Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

"Tijd is het nieuwe goud"

Buurtdominee Jan Wolsheimer staat in de Goot500

Als er iemand vaak is genomineerd voor de Goot500, is het wel Jan Wolsheimer (46). Hij is fulltime voorganger van een kerk in Woerden, maar op maandag is hij ‘buurtdominee’ en luistert hij naar de verhalen van Amsterdammers in de Transvaalbuurt. “Het is een kwestie van samen koffiedrinken en je hart openstellen.”

"Hé, je hebt Christoffel aan je sleutelbos hangen, de beschermheilige van reizigers!" Jan heeft niet veel nodig om een gesprek te beginnen. De twintiger die binnenkomt in buurtcentrum Biko in de Transvaalbuurt grijpt naar zijn sleutelhanger en knikt bevestigend. "Ben je katholiek?" vraagt Jan. "Nee, wel gedoopt," zegt de jongen.

Sinds november vorig jaar houdt Jan iedere maandag ‘spreekuur’ in het buurtcentrum. "Deze plek is van de bewoners zelf. Zij bepalen wat er gebeurt." In het pand op de begane grond aan het Steve Bikoplein kunnen mensen onder meer Nederlandse les krijgen en naai- en computercursussen volgen. Ook is er een weggeefwinkel met kleding en een Repair Café. "De mensen hier spreken nooit een dominee."

"Ik heb een ontzettende passie voor mensen met rafelrandjes"

Rotterdammer in Amsterdam
Jan is opgegroeid onder de rook van Rotterdam. Hij houdt van voetbal en is Feyenoord-fan. Toch werkt hij nu in Amsterdam. "Toen ik twaalf jaar geleden als predikant begon in Woerden, kwam ik erachter dat ik op mijn vrije dag echt even weg moest. Maar op maandag is bijna alles gesloten. Behalve in Amsterdam. Daar vind je maandagochtend dezelfde drukte als vrijdagmiddag. Ik besloot de hoofdstad te gaan ontdekken. Terwijl ik door de Amsterdamse buurten liep, vroeg ik me af wat er achter de voordeuren gebeurt en wie er allemaal wonen. Vaak zat ik even op een bankje en negen van de tien keer kwam ik in gesprek met mensen. Uiteindelijk raakte ik betrokken bij allerlei welzijnsprojecten in de stad. Ik heb bijvoorbeeld veel in de Vluchtkerk gedaan, waar uitgeprocedeerde vluchtelingen onderdak vonden."

Uit de hand gelopen
De predikant kreeg het gevoel dat God hem zou roepen naar Amsterdam. Dat gebeurde niet door een wisseling van baan. Min of meer toevallig kwam hij in de Transvaalbuurt terecht, een wijk waar niet eens een kerk is. "Ik houd elke maandag spreekuur, van een tot twee uur ’s middags. Maar het is uit de hand gelopen. Inmiddels ben ik hier de hele dag. Vanmorgen heb ik al zes gesprekken gehad. Mensen vertellen me hun levensverhaal, laten me helpen bij het opstellen van brieven en stellen allerlei vragen. Net was er iemand die vroeg of ik ook dromen kan uitleggen."

Jan ziet overal kansen, maar komt handen tekort. Het is lastig mensen te vinden die hetzelfde willen doen als hij. "De kerk is te druk met haar eigen programma, terwijl we gewoon aandacht moeten hebben voor de mensen op straat. Mensen die Jezus niet kennen bereik je niet met een aanbiddingsconcert. Ze hebben een andere vorm van aandacht nodig. Ik hoop dat God door mijn aanwezigheid in de harten van mensen komt."

Lopend boodschappen doen
Volgens Jan is het heel simpel om contacten te leggen in je omgeving. "Het gaat erom dat je tijd maakt voor mensen. Tijd is het nieuwe goud. Ga lopend boodschappen doen in plaats van met de auto. Plan afspraken niet te dicht op elkaar, zodat je tijd hebt om mensen echt te spreken. Maar probeer eerst te ontdekken of je liefde hebt voor de buurt. Dat is niet vanzelfsprekend. Je komt me toch een partijtje figuren tegen…"

Zelf heeft hij ontdekt dat hij liefde heeft voor ‘het kapotte’ en ‘het gebrokene’. "De mensen hier in de Transvaal zijn ruw, direct en rebels. Dat spreekt me aan. Ik heb een ontzettende passie voor mensen met rafelrandjes."

"Ik kan de wereld- problemen niet oplossen, maar wel Cora uitnodigen voor mijn verjaardag"

Even later laat hij zien waar hij in de wijk regelmatig mensen ontmoet: bij de Turkse kapper, bij het eettentje op de hoek, op het plein... En terwijl auto’s, motoren, bussen en fietsen voorbij scheuren, vertelt hij over zijn droom: een kerk stichten in deze wijk. Een naam heeft hij ook al: Soulkitchen. ‘‘Samen eten en praten op zielsniveau.’’

Cora van 70
Jan Wolsheimer pioniert niet alleen in de Transvaalbuurt in Amsterdam. Hij doet dat ook in zijn eigen woonplaats, thuis en via sociale media. Hij begon een kerk in Woerden voor niet-kerkelijken en haalt via Facebook en Twitter geld op voor mensen die het nodig hebben. Zijn verjaardag viert hij sinds twee jaar volgens Lucas 14, waarin Jezus zegt dat als je een feestmaal geeft, je de armen, kreupelen, verlamden en blinden moet uitnodigen. "Ik nodig nu straatkrantverkopers, vluchtelingen en mensen met een psychische stoornis uit. Ongelooflijk wat er dan gebeurt. Eén vrouw, Cora van 70, vertelde dat ze sinds haar 11e niet meer voor een verjaardag was uitgenodigd. Kijk, ik kan de wereldproblemen niet oplossen, maar ik kan wel Cora uit Woerden uitnodigen voor mijn verjaardag."

Tekst: Linda stelma
Beeld: Miss Jack, met dank aan taartaholics.nl

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.