Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Wat vindt Jezus eigenlijk van Zwarte Piet?

'Er verdwijnt een stuk cultuur, en dat is wennen'

Het is nog maar oktober, maar de zwartepietendiscussie barst alweer los. Het feest van liefde en delen wordt zo eerder een feest van verdeeldheid. Vindt Jezus eigenlijk iets van Zwarte Piet?

In Utrecht hebben de openbare basisscholen de zwarte variant van Piet inmiddels afgeschaft. Mijn kinderen groeien dus op zonder Zwarte Piet. Toen ik dat bericht vorige week las, moest ik toch wel even slikken. Ik ben grootgebracht met Zwarte Piet en heb alleen maar leuke herinneringen aan hem. Er verdwijnt een stuk cultuur en dat is wennen. En niet alleen voor mij, getuige de emotionele reacties die ik binnenkreeg toen ik het persbericht deelde. 

Radicale liefde
Wat zou Jezus doen met Zwarte Piet? Met die gedachte bladerde ik de evangeliën eens door. Eerlijk gezegd vond ik het antwoord niet zo moeilijk.
Jezus gooide gevestigde regels en gebruiken omver met radicale liefde. De cultuur was om op de sabbat niet te werken – op zich een goede regel – maar hij maakte een uitzondering om iemand te genezen. Overal waar je Jezus een uitzondering ziet maken op de regel is dat omdat hij liefde, vreugde en genezing belangrijker vindt dan bestaande rituelen. Hij vestigt daarmee een nieuwe cultuur: die van de liefde. 

Pijn
Drie jaar geleden kreeg ik een brief in mijn handen gedrukt van een Surinaamse vrouw van school. Al jarenlang pleitten zij en haar man voor de afschaffing van Zwarte Piet. Voor haar was dit een halszaak; ik proefde de pijn in haar brief. Ik voelde me er destijds erg ongemakkelijk onder, want ik begreep haar niet en had zelf absoluut niet het idee dat ik discrimineerde door het gebruik van Zwarte Piet. Ze kreeg met haar brief destijds geen voet aan de grond, maar de pijn in haar ogen bleef me bij. Een pijn die van generatie op generatie is overgegaan. Ik weet zeker dat zij feest hebben gevierd toen ze het persbericht afgelopen week lazen. Er was vreugde in dat huis, misschien zelfs wel een stuk genezing door de erkenning vroeger leed. 

Liefde
De tijden veranderen. En wat doen wij? Zijn we bereid om cultuurgebruiken achter te laten als we daarmee onze liefde kunnen tonen aan de ander, al is die een vreemde voor ons? Ik hoor de tegenstanders al roepen: laten zij ons eerst maar liefde bewijzen. Ze beschuldigen ons vals, ze nemen ons van alles af!
Dan denk ik weer aan Jezus. Hij liet zich niet afschrikken door mensen die ver bij zijn denkwijze vandaan stonden, maar zag hun behoeften en pijn. Ook Jezus werd vals beschuldigd en ze namen hem van alles af. Maar één ding konden ze niet van hem afpakken: zijn liefde. Die was en is zo verankerd in zijn wezen, dat zelfs de dood er geen macht over heeft.

Of we nu een zwarte of witte piet hebben, laten we ons de liefde niet afnemen waar het in het Sintfeest toch ook om draait. Dat is de cultuur die ik wil omarmen. Welkom Witte Piet! 

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.