te zetten? Wat doet zo’n gebruik met je Godsbeeld? Het zegt voor mij vooral iets over een behoefte om grip te krijgen op God.

Maar als ik eerlijk ben is deze behoefte mij niet vreemd. Ik vind het ook moeilijk om te vertrouwen dat God het goede met mij voorheeft. Het voelt kwetsbaar om met open handen naar de hemelse Vader te gaan. Niet te weten wat de uitkomst is. Gebedsvormen worden dan soms een doel in zichzelf voor mij. Als ik maar zo vaak bid, of met deze personen, of op deze manier (vastend, proclamerend, ministrygebed, etc.) dan zal God vast het gebed verhoren. Ik vind het spannend om met lege handen te komen en me aan Hem over te geven.

Gelukkig kent God zijn kinderen. Zijn onze beperkte en menselijke vormen van contact zoeken kostbaar voor Hem. Of we nou christen zijn of moslim. Met open armen staat Hij op de uitkijk. Klaar om zich te openbaren aan wie Hem zoeken.

Marie van Buuren groeide op als kind van ontwikkelingswerkers in het Midden-Oosten en deelt nu haar leven met moslims in Nederland.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.