Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

“Vlak voor het amen schokte de aarde”

Rianne Binnenmars ziet dat christenen in Nepal handen ineen slaan

“Wat de omstandigheden ook zijn: God is bij je. En hij luistert naar je.” Voor zendingswerker Rianne Binnenmars is het geloof haar grote steun na de verwoestende aardbeving in haar land Nepal, die mogelijk meer dan 10.000 slachtoffers heeft geëist. “Nu is de kans voor de Nepalese kerken om Gods liefde te laten zien aan dit land.”

Tijdens ons telefoongesprek is er plotseling paniek: het aardbevings-alarm gaat af. Er klinkt geschreeuw en haastige voetstappen. Rianne rent hijgend naar buiten. “Dat was weer een naschok. Je schrikt iedere keer weer.” Haar eigen huis is ook nog niet op orde. Daar heeft ze nu geen tijd voor. Ze is er één keer snel geweest om te constateren dat het een puinhoop is. Maar het huis staat er nog.

Oranje
Rianne Binnenmars was gelukkig buiten toen afgelopen zaterdag rond het middaguur Nepal werd getroffen door de grote aardbeving. “We waren uitgenodigd door het Nederlandse consulaat om Koningsdag te vieren in een hotel hier in Kathmandu. Met zo’n 50 oranje uitgedoste Nederlanders stonden we klaar voor het feest. Er was een vlooienmarkt georganiseerd en we waren net toegesproken door de consul. Nederlandse kinderen die bij het feest waren zongen een feestlied voor de koning. We stonden op de binnenplaats bij het zwembad. Het water kwam ineens uit het zwembad en klotste tegen onze benen aan en we kregen golven uit dat zwembad.”

Kerkdienst
Veel christenen zaten op dat moment in de kerk. Omdat Nepal een zesdaagse werkweek kent met alleen de zaterdag als vrije dag, zijn de meeste kerkdiensten op zaterdag. “Ik heb verhalen gehoord van christenen die op dat moment nog in de kerk zaten. De dienst was bijna afgelopen, maar vlak voor het amen schokte de aarde. Ze bleven binnen om te bidden, maar er kwam ook nog een naschok. Gelukkig bleef die kerk staan.” Voorzover Rianne weet zijn de meeste kerken niet ingestort, maar hebben ze wel aanzienlijke schade. Ook bij haar eigen kerk is er een muur ingestort, maar staat het gebouw nog overeind en konden mensen er op tijd uit. “Maar ik hoorde ook van een kerkje ten noorden van Kathmandu, in de regio Kapan, dat helemaal is ingestort. 27 van de 40 kerkgangers hebben het niet overleefd…”

Baby
Een collega van Rianne gaf een training in het gebied vlak bij Kathmandu dat zwaar is getroffen door de aardbeving. Hij rende snel naar buiten maar de mensen die de training volgden bleven in het gebouw zitten. Na de beving belden ze gelijk naar huis en begonnen te huilen. 90% van de aanwezige leerkrachten bleek geen huis meer te hebben: ingestort. In tranen vertelde een moeder dat ze haar 18 maanden oude baby bij haar schoonmoeder had gebracht, zodat zij naar de training kon. Het huis van de schoonmoeder lag in puin… Haar schoonmoeder en haar baby kwamen om bij deze grote aardbeving.
“Het dringt nog nauwelijks tot me door, maar als je deze verhalen hoort, denk je: waar maken we ons eigenlijk druk om in het gewone leven. Stel je voor: je bent alles in één keer kwijt!” Ondanks alle ellende voelt Rianne Gods aanwezigheid. “Ik heb drie nachten nauwelijks geslapen. Door de naschokken slaap ik met de buren buiten, maar het bevings-alarm gaat vaak af. Maar ondanks het slaaptekort heb ik nog zoveel energie om mensen te helpen. Dat is de extra kracht die God geeft! Daarbij is het heel waardevol dat veel vrienden en mensen uit Nederland en over de hele wereld met ons meeleven, dat geeft ons verbondenheid en ook kracht.”

Gods liefde
Ook bijzonder is dat de (doorgaans verdeelde) kerken van Nepal de handen ineen hebben geslagen om gezamenlijk op te treden in de noodhulp na de aardbeving. Zo’n 1 à 1,5% van de bevolking is christen. De meesten wonen in de hoofdstad Kathmandu, waar de kerken de beving redelijk goed doorstaan hebben. Daardoor kunnen zij er nu zijn voor de getroffen Nepalezen. “Voor veel Nepalezen is de kerk hun nieuwe familie. Toen ze christen werden zijn ze verstoten uit hun eigen familie. Daardoor staan we als christenen sterk in deze situatie. Als kerken kunnen we nu ook naar buiten het gezicht van Gods liefde laten zien. Door te luisteren, maar ook door te helpen met kleding, eten, huisvesting, enzovoort.”

Tekst: KlaasJan Baas

Rianne in 'Door de Wereld' (5 maart 2011)

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.