Visie op Facebook

Meepraten over films? Op de speciale Televisiefilm-Facebookpagina kunt u uw reactie achterlaten.

Ruimte!

Ruimte!

'Ik vond het bevrijdend wat u vertelde,' zei de studente na afloop van een gespreksavond over Adieu God? tegen me. 'Deze avond gaat me nog lang heugen,' zei een ander.

Verbaasd hoorde ik het aan. Ik hield ongeveer hetzelfde verhaal als op de lezersavond van Visie, vorig jaar. Vier, vijf redenen waarom mensen de kerk verlaten, besprak ik. Domme medegelovigen kunnen een oorzaak zijn, wonderen die mensen niet meer kunnen plaatsen, een verkeerd Godsbeeld en niet kunnen accepteren dat iemand anders moet boeten voor jouw zonden.

Ik moedigde de studenten aan om zelf met de Bijbel in de hand actief na te denken over vragen als: welke elementen in je geloof zijn fundamenteel en welke kun je missen? Hoe zie je de verhouding tussen schepping en evolutie? Durf je met je predikant in gesprek te gaan over heikele issues? Naar mijn idee heel gewone vragen, zeker voor jonge mensen die de wereld aan het ontdekken zijn.

Achteraf praatten we nog wat door. Nadenken, dat wilden ze allemaal wel. Maar ja, sommige ouders vonden dat zo lastig. Om over dominees nog maar te zwijgen. 'Die zegt dat ik niet voor niets in dit kerkgenootschap geboren ben...' Ik merkte dat ik ervan schrok.

Zelf ben ik stevig opgevoed, maar vanaf m'n 18e hebben mijn ouders me de ruimte gegeven m'n eigen weg te zoeken. Niet ongeïnteresseerd, en zeker ook niet onbezorgd. Maar wel: zoek je weg! Misschien ben ik me er onvoldoende van bewust geweest hoe bijzonder dat was. Het gaf mij de kans om te worden wie ik ben.

Daarom: lieve ouders en dominees, wilt u de jonge mensen die aan uw zorg zijn toevertrouwd alstublieft een beetje ruimte geven? Die hebben ze nodig!


Tijs

@tijsvandenbrink