Visie op Facebook

Meepraten over films? Op de speciale Televisiefilm-Facebookpagina kunt u uw reactie achterlaten.

Laat haar leven


Mijn vrouw en ik trouwden ruim 22 jaar geleden, in november 1992. We maakten samen plannen voor de toekomst, die nog vrij onbezorgd was. Ik herinner me nog goed hoe leuk het was om ons huisje in te richten, een eigen plek voor ons samen. In dezelfde maand werd zo’n 9.000 kilometer verderop een meisje geboren: Nikki. Zoals veel andere kinderen die in Thailand ter wereld komen, zag de toekomst er voor haar niet zo rooskleurig uit.

Voor Nikki was er geen warm ontvangst, geen gezellig thuis. Haar toekomstkansen verdampten, toen ze door haar ouders in het ziekenhuis van Uthaithani werd achtergelaten. Nadat bleek dat Nikki HIV-positief was, werd ze naar het staatsweeshuis in Chiang Mai gebracht. Als 2-jarig meisje krijgt Nikki in haar dossier de aantekening ‘bploi wai dtaai’, wat zoiets betekent als ‘laat haar sterven’. Zou het iemand kunnen schelen als dat kleine meisje de laatste adem uitblies? Ze was vast niet de eerste die zo hopeloos aan haar einde zou komen.
 
Gelukkig liep het anders. Er was iemand die Nikki zag, die geen vrede had met ‘bploi wai dtaai’. Avis werkte als vrijwilliger in het weeshuis en mocht Nikki, na lang aandringen, mee naar huis nemen. Ze had goede hoop op een toekomst voor Nikki, die voor het eerst in haar leven een thuis kreeg. Nikki is nu een jonge vrouw van 22, met volop plannen voor de toekomst. Avis en haar man zagen dat er meer kinderen waren zoals Nikki. In mei 1996 startten ze Agape home, waar nu 100 kinderen wonen.
 
Iedereen heeft in zijn leven tenminste iemand nodig die, misschien soms tegen beter weten in, voluit voor je gaat. Zoals mijn vrouw en ik er voor elkaar en onze kinderen proberen te zijn. Met liefde, met hoop voor de toekomst. Of iemand zoals Avis, die boven het leven van een kind een bordje hangt met ‘laat haar leven’.
 

Het werk van Agape home wordt vanuit Nederland ondersteund door Stichting Nikki’s friends.
 
Deze column is geschreven door Visie-hoofdredacteur Marco van der Straten, als tegenprestatie voor Slaaf voor een dag.