Visie op Facebook

Meepraten over films? Op de speciale Televisiefilm-Facebookpagina kunt u uw reactie achterlaten.

Hans en Maarten

Hans en Maarten

Vorige week hebben we met de Dit is de Dag-redactie afscheid genomen van twee collega's: Hans Lambrechts en Maarten Hagg. Het was een mooie bijeenkomst, waarin vrolijke momenten uit de geschiedenis van deze collega’s bij de EO door henzelf en door anderen werden gememoreerd.

Ik vind dat bijzonder. Zoals u weet, heeft een reorganisatie afgelopen jaar een eind gemaakt aan de EO-loopbaan van een flink aantal journalisten. Vorige week stonden twee van hen in ons midden om op een passende manier afscheid te nemen. Van anderen namen we al eerder afscheid, sommigen volgen nog en weer anderen zullen vermoedelijk afzien van zo'n moment. Beide mannen toonden zich vooral dankbaar voor de tijd die ze bij de EO hebben gewerkt – de een vijftien jaar, de ander elf jaar. En nee, natuurlijk zijn ze niet blij met het gedwongen einde. Maar ze kozen ervoor niet om te zien in wrok, maar in dankbaarheid.

Ik vind dat superknap. Ik hoop dat ik het kan als mij hetzelfde overkomt. Dit soort processen bepaalt mij bij de vraag in welke mate (mijn) werk (mijn) identiteit bepaalt. Met overtuiging en plezier je werk doen, is fijn. Maar het kan doorslaan: als je werk je geluk bepaalt, of als je niets bent zonder je werk, is er iets mis.

Veel vertrekkende collega's houden mij een spiegel voor: werk is belangrijk, maar niet het belangrijkste. Je bent je werk niet, je bent meer dan dat.

Ik geloof dat mijn zekerheid zou moeten liggen in liefde: van God voor mij, van anderen voor mij, van mezelf voor mezelf.

Of het ook zo is? Ik zie bij vertrekkende collega's dat het kan. En ik hoop dat het ook voor mij geldt.


Tijs

@tijsvandenbrink