Sinds begin 2011 zamelt Eva in samenwerking met stichting Red een Kind geld in voor de Rwandese vrouwen en hun kinderen. Met dit geld kunnen zij in hun eigen gezin en in hun omgeving verschil maken. Van 30 januari t/m 6 februari 2013 reist Eva met 50 vrouwen naar het Afrikaanse land. Volg hun belevenissen online!
De dames plaatsen ook regelmatig updates op de Facebookpagina van Eva
Na een goede vlucht van zo'n acht uur kwamen we aan op Schiphol. Bij de bagageband stonden we allemaal bij elkaar. Dit was het moment om echt afscheid te nemen van elkaar. 50 keer zoenen en knuffels uitdelen aan prachtige sterke vrouwen was een mooie afsluiting van deze geweldige reis!
Vandaag kregen we de gelegenheid om nog even wat geld in te wisselen. We zouden naar een lapjesmarkt en wat toeristische winkeltjes gaan om even lekker souverniers te shoppen. Stel je eens voor; 50 vrouwen die allemaal een portemonnee vol mee hebben om vervolgens leeg mee terug te nemen. Het was zowat de survival of the fittest.
Met 50 vrouwen op safari gaan, blijkt een ervaring die ik niet had willen missen. We hadden onze zinnen gezet op een ontmoeting met de grote dieren; nijlpaard, giraffe, olifant en de zebra. Tijdens een lange rit konden we onze ogen uitkijken naar deze prachtige dieren.
Elke dag reden we langs allerlei huisjes en telkens vroeg ik me af hoe het er van binnen uit zou zien. Vandaag kregen we de kans om binnen te kijken bij twee gezinnen. Het ene gezin had inmiddels al een nieuw huis en het andere gezin woont nu nog in een oud afgekeurd huis.
Afrikaanse mensen doen hun mooiste kleding aan als zij op zondag naar de kerk gaan. Zoals het een goede gast betaamt, had ik vanmorgen ook mijn mooiste jurkje aangetrokken om de dienst in een Rwandese kerk mee te maken.
Als je 's ochtends met kinderen allerlei activiteiten gaat doen en 's middags naar een kerk toe gaat die een herdenkingsplaats is voor de slachtoffers van de genocide moet je even tijd nemen om te schakelen. Dat zou voor mij de uitdaging worden vandaag.
Samen koken en samen genieten van de maaltijd. Dat hebben we vandaag gedaan samen met de vrouwen van de zelfhulpgroepen van Red een Kind in Bugesera. De mooiste momenten onstaan door te werken naar een gemeenschappelijk doel. Vandaag was dat de maaltijd.
We vertrokken in vier kleine busjes richting Bugasera. Het eerste stukje reden we op asfaltwegen, maar al snel reden we op zandwegen met heel veel kuilen. Al hobbelend in het busje kwamen we aan bij een ananasplantage.
Vanmorgen heel vroeg kwam ik samen met mijn man en zoontje aan op Schiphol. De sfeer was gelijk heel erg goed. Vaak is het aftasten en wat onwennig, maar ik wist direct dat ik een hele goede tijd met deze vrouwen ga hebben. Na wat knuffels, kusjes en afscheid nemen van dierbaren konden we echt beginnen.
Als ik bedenk dat ik over twee nachten met 49 vrouwen naar Rwanda zal reizen, krijg ik een beetje de kriebels. Het is best een beetje spannend om mijn man en kids acht dagen achter te laten.
