Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

'Wat is er ontzettend veel pijn'

De schepping zucht

'Alles komt op zijn pootjes terecht'. Zoiets wordt wel eens gezegd, maar is dat echt waar? Ik gebruikte vorige keer het beeld van een puzzel. Was het maar zo dat als je gaat sterven en je kijkt terug dat je kunt concluderen: wat heeft God toch alles wonderlijk geleid. Alle stukjes zijn op hun plek gevallen.‘Vader heeft een mooi leven gehad.’ Het kan gezegd worden. Maar niet altijd.

Ik ken een heleboel ‘puzzels’ die niet af zijn. Ook de ‘puzzel’ waar onze kinderen mee achtergebleven zijn, begrijp ik niet. Ik kan er echt geen mooi plaatje van maken. Ja, ik ken ook dat voorbeeld van de achterkant van het borduurwerk. Mensen proberen je daarmee te troosten. Wij zien alleen de achterkant van het borduurwerk van het leven. Die lang niet altijd mooi. Je ziet er ook niet altijd een patroon in. Maar als we de voorkant zou kunnen zien, zeggen ze dan. Het zou ons verbazen. Maar de voorkant ziet God alleen. Trouwens, kunnen er ook borduurwerken zijn, die niet af zijn?

Ik heb deze week zitten werken aan een aantal afleveringen van het radioprogramma dat ik voor elke zondagavond maak. Het rooster gaf aan dat het moest gaan over Jozef. Ja, Jozef zei aan het eind van zijn leven tegen zijn broers: ‘Jullie hebben kwaad tegen mij bedacht, maar God heeft dat ten goede gedacht, om te doen zoals het op deze dag is: een groot volk in leven te houden’. (Genesis 50: 20).

Maar zo dacht ik, heeft hij dat ook gedacht toen hij in die put zat? Heeft hij dat ook gezegd, toen hij als slaaf werd verkocht? Ook, toen hij op een gemene, valse manier in de gevangenis terecht kwam? Ook toen hij door de schenker, die weer vrij was gekomen, gewoon werd ‘vergeten’? Ik heb het gevoel van niet. Wat Jozef tegen zijn broers zei, had natuurlijk met zijn geloof in God te maken, maar ook met de feiten. Hij was onderkoning van Egypte geworden. Hij had dat land van de honger gered. En daarnaast ook nog zijn hele familie. Na jaren had hij zijn vader en zijn eigen broer had hij weer mogen ontmoeten. Jozef kon zegeningen optellen en tegenslagen aftrekken. Zijn eindconclusie was…..: een batig saldo.

Ik ken gelovige mensen, die wel tot die conclusie zouden willen maar niet kunnen komen. Mensen die in en in verdrietig zijn. Mensen, die niet weten hoe het nu verder moet. Mensen die van God helemaal niets begrijpen. Begrijpen, hoor ik veel mensen zeggen, kunnen wij het ook niet. Maar is geloven niet veel meer vertrouwen! Dwars door alles heen blijven vertrouwen op God. Ik wil dat heel graag. Maar ik doe dat niet op grond van de feiten. Ik probeer dat te doen op rond van wat er staat in Gods Woord.

Ik heb na het overlijden van Peter heel vaak gedacht aan Romeinen 8:28: ‘En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn.’ Romeinen 8 is een heel bekend hoofdstuk. Het slot is geliefd. Het zijn hooggestemde woorden: ‘Niets kan ons van de liefde van God scheiden.’ Maar ik raad je heel het hoofdstuk te lezen. Romeinen 8 gaat ook over de ellende van deze wereld. Paulus schrijft daarover: ’De schepping is aan de zinloosheid onderworpen’. Hij schrijft over ‘slavernij aan het verderf’. De hele schepping zucht. En Gods kinderen staan daarbij niet te juichen: OOK ZIJ ZUCHTEN.

Ik heb het gevoel dat we in de kerk daar soms te snel aan voorbij gaan. We geven weinig plek aan de harde feiten van ons menselijk bestaan. Aan de strijd met de zonde en de gevolgen van de zonde in ons eigen leven. Iedereen weet dat ik graag opwekkingsliederen zing. De meeste liederen zijn hooggestemd. We zingen: ‘Heel de schepping juicht’, en ‘De bomen zijn blij’, maar veel minder hebben we het over dat zuchten, over de pijn van heel de schepping. Over het verdriet in ons leven. En is dat juist niet de realiteit van elke dag? Staan daar de kranten niet vol van? Het journaal opent ermee.

Wat is er ontzettend veel pijn. 

Niet alles komt op zijn pootjes terecht. Weet u nog van die mensen in die vrachtwagen in Oostenrijk? Allemaal gestikt. Dat moet daar binnen een hel geweest zijn. Een kluwen mensen, die vochten voor hun leven. Er zal in die auto geschreeuwd, gebeden zijn. ELKE DAG STAAN DE KRANTEN VOL. Het kwam niet goed. Het komt ook niet goed. Voor juichen is niet altijd een reden. En moet dat per se als je gelooft?

Romeinen 8: Je mag ook zuchten. Er staat gelukkig wel meer in dat hoofdstuk. Daarover schrijft Paulus die tekst. Hij schrijft dat aan het lijden een einde komt. Dat wie gelooft dat ‘weet’. Niet als een conclusie maar als uiting van vertrouwen op de HERE. Op wat Hij zal gaan doen met ons onvoltooide leven.

Ik geef je twee vertalingen. Eerst de HSV:
'En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn'.
En dan De Bijbel in gewone taal:
‘God zorgt ervoor dat al ons lijden uiteindelijk het goede brengt: onze eeuwige redding. Dat is zeker, want God houdt van ons. Gods kinderen zullen eeuwig leven.’

Het goede (zie tekst) is dus (vergelijk het maar) niet: eind goed, al goed. Het komt wel uiteindelijk goed. Het goede is onze eeuwige redding. Er staat ook dat dit niet automatisch voor iedereen geldt. Wat zou ik graag tegen iedereen willen vertellen dat alles wél goed komt. Maar vergeef me: dat staat er niet. Er is kwaad dat God inpast in zijn plan. Tot zijn verwondering heeft Jozef dat zien gebeuren. Maar er is ook kwaad waar Hij absoluut niets mee kan. Dat kwaad zal vernietigd worden. ‘De zee (van rampen en ellende) zal er niet meer zijn.

Er bestaat dus zoiets als ZUCHTEN EN WETEN. Het een heft het ander niet op. IK ZUCHT: Alles komt niet op zijn pootjes terecht. IK WEET: en toch brengt al het lijden ons uiteindelijk het goede. Zo zou je dit aardse leven voor wie gelooft kunnen typeren. Ik zucht en ik weet. Wat ik ook ‘weet’ is, dat aan dat zuchten wel ooit een einde komt.

Voor wie gelooft.

NB:
Nog even over dat boorduurwerk. Ik las een beeld dat me meer aansprak. De beroemde quilts van de Amish worden soms gemaakt uit oude stoffen. Zou het dan zo met ons/mijn leven kunnen gaan? God maakt er iets moois van. Zelfs met dat wat ik slecht en niet mooi vind. ‘Alle dingen meewerken ten goede’ zegt die tekst…

Voor wie gelooft……!!! 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.