Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Sylvana in De Kist: "Dood heeft andere plek in Suriname"

"Hier zijn is het doel van het leven"

Presentatrice Sylvana Simons was 26 en net moeder geworden toen haar vader zelfmoord pleegde. "Het eerste dat ik dacht toen ik het hoorde was: ‘dat flik je toch niet?’ Nu geloof ik dat het een combinatie van moed en lafheid is geweest," vertelt ze aan Kefah Allush in de eerste aflevering van De Kist.

De meest gestelde vraag aan nabestaanden van iemand die zelfmoord heeft gepleegd, is volgens Sylvana: 'Voel je je niet schuldig?' Haar antwoord was altijd: 'I didn’t kill him!' "We lijden aan een enorme zelfoverschatting als we onszelf daarvoor verantwoordelijk houden. Daarom is zelfmoord ook zo’n taboe, want we praten elkaar een verantwoordelijkheidsgevoel aan dat we niet hebben."

Zelf is Sylvana nooit bang geweest voor de dood. Met die angst is ze ook niet opgevoed tijdens haar jeugd in Suriname. "Daar heeft de dood een heel andere plek in het leven dan in Nederland. Wij vieren het leven van de overledene. In Nederland zit iemand zachtjes te snikken en dan slaat iemand anders een arm om de schouder en zegt: ‘Niet huilen’. Wij laten ons veel meer gaan. Na acht dagen rouw komen we weer bij elkaar om te eten. Ook praten we in onze cultuur realistischer over de overledene. In Nederland zegt men: 'Over de doden niets dan goeds.' Wij zeggen soms gewoon: 'Het was eigenlijk een rotzak.' Onze rouwkleur is wit."
 
'Hier zijn is het doel van het leven'
De dood hoort bij het leven, vindt Sylvana. "Ik huil vaak zo hard op begrafenissen alsof mijn eigen kind is overleden. Het is ook verschrikkelijk dat het ophoudt. Dat we niet weten wat hierna komt, maakt de dood eng, omdat mensen het schrikbeeld van de hel in hun gedachten hebben." Met dit beeld leeft Sylvana niet, maar ze gelooft ook niet dat mensen op weg zijn naar de hemel. "De hemel is hier, we wonen in het paradijs en we blijven lessen leren. Hier zijn is het doel van het leven. We moeten de aarde draaiende houden en het leven dienen."

In haar eigen bestaan heeft Sylvana al veel heftige gebeurtenissen meegemaakt. Zo kwam ze in aanraking met huiselijk geweld. Toch noemt ze zichzelf geen slachtoffer. "Al deze gebeurtenissen hebben me gedwongen naar mezelf te kijken, naar mijn eigen aandeel in alles. Ik ben zelf verantwoordelijk voor de manier waarop ik op deze situaties heb gereageerd."

De Kist, zondag 9 november om 23.45 uur, NPO 2

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.