Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Van protestantse jongen naar Syrisch-Orthodoxe priester

Ruben van der Kaap zondag bij Andries

Als 12-jarig jongetje dacht hij al na over wat hij geloofde. Op school stond hij bekend als ‘die jongen met de Bijbel’. Nu staat Ruben van der Kaap op het punt te beginnen met de Syrisch-Orthodoxe priesteropleiding in Salzburg en is hij met zijn 22 jaar de jongste gast ooit van Andries.

Op de middelbare school heeft hij al een ander beeld van zijn toekomst dan de meeste klasgenoten. Anderen denken daarbij aan geld en roem, maar de 12-jarige Ruben denkt: “Wat heb je daar nu aan? Niks toch? Uiteindelijk helemaal niks. We gaan uiteindelijk allemaal naar het graf toe. En toen ben ik gaan nadenken, wat is nu de zin van het leven, wat wil ik in het leven?”

Zoektocht
Dan begint zijn zoektocht naar waarheid. Die zoektocht wil hij open aangaan en ook naar andere religies kijken. Ruben onderzoekt niet alleen het christendom, maar ook het hindoeïsme, boeddhisme en de islam. Toch komt hij weer bij het christendom uit. “Het mooie aan het christendom is toch de liefde. De liefde die God voor de mens heeft en die God ons opdraagt om voor elkaar te hebben. De liefde van God die mens werd, die afhankelijk werd van zijn moeder om voor ons te sterven en op te staan. Die ultieme liefde, die centraal staat in het christendom, is de essentie van het christendom.”

Nieuwsgierig
De zoektocht zorgt er wel voor dat Ruben uit zijn gereformeerde wereldje stapt. Hij komt terecht bij een Syrisch-Orthodoxe kerk. “Als protestantse jongen had ik er best wel moeite mee dat de protestantse kerk maximaal 500 jaar oud was. Ik had zoiets van ‘En die 1500 jaar daarvoor dan?’. En toen vond ik een kerk die zich helemaal richtte op hoe het begin was. Een kerk die claimde onveranderd te zijn in de leer. Dat maakte me nieuwsgierig.”

Hij gaat een kijkje nemen in een klooster in Glane, vlakbij Enschede. In dat klooster gaat hij bidden. Dat is voor hem zo’n bijzondere ervaring, dat hij denkt: ‘Ja, dit is het’. Twee weken later zit hij bij de bisschop op zijn kamer en wordt hij welkom geheten in de gemeenschap.

Oudheid
Vooral de oudheid van de Syrisch-Orthodoxe kerk spreekt hem aan, de spiritualiteit die altijd bewaard is gebleven. Een diep besef van nederigheid dat een gevolg is van de vervolging die in het verleden geleden is door de kerk. “In onze kerkdienst zingen we door de hele dienst heen ‘Heer, heb genade’. En dat is zoiets dieps. Voor mijn gevoel gaat dat nog dieper dan wat in de protestantse kerk beleden wordt.”

Trauma
Hij merkt wel dat de kerk in het Westen nieuwe moeilijkheden heeft. Secularisatie tast ook de Syrisch-Orthodoxe kerk aan. “In het Midden-Oosten was de kerk naar binnen gekeerd, uit angst voor vervolging. In het Westen hoeft dat niet. Je mag hier best naar buiten treden. Wij hebben iets te bieden. Wij kunnen van andere kerken leren en zij kunnen van ons leren. En dat durft de kerk nog niet echt. Eigenlijk heeft de kerk nog een onverwerkt trauma uit het Midden-Oosten en wil ze zo min mogelijk opvallen.”

De aflevering is opgenomen in juli.
Benieuwd wat Ruben nog meer te vertellen heeft? Kijk hier de aflevering van Andries (zondagavond 27 november 00.00, NPO2): 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.