Visie op Facebook

Meepraten over films? Op de speciale Televisiefilm-Facebookpagina kunt u uw reactie achterlaten.

'Als ik de muziek niet had, liep ik bij een psychiater'

'Als ik de muziek niet had, liep ik bij een psychiater'

Minco Eggersman, platenbaas en muzikant met een groot lichaam en een karakterkop, kan beter zingen dan praten over zijn vragen en worstelingen. Opgewekt zijn zijn liedjes niet. “Als ik vrolijk ben, ga ik wel tennissen.”

Hij formuleert zorgvuldig en voorzichtig en neemt voor iedere vraag de tijd. Minco Eggersman – lang, bebaard, donkere stem – doet de dingen niet graag half. Dat geldt voor zijn platenlabels, waarmee hij de alternatieve muziek in christelijk Nederland op de kaart zette, en voor de muziek die hij zelf maakt. Maar bijvoorbeeld ook voor de potjes tennis die hij drie keer per week speelt.

Hoge koorts

“Ik kan buitengewoon perfectionistisch zijn,” glimlacht hij. “Vooral als het muziek betreft, ga ik daarin extreem ver. Ik let op details die niemand ooit zal horen. Dat kost het nodige – er zijn jaren geweest dat ik zoveel van mijn lichaam vroeg, dat ik na het opnemen van een album wekenlang met hoge koorts op bed lag. En dan wilde ik nóg door – mijn lichaam was op, maar mijn kop zat nog vol ideeën. Volkomen ongezond, natuurlijk.”

Het resulteerde in 2009 in overspannenheid: Minco stond stil. Hij zingt over deze periode op het nieuwste album van zijn band at the close of everyday: Where will I go now the lights are fading out. “Ik moest leren stilstaan, leren genieten van het moment. Want ik was altijd bezig met het volgende project.”

Dat is hij nog steeds, geeft hij toe, maar het is minder geworden. “Onlangs ben ik met een paar vrienden een bierlabel begonnen, Tongval. Toch wel bijzonder, want speciaalbier is voor mij het vieren van een moment. Even niets anders, even los van de hectiek van de dag. Dat past helemaal bij de fase waar ik nu in zit. Voor een goed
glas ga ik echt zitten – dan proef ik het bier, voel de alcohol en zit helemaal ‘in het moment’. Ik drink niet veel, daar kan ik niet tegen, maar geniet er wel intens van."

Sport of alcohol

Al die jarenlange arbeid ten spijt, blijft de muziek van Volkoren, de naam van het platenlabel van Eggersman, voor een groot deel van het christelijke publiek onbekend. Minco heeft er wel een verklaring voor. “In de christelijke cultuur ligt vaak de nadruk op de functie van muziek. Het heeft pas waarde als er iets mee bereikt wordt – als het geschikt is voor een evangelisatieactie of voor aanbidding. Maar voor mij is muziek allereerst een taal. Liedjes móeten eruit. Ik denk helemaal niet na of ik het wel de wereld in wil slingeren – dat is niet mijn doel. Zie het als een soort van therapie: de een heeft sport of alcohol als uitlaatklep, ik maak muziek. Als ik de muziek niet had, liep ik misschien wel bij een psychiater.” Bij Minco resulteert die drang in melancholische liedjes. Is hij zo zwaarmoedig? “Nee, niet per se – over het algemeen ben ik best in balans. Maar ik heb inderdaad ook een zwaarmoedige kant, en die uit zich in muziek. Als ik blij ben, voel ik de noodzaak niet om muziek te maken – dan ga ik wel tennissen. Vrolijke muziek maken kan ik niet. Die wordt plastic en inwisselbaar.”

Er zijn zelfs vragen en worstelingen die Minco alleen in muziek kan uiten. “Over mijn diepste gevoelens kan ik beter zingen dan praten. Vorig jaar heeft mijn vrouw mij geconfronteerd met het feit dat ik eigenlijk ontzettend gesloten ben. Ik heb geleerd open te zijn voor haar, maar ik vind het nog steeds moeilijk om over sommige pijnlijke dingen te praten.”

Een van die moeilijke onderwerpen is het verlies van zijn moeder. Minco was 17 toen zijn moeder overleed. Jarenlang kon hij er niet over praten zonder in tranen uit te barsten. In liedjes kon hij zijn pijn wel kwijt. “Ik vind muziek een heel fijne manier om daarmee om te gaan: ik schrijf een liedje, een afgerond geheel. Daarna kan ik het weer even parkeren. Dat voelt heel prettig.”

Zoals het schrijven van liedjes Minco helpt, zo kan het luisteren anderen helpen, is zijn ervaring. “Ik kan honderden voorbeelden geven van ontroerende reacties op mijn muziek. Er zijn mensen voor wie mijn albums belangrijk waren bij het terugvinden van God in moeilijke tijden, of in de rouwverwerking. Misschien juist omdat mijn teksten niet altijd vrolijk zijn en vol twijfel zitten. Dat zie ik terug in de Bijbel; vooral in de Psalmen is alle ruimte voor moeilijke thema’s.”

Zalf

Over de melancholie in zijn liedjes krijgt hij ook negatieve reacties: “Waarom doe je zo moeilijk?” Of: “Hier help je mensen toch niet mee?” Minco: “Daar kan ik niets mee. Ja, mijn liedjes gaan over gebrokenheid, vragen en imperfectie. Volgens mij hoort dat bij het leven. Sterker nog: als ik het zelf in kunst tegenkom, troost mij dat. Wanneer ik in een melancholische bui ben en iemand zegt iets als: ‘Het komt allemaal goed, Jezus leeft, wees blij!’, is dat helemaal waar – maar ik kan er niets mee. Het irriteert me zelfs.” Lachend: “Gelukkig laten die mensen mij tegenwoordig links liggen... geen beginnen aan!” Hij begrijpt wel dat er mensen zijn die weinig kunnen met zijn stijl. “Er zijn ook mensen die depressief worden van mijn muziek. Dan moet je het natuurlijk niet luisteren. Dat zie ik niet als een belediging. Ik bedien gewoon een klein groepje dat misschien wat zwaar op de hand is.”


Tekst: Pieter-Jan Rodenburg
Beeld: Eljee
Bron: Visie 2014, nr. 49

Bekijk hier een videoclip met Minco Eggersman