Visie op Facebook

Meepraten over films? Op de speciale Televisiefilm-Facebookpagina kunt u uw reactie achterlaten.

'Ik doe gewoon of ik thuis ben'

'Ik doe gewoon of ik thuis ben'

Wat doe je als man op de Wallen? Je komt er voor de vrouwen van lichte zeden. Frits Rouvoet (de broer van) is dagelijks te vinden in de Amsterdamse rosse buurt. Niet als bezoeker, maar als betrokken hulpverlener. "Toch ga ik nooit alleen. Daar krijg je praatjes van."

Het gebeurt allemaal op schootsafstand van het oudste gebouw van Amsterdam, de Oude Kerk. Deze dateert uit de 13e eeuw en staat middenin de hoerenbuurt. Voor sommige toeristen is het dé locatie voor een middagje 'sightseeing', voor Frits Rouvoet is dit gebied zijn werkterrein; hij komt dagelijks op de Wallen als hulpverlener van zijn stichting Blood-n-Fire. "Mijn maag draaide om toen ik de hartverscheurende verhalen van veel van die vrouwen hoorde. Vooral voor de Oost-Europese meiden is er bijna geen hulp. Veel prostituees leven bovendien in bittere armoede. Dat trek ik me aan en daarom wil ik er voor hen zijn."

Dubbele agenda

Zijn kantoor bevindt zich boven de evangelische boekwinkel tegenover het Centraal Station; het pand waar God roept u / Jesus loves you op de gevel prijkt. Van hieruit zet Frits, gesteund door zo'n veertig vrijwilligers, zich in voor prostituees die achter de ramen vandaan willen komen. "Acht jaar runde ik de boekwinkel hier beneden," vertelt hij. "Wel apart. Ik ben helemaal geen lezer, maar God sprak. Dus ging ik in 1999 enthousiast aan de slag, overigens met een dubbele agenda. Want ik wil de mensen bereiken aan de zijkant van de samenleving. Dat gebeurde vanaf dag één. Soms zat de winkel vol met tien, twaalf verslaafden, daklozen of prostituees. Maar joh, die lui jatten bij het leven. Dus dat werkte niet meer."

Koffie en broodjes

In plaats van zijn gasten de deur te wijzen, startte Frits op zondagochtend speciale bijeenkomsten. Geen liturgie of preek, maar gewoon koffie, broodjes en praten over het leven en de Bijbel. "Het liep als een tierelier; al snel kwam er zo'n 70 man. De keerzijde van het succes was dat ik het één-op-ééncontact verloor. Dat vond ik jammer."
De Oekraïense vrouw die hij in 2007 ontmoette, kwam dan ook als geroepen. "Zij wilde prostituees gaan helpen, en mijn vrouw Jacqueline zei dat ík met haar mee moest gaan." Lachend: "Moet je je voorstellen: je eigen vrouw stuurt je naar de Wallen!"

Wantrouwig

Frits ging, ook omdat hij een roeping van God had ervaren tijdens een reis naar de Verenigde Staten. "Bij het eerste rampje waar ik aanklopte, zei ik: 'Hoi, ik ben Frits. Hoe gaat het met je?' Natuurlijk beschouwde de vrouw me als haar volgende klant, maar ik zei: 'Ho ho, ik ben niet geïnteresseerd in je lichaam; ik wil weten wie jij bent.'
Zo gingen we van raam naar raam, en wat bleek? Best veel vrouwen waarderden onze aandacht, al bleven ze in het begin wantrouwig en gesloten. Misschien scheelde het dat ik niet kwam om te evangeliseren of te vertellen dat ze ongelukkig zijn. Ik ging – en ga nog steeds – gewoon op het bed zitten en doe of ik thuis ben. Soms kan ik met ze bidden, een andere keer luister ik of leg ik een arm om een schouder. Ja, ik hug wat af op een dag."

Herder

Maria*, een van de vrouwen die Frits heeft geholpen, stapt het kantoor binnen. Ze komt uit Spanje en werkte jaar na jaar in de Amsterdamse hoerenbuurt. Het leverde haar geld op, maar een leuk leven had ze niet. "Frits en zijn team kwamen me opzoeken en door hen heb ik God leren kennen," vertelt ze. "God kende ik alleen maar van lang geleden. Maar ik heb Zijn kracht ervaren door het gebed. Ik ben zo blij dat ik Frits en zijn assistente Christine heb leren kennen. Hij is als een herder voor mij. Sinds juni ben ik uitgestapt en mijn leven krijgt weer zin."

Ruwe bolster

Frits en zijn gezin leven van giften. Met het werk in de boekhandel is hij vorig jaar gestopt, om zich fulltime op de prostituees te richten. "Ja, en dat is dus 24 uur per dag, zeven dagen per week beschikbaar zijn, hè? Waar veel organisaties afstand houden tot de dames, omarmen wij hen – letterlijk. Ze komen bij ons thuis, we drinken koffie met hen en nemen ze mee naar diensten."
Met zijn stoppelbaardje en alledaagse kleding lijkt de hulpverlener totaal niet op zijn studentikoze broer André, die vorig jaar de politiek verliet. Frits is het type ruwe bolster blanke pit, met zijn typisch Amsterdamse tongval. Maar zijn pragmatische aanpak en bevlogenheid kan niet iedereen waarderen. "Kijk, ik ben soms wat lastig of ongeduldig. Zie ik nood, dan wil ik daar nú iets aan doen. Soms krijg ik het verwijt niet professioneel genoeg te zijn. Prima, denk ik dan, zolang ik maar professioneel betrokken ben."

Uitzendbureau

Prostituees achter het raam vandaan halen, is mooi. Maar als ze geen nieuw werk hebben, verdienen ze niets. Hoe krijgen zij perspectief op een andere toekomst? "Daarvoor hebben we naast Blood-n-Fire de stichting Bright Fame opgericht. Daar valt bijvoorbeeld onze schuldhulp, maatschappelijke en pastorale hulp onder. Verder zoeken we via die stichting naar nieuw werk. Het is dus tegelijk een uitzendbureau voor uitgestapte prostituees."
Bij alles wat Frits vertelt, valt zijn geestdrift, enthousiasme en vechtersmentaliteit op. "Of je hiervoor lef nodig hebt? Ach, ik ervaar dat niet zo, maar het is natuurlijk iets anders dan bingo met bejaarden. Soms krijg ik dreigende sms'jes van pooiers dat ik van hun vrouwen af moet blijven. Daar moet je tegen kunnen. Ik heb liever niets met de maffia te maken, dus sta er gewoon maar niet te lang bij stil."

Verleidingen

In een wereld waar seks te koop is, moet je als gezonde man stevig in je schoenen staan om niet te zwichten voor allerlei verleidingen, zou je denken. Hoe gaat Frits daarmee om? "'s Avonds thuis, onderuitgezakt voor de tv, ben ik vatbaarder dan wanneer ik mijn werk doe. Ik kom met een ander doel op de Wallen en dat geeft focus. Toch ga ik nooit alleen. Daar krijg je alleen maar praatjes van. Gelukkig merk ik dat de vrouwen mij niet proberen te verleiden. Wel moet ik er bewust voor kiezen ze recht in de ogen te kijken en niet, zoals hun klanten doen, alleen maar naar hun schaars geklede lichamen te kijken. Ik ben natuurlijk niet blind! Maar God gaat met me mee; Hij is mijn schild."

* De naam Maria is om privacyredenen gefingeerd.

www.fritsrouvoet.nl

Tekst: Maarten Nota
Beeld: Ruben Timman