Icon--search Icon--video Icon--play Icon--pause Icon--twitter Icon--facebook Icon-navIcon Icon--arrowLeft Icon--arrowRight Icon--audio Icon--photo icon--tag Icon--radio icon--contact volume-off Icon--volume-up

"Zeg niet te snel: was ik maar dood"

Koos Alberts in 'De Kist'

“Ik verscheurde je foto, heb je brieven verbrand. In mijn hart moet ik huilen, maar ik doe nonchalant.” Met die woorden werd zanger Koos Alberts binnen korte tijd beroemd. Op het hoogtepunt van zijn succes kreeg hij een ernstig auto-ongeluk dat zijn leven op de kop zet. Kefah Allush spreekt hem over het leven en de dood in het programma ‘De Kist’.

Koos Alberts groeit op in de Jordaan. Als zevenjarig jongetje wordt hij er regelmatig op uit gestuurd om zijn opa uit de kroeg te halen, maar die gaat pas mee als Koos een liedje voor hem zingt. “Dan pakte hij me op en zette me op de barkruk neer. En dan zei hij: ‘Ga voor opa effe zingen.’” Koos zingt dan zijn opa’s lievelingslied Oh mein papa, waarna hij van de stamgasten wat geld krijgt toegestopt.

Succes
Later werkt Koos als metselaar en runt hij zijn eigen snackbar, maar de muziek laat hem niet los. Hij treedt regelmatig op in kroegen, op feesten en op de camping. Pas als Koos met zijn eerste demo naar Willem van Kooten gaat komt zijn carrière in een stroomversnelling. Koos tekent een contract bij een platenmaatschappij en staat met drie nummers tegelijk in de TOP 10.

Ongeluk

Dan slaat het noodlot toe. Op de terugweg van een optreden belandt Koos op nog geen 200 meter van zijn huis met zijn auto tegen een boom. De gevolgen zijn ernstig: Koos is enige tijd klinisch dood en moet gereanimeerd worden. “Ik kan me herinneren dat ik wakker werd toen ik aan de beademing lag. Ik keek in een spiegeltje en kon niets meer bewegen.” Zijn onderlichaam is door een dwarslaesie verlamd en vanaf dat moment is hij op een rolstoel aangewezen. “Ik heb heel wat gehuild. Ik kan niets meer. Ik kan niet meer voetballen. Voetballen vond ik vreselijk, totdat het niet meer kon. Dat was heel erg. Was ik maar dood, dacht ik.”

Revalidatie
Toch besluit Koos om door te vechten. “Als je naast je kijkt en je ziet je kinderen en je vrouw, dan denk je: je moet niet weg. Je moet blijven leven, voor hen. Toen heb ik geknokt om verder te gaan, om hen te zien.” Koos moet alles opnieuw leren, maar na een lange periode van revalidatie mag hij naar huis en kan hij zelfs weer zingen. “Eerst zei ik: ik wil dood. En dan denk je: dat had ik nooit willen missen. Met je dochter zingen en met je zoon zingen. En nu zingt mijn kleindochter ook, zo mooi. Dan had ik dat allemaal gemist. Je moet niet te snel zeggen, ‘was ik maar dood’.”

Joke
Koos’ vrouw Joke is zijn steun en toeverlaat: “Ik ben niet bang voor de dood. Ik wil eerder sterven dan Joke. Ik kan niet zonder haar. Ze is de grootste steun in mijn leven. Mijn kinderen ook natuurlijk, want ik heb schatten van kinderen. Maar zij staat dag en nacht voor mij klaar.” Samen kijken ze elke zondagochtend naar Nederland Zingt. “Joke is christelijk opgevoed en mijn kinderen zijn gedoopt. Maar ik geloof eigenlijk ook wel hoor.”

Het hele gesprek tussen Kefah Allush en Koos Alberts zien? Bekijk hier de uitzending van 'De Kist' op zondag 16 oktober:

Deel dit artikel:

Geef een reactie

Om reacties te kunnen lezen en/of schrijven moet je toestemming geven voor het plaatsen van cookies.
Klik hier als je toestemming geeft voor het plaatsen van cookies bij het bezoek aan de websites van de Nederlandse Publieke Omroep. Of pas hier je cookie-instellingen aan.