Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

Worden christenen harder aangepakt in media?

3 voorbeelden waarin christenen onevenwichtig weggezet worden

‘Het valt me op dat de media altijd de christenen moeten hebben hebben. Altijd hebben wij het gedaan. Natuurlijk maken christenen fouten en die moeten gewoon aangekaart worden, maar het gebeurt onevenredig vaak en hevig. Waarom is dat zo? Worden christenen inderdaad gediscrimineerd?’ Schrijver Reinier Sonneveld geeft een antwoord op deze lezersvraag.

"Laagopgeleiden en allochtonen doen het slechter dan die reformatorischen. Waarom was dat niet de kop?"

‘De media’, dat is natuurlijk een grote groep. De ambitie van veel journalisten is correct nieuws te brengen en dus ook schandalen aan de kaart te stellen. Groepen die daarbij betrokken zijn zullen dat nooit prettig vinden. Sociale wetenschappers zullen flink gebaald hebben van de aandacht voor de fraude van Diederik Stapel. Politici worden vast chagrijnig als er weer eens een ‘bonnetjesaffaire’ is. En ja, christenen zuchten uiteraard als er een lacherig berichtje verschijnt met een of andere maffe uitspraak van een Biblebelt-predikant. Maar dat hoort erbij. Journalisten zijn geen pr-medewerkers.

Toch ken ik ook een paar voorbeelden die onevenwichtig overkomen:

  1. Onlangs ronkten de krantenkoppen dat christenen minder vaak orgaandonor zijn. Als je preciezer leest, gaat het alleen over reformatorische christenen in enkele kleine dorpjes op de biblebelt. De grote steden doen het nauwelijks beter en dat is getalsmatig veel relevanter. En singles en twintigers laten zich even weinig als donor registreren. En nog interessanter: laagopgeleiden doen het een stuk slechter dan die reformatorischen, en allochtonen soms zelfs een factor 10 minder. Waarom was dat niet de kop?

  2. Bij de kleine mazelenepidemie in 2013 zag je hetzelfde. Iedereen wees naar de biblebelt, die 'vaccineerden' hun kinderen, maar dan met hun gevaarlijke geloof. Wat blijkt, maar 1 op de 5 vaccinatieweigeraars is reformatorisch: 4 op 5 is antroposoof, rijk en hoogopgeleid. In een zeer kleine minderheid van de artikelen werd dit genoemd.

  3. Ongeveer 4 tot 5 procent van de Amerikaanse priesters is beschuldigd van misbruik. En elk geval is verschrikkelijk. Als echter ‘gewone’ mannen in anonieme onderzoeken wordt gevraagd of ze met iemand tegen diens wil seks hebben gehad (verkrachting) bekent 8 tot zelfs 35%, en rond de 10% van de leerlingen aan openbare scholen meldt seksueel te zijn misbruikt door docent, wat echter maar zelden bestraft wordt of zelfs maar aangegeven. Deze cijfers zijn veel hoger en je vraagt je af waarom die zoveel minder aandacht krijgen. Waarom denkt iedereen bij het woord ‘priester’ aan misbruik en niet bij ‘docent’ of überhaupt ‘man’, terwijl dat statistisch veel logischer is?

Het gaat me er niet om de fouten van christenen te relativeren. Die zijn er gewoon en moeten worden aangepakt. Mijn enige punt is dat in de drie genoemde voorbeelden christenen inderdaad een rol spelen – die, nogmaals, gewoon moet worden aangekaart – maar andere groepen duidelijk een grotere. Waarom worden die minder genoemd?

Wat is er aan de hand? 
Is het omdat er relatief weinig journalisten ook christenen zijn? Dan kan meespelen. Het is een beroepsgroep die vanouds verzuild is. Instituten als de Evangelische Omroep en het Nederlands Dagblad zorgen ervoor dat een deel van de christelijke journalistieke talenten zich niet verspreiden over de seculiere media en op die redacties geen tegenstem vormen. Een deel van de niet-gelovige of ex-gelovige journalisten kan daarom allerlei vooroordelen ontwikkelen die niet worden weersproken.

Een andere verklaring is christenen relatief makkelijke ‘slachtoffers’ zijn. Neem dat voorbeeld van die orgaandonaties: het is groter nieuws dat allochtonen of lageropgeleiden weinig doneren, maar het levert ook meer ‘gedoe’ op. Het zijn groepen die al veel vaker de pineut zijn en daarom hebben we als samenleving diverse taboes ontwikkeld om hen een beetje te ontzien (die taboes worden soms meewarig ‘politiek correct’ genoemd). Daarom is het ook veel makkelijker te berichten dat vrouwen ergens beter in zijn dan mannen, dan slechter.

Het zal zelden bewust gebeuren, maar in alle hectiek en waan van de dag is een keuze snel gemaakt: christenen zijn een minderheid die niet gediscrimineerd worden in Nederland, sterker nog, die vroeger veel macht bezaten, dus daar valt makkelijker iets negatiefs over te berichten dan over minderheden die het toch al zwaar hebben. 


Auteur: Reinier Sonneveld

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.