Van de dermatoloog heb ik inmiddels te horen gekregen welke stoffen ik mag aanklagen: parfum, wolalcoholen, cocamidopropylbetaine (juist), nikkelsulfaat en rubber. Zo goed en zo kwaad als het gaat, probeer ik ze uit mijn leven te verbannen. Maar helaas, de jeuk blijft. Het drijft me tot wanhoop. Het is zelfs zo erg dat ik niets anders kon verzinnen dan hierover te schrijven. Werk en privé combineren, zeg maar... Ondanks de gekortwiekte nagels kan ik mezelf niet beheersen. Wie in mijn buurt komt ziet een wiebelend 'geval' en hoort constant een soort schrapend geluid. Midden op mijn werk trek ik het allerliefste mijn pantykousen uit om goed te kunnen krabben, tijdens een interview krijg ik een pleister aangeboden omdat ik mezelf tot mijn spijt heb verwond en meerdere malen per dag geneer ik mezelf omdat het kriebelt in mijn decolleté. Of de mensen om mij heen het willen of niet, het valt niet te negeren. Vermoedelijk worden ze inmiddels zelf kriebelig. Mijn vriend noemt me krab en zijn vrienden en familieleden hebben de vermanende 'Niet krabben!' reactie al overgenomen. Het is dat ze geen handboeien tot hun beschikking hebben, maar anders... Lief zijn ze dan wel hoor. Ze vragen ernaar, geven als het kan tips en wensen me een jeukvrije huid toe. Terwijl ik me toch ietwat schaam - tja, blijkbaar valt het geweld wat ik mijn huid aan doe nogal op - vertel ik erover en hoop dan dat ik de gouden tip krijg. 'Bid je er wel eens voor?', vroeg mijn collega onlangs. Bidden? Oh, uhm... nou, sporadisch. Tja, bidden tegen jeuk? Dan lijkt het leed van andere mensen ineens zoveel erger. Gek is dat toch, dat we bidden voor mooi weer, een gezegende dag, een mooie kerkdienst, maar huis-, tuin- & keukenleed vaak niet bij God brengen...
Ik heb besloten om mijn huid vaker in gebed te brengen. Waarvoor zou jij vaker willen bidden?
Geef een reactie
Vul de onderstaande velden in
5 Reactie(s)
Esther
Jeuk is verschrikkelijk!! Hoewel je misschien niet op goede raad zit te wachten (een ander weet immers o-zo-goed hoe het moet), heb ik toch een raad: het is niet gemakkelijk en ook niet goedkoop: stop met suiker. Niet alleen in je koffie/thee, of stoppen met koek en snoep, maar werkelijk, bijna óveral zit suiker in, van je brood tot je vlees, van kant en klare sauzen en soepen tot de bouillonblokjes aan toe. Het kost heel veel motivatie en als je besluit dit dieet te gaan volgen: doe het niet alleen maar raadpleeg een deskundige (bijv.een (christelijke) natuurgeneeskundige). Het heeft mij enorm geholpen. Nu na 3 1/2 jaar smokkel ik wel eens wat, maar heel veel dingen vind ik niet eens meer lekker waar suiker in zit. En is het bijna niet te geloven wat het met je lijf doet!
nel
Jeuk is inderdaad heel lastig. Vooral 's nachts. Lichaamsdelen koelen met ijs helpt heel goed!
lieveheersbeestje
Heel herkenbaar..helaas. Hier ook iemand die ineens voor allerlei stoffen allergisch bleek te zijn en nu heb ik bij tijd en wijlen dermatitis. Rond mijn ogen (au!), neus en mond. Je ziet het dus, erg. Soms is het weg maar meestal zit er wel iets. Nu is het heel erg. Volgens de dermatoloog, die onbarmhartig een spuitje in mijn gezicht spoot waardoor ik onmiddelijk besloot nooit iets aan mijn gezicht te laten veranderen, om het te verdoven en daarna een hapje er uit nam, volgens hem zou een zes maanden antibiotica helpen... Ware het niet dat ik al voor zeven antibiotica allergisch ben. En dan ga ik echt van mijn stokje en stik bijna. Tja...we mogen niet klagen maar dragen. Gelukkig kan ik het wel relativeren. Er zitten kleuters op de basisschool van onze jongsten die ónder de exeem zitten en dat is toch zo zielig...veel erger dan dat van mij. Zij moeten nog zo lang..
Roosje
Beugelbh's? Ja wie weet... of de wasverzachter, een koemelk-intolerantie, synthetische kleding (panty's!). Beterschap...
Marijke
'Bid en Werk' :-) Misschien is het wat te persoonlijk, maar mocht je een beugelbh dragen, zou ik deze eens vervangen. In de beugels schijnt ook een of ander iets te zitten. Ik heb gewoon een tijd met handschoenen aan gewerkt (alleen bij de mensen die er vanaf wisten, dan).