Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Vloeken in de kerk

Zeven hints om ook eens de andere kant op te kijken

Mijn dagblad opent er groot mee: de protestantse kerk wil drastisch veranderen. Kerkleider Arjan Plaisier betoogt met verve dat keuzen maken ook goed is. Ok; maar welke keuzes?

Op de radio kwamen diverse stemmen aan het woord. Het meest gehoorde devies is toch wel: daal af, kom uit de kerk, begeef je onder de mensen en deel alles wat hen bezighoudt. Allemaal goed bedoeld, natuurlijk. Maar wil je echt iets betekenen, dat zijn ook andere keuzes nodig. Misschien wel de omgekeerde. Wil je werkelijk back to the basics, dan moet je ook durven vloeken in de kerk. Daarom zeven hints om ook eens de andere kant op te kijken.

1. Kies voor stenen,
Iedereen kent het devies: we investeren in mensen, niet langer in stenen. Kerkgebouwen doen er niet toe. Jawel, maar dan blijft er één probleem, en dat zijn die mensen. Die houden namelijk van stenen. Mooie gebouwen, middeleeuwse kerken al helemaal, blijven trekken. Ze staan ergens voor, vertellen een verhaal dat groter is dan wijzelf. Als een heel land smacht naar twee Rembrandts, heeft dat iets te zeggen. Investeer dus ook in stenen, koester de mooiste kerken die we hebben en maak er ware oases van. Bouw gerust nieuw, maar dan wel even mooi. En houd de deuren open, want kerken zijn steeds meer een plek waar mensen thuiskomen. 

2. benoem bisschoppen,
Onze cultuur verandert, we kunnen niet meer zonder identificatiefiguren. Op dit moment komt bisschop Franciscus heel ver, maar neem Moeder Teresa of Edith Stein. Doe het zoals het altijd al ging: democratisch. Dus laat verantwoordelijken, kerkenraden, de bisschoppen aanwijzen. Als ze maar vrij zijn een gezicht en stem te geven aan de christelijke traditie.

'Traditie een vies woord? Leer het koesteren!'

3. omarm de traditie,
Vies woord? Leer het koesteren. Een gemeenschap van alle tijden en plaatsen is geen holle frase, maar iets om gelukkig van te worden. Eer wie je zijn voorgegaan en durf hen na te volgen, als onuitputtelijke bron. In de traditie ontdek je de Geest, kom je los van jezelf. 

4. zing,
Vrij naar Gerrit Achterberg: omdat zingen zo verrukt. Uitgerekend onze protestanten hebben de grootst denkbare schat aan muziek, oud en nieuw, haast zonder weerga in de wereld. Zing die, oefen die erin. Kennen we niet allemaal die wonderlijke ervaring? Hoe bevrijdend zingen werkt, dwars door onze sores heen? 

5. en preek,
Ook dat hebben we een halve eeuw geroepen: dat preken uit de tijd is, Jip en Janneke of net zo lief niet. Maar alle Jips en Jannekes die ik ken, komen voor een inspirerend verhaal, een echte preek.

6. wees wel volkskerk,
Stijl en stilte raken iedereen, zijn geen vijand van breed en omarmend, warm en sociaal. Integendeel.

7. maar tel niet.
Daar had Benedictus al veel over te zeggen: onze urbane cultuur draait om creatieve gemeenschappen, niet om rendementen of aantallen. Laten we dus het woord passie mijden en alles dat aan marketing herinnert, want authenticiteit zult gij niet veinzen. En alles zonder enige pretentie, want de wijsheid heeft gelukkig niemand in pacht.

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.