Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Vredespijp

Blog van Tijs van den Brink

Vroeger voetbalden we samen, na schooltijd, stiekem op de velden van onze plaatselijke voetbalvereniging Sparta Nijkerk. Nu stonden we ineens tegenover elkaar, in een debat over christelijke cultuur: Stefan Paas, hoogleraar missiologie, en ik.

Paas is een van de eerste ondertekenaars van de petitie over de christelijke cultuur die onlangs verscheen. De petitie gaat over hoe het christendom wel en vooral hoe het christendom niet gebruikt moet worden in verkiezingstijd en daarna. 

Ik schreef een kritische reactie op dat stuk in dagblad Trouw, waarin ik mijn verbazing uitte over de ‘Bijbel-buiksprekerij’ in de petitie. Paas klom onmiddellijk in de pen en stelde dat ik een ‘verbijsterende warboel’ maakte van wat er in de petitie werd gezegd. Hoog tijd voor koffie. Waren we het echt oneens? Of begrepen we elkaar verkeerd?

De verschillen van mening bleken minimaal. Ik had me vooral gestoord aan deze zin in het manifest: ‘Overal waar de term ‘christelijke cultuur’ gebruikt wordt, moet er een welkom klinken. Dat uitnodigende karakter zit diep verankerd in die cultuur.’ Omdat de petitie gericht is aan politici, vertaal ik deze zin politiek. Politici die de term ‘christelijk’ gebruiken, zijn verplicht een welkomstcultuur na te streven, een cultuur waarin nieuwkomers in principe altijd welkom zijn, zo las ik in het stuk. 
En dat lijkt mij een tamelijk eenzijdig standpunt, zo betoogde ik in Trouw. Uit de vele instemmende reacties die ik ontving, maak ik op dat ik niet de enige ben die het stuk zo las. 

Volgens Paas is uit de context van de
 zin echter op te maken dat dit nooit de betekenis van die zin kan zijn. In de petitie staat namelijk ook dat de Bijbel zich 
niet laat gebruiken als politiek program. Dus als hij spreekt over een ‘christelijke cultuur’ waar een welkom moet klinken, bedoelt hij geen land, maar een christelijke gemeenschap, zo verduidelijkte hij bij de koffie. Een kerk bijvoorbeeld. 

En eerlijk is eerlijk: ook Paas’ reactie werd vaak gedeeld op sociale media. Kennelijk lazen veel mensen de petitie ook zoals Paas hem bedoeld had. 

Nou ja, uiteindelijk waren we het dus behoorlijk eens. In de kerk is iedereen altijd welkom, ongeacht ras, geboorteland, verblijfsstatus, politieke voorkeur of welk kenmerk dan ook. In een land is dat een stuk ingewikkelder omdat daar ook de draagkracht moet worden meegewogen van mensen die te maken hebben met de schaduwkant van immigratie en integratie. 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.