Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Wat deed Zacheüs in #Keulen?

Mirjam van der Vegt over intimidatie en vooroordelen

Het nieuws uit Keulen en Zweden raakt me behoorlijk. Vrouwen die tegen hun wil in hun waardigheid worden aangetast. Ze brengen me terug bij mijn eigen negatieve herinneringen.

Als student woonde ik in Utrecht in een vrij nette wijk. Op het pleintje stond elke avond een groep Marokkaanse jongens. Zij scholden me regelmatig uit voor ‘hoer’.
Als ik ‘s avonds laat thuis kwam, liep ik vaak met kloppend hart richting mijn kamer, in de hoop deze groep niet tegen het lijf te lopen. Eén keer gebeurde dat wel. Ze riepen weer 'hoer' en trokken me met z’n allen van mijn fiets. Gelukkig kon ik wegkomen. Vanaf dat moment liep ik met een alarm op zak. 

Hangjongeren
Toen we verhuisden naar de multiculturele wijk Kanaleneiland vond ik het spannend hoe het daar zou zijn met vrouwenintimidatie. De eerste keer dat ik de supermarkt bezocht, staat me nog levendig voor de geest. Er stond een groep hangjongeren voor de deur. Toen ik kwam aanlopen, zag ik ze al smoezen. De oude angst stak de kop op. Zou ik doorlopen met opgeheven hoofd of rechtsomkeert maken? Ik deed een schietgebed en koos voor het eerste. Toen ik voorbij de groep gelopen was, riep een van de jongens me terug: ‘Mevrouw, mogen we je iets zeggen?’ Verbaasd draaide ik me om. 'Mevrouw'??
Eén van de jongens lachte vriendelijk: ‘We vinden dat je er leuk uitziet vandaag.’ Ik barstte in lachen uit en heb nog even met ze staan doorpraten. In de 12,5 jaar die ik nu in de wijk woon, ben ik nooit uitgescholden of lastig gevallen. 

Aanranding
Vanuit welk verhaal van bovenstaande twee wil ik mijn leven leiden? In deze tijd word ik opnieuw voor deze uitdaging gesteld. De negatieve incidenten hoeven niet in de doofpot gestopt, zoals diverse politiechefs afgelopen tijd probeerden in het buitenland. Dit gedrag richting vrouwen mag niet getolereerd worden. Maar als het in de openheid komt, hoe reageren we daar dan op? Vanochtend reed ik met mijn kinderen naar school langs het AZC. Er was een opstootje: Nederlanders stonden voor de ingang rottige leuzen te scanderen en wilden naar binnen.

Wat daar gebeurde noem ik ook aanranding. Onschuldige mensen aantasten in hun waardigheid; ze intimideren met scheldwoorden en willen raken met boosheid. De grens waarop we als mensen lopen, is dun. Wanneer worden we van slachtoffer zelf ook dader? Mijn buitenlandse vrienden voelen zich steeds minder thuis in dit land. Ze kunnen elk moment uitgescholden worden, of zelfs geslagen. Hoe lang duurt het nog voordat zij van hun fiets worden getrokken? 

De vraag die ik vandaag aan mezelf stel, stel ik ook aan jou. Vanuit welk verhaal wil jij samenleven met anderen? Hoe behandel je de waardigheid van anderen met woord en daad? Laat je inspireren door Jezus en het verhaal van Zacheüs, uit Lucas 19:1-10. Neem tijd om dat verhaal vandaag te lezen, in plaats van nog meer negatief nieuws. Hoe gaat Jezus in dit verhaal om met de waardigheid van de ander? 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.