zaterdag 14 mei 2005 om 11:15
Toen Jan Siebelink het manuscript van ‘Knielen op een bed violen’ inleverde, stuurde hij een kort begeleidend briefje aan zijn uitgever mee.
Een fragment uit de brief: ‘Dit is de eerste keer dat ik een manuscript met een kort briefje begeleid. Het bevat de roman die ik tot nu toe niet heb durven of kunnen schrijven (...) Ik ben altijd bang geweest om het complete verhaal te vertellen van die zachtmoedige, in zijn jeugd verwonde man, die vlucht in een mystiek protestantisme. Van deze man en zijn echtgenote volgen wij opkomst en bloei en alle staties van hun kruisweg en we zien hoe hun liefde langzaam ondersneeuwt, al zal ze nooit helemaal verdwijnen. Een man en een vrouw. De een wil overleven in het hiernamaals, de ander in het nu’.
Andries Knevel is diep onder de indruk van Siebelinks boek. “Zijn boek ‘Knielen op een bed violen’ is één van de mooiste literaire romans die ik in mijn leven heb gelezen. Ik ben geneigd te zeggen de allermooiste”.
Knevel praat in ‘Andries’ uitgebreid met de auteur. Eerder sprak hij met Siebelink in ‘Het Elfde Uur’. Via de link rechts kunt u het televisiegesprek van 22 maart jl. bekijken.
6 reacties
Na de presentatie van mijn boek "Jongens achter de frontlijn.Opgroeien in oorlogstijd" op 7 november 2008, heb ik een boek mogen signeren dat Jan Siebelink kocht.
Wat hij van mijn boek vond (beiden zijn we oud Velpenaar)heb ik nooit van hem vernomen.
Een prachtig boek "Knielen......".Zelf hebben wij gewoond aan de Bergweg 15 in Velp,naast Siebelink.Mijn vader kocht vaak wat bij Siebelink.De situaties die S.beschrijft komen mij allemaal heel bekend voor.Ik heb 35 j.in Velp gewoond.Dat dit en feitelijk al de boeken van J.S.grotendeel autobiografisch zijn,daaraan behoeft men niet te twijfelen.Juist om dit gegeven lees ik heel graag zijn boeken. J.M.Eelde.
Ik wil even reageren. Nadat ik het boek gelezen had heb ik het 3 weken lang erg moeilijk gehad. Ik werd bang voor dat geloof (als je dat geloof mag noemen!!!). Gelukkig heeft God mij weer laten zien dat Hij niets liever wil dan dat er zoveel mogelijk mensen Hem zullen aanbidden, Hem volgen, gewoon bidden en blijven lezen in Zijn machtig mooie boek vol troost en hoop! Nadat ik de uitzending heb gezien voelde ik een verdriet bij meneer Siebelink, en ik wens en bid hem dan ook de vrede en rust van God toe. Gister vertelde onze dominee in de kerk het volgende: Jezus is als een anker aan ons levensschip, Hij biedt hoop in stormachtige dagen. Zo is Hij, zo was Hij en zo zal Hij altijd zijn! Het is 2006, weer dichter bij de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, waar geen verdriet, angst, rotzooi enz. meer zal zijn... Beste Andries, mooie aflevering. Groetjes aafke zuidervliet
Herkenbare lijnen (ds Paauwe heeft mij mogen dopen) mijn verhaal zoals van zo velen. Ik ga nu wel naar de kerk(PKN de slechtste die ik ken, maar ik ken geen betere, dit ds.v. Gorsel nagesproken). Wie heeft er geen levensverhaal, waar zins Genesis 3 niet iets is tussen gekomen. De vraag is, wie of wat is het, geeft het zicht op God, of ontneemt hetgezicht op God? Een roman is een uitvergroting van......., dus nooit helemaal de werkelijkheid. Het wordt literatuur, vind ik, daaordat de vergroting zo herkenbaar is dat het boek het eigen "levensverhaal" laat leven. Hier zelfs dat de brokken in de keel nauwelijks waren weg te slikken. De Bijbel is er voor mij, en naar ik hoop ook voor Jan, niet door gesloten, maar ik vrees dat velen lezers hem dichtdoen, of er niet aan beginnen zullen hem te gaan lezen. Als dit het "laatste" woord zou zijn, dan wordt Godswoord hier ernstig tekort gedaan. Ik blijf mijn beiden ouders dankbaar dat zij de tijd en eeuwigheid zo op het hart gebonden hebben, zo zelfs dat ik daar nooit meer onderuit komt. Wegwijzers blijven staan, maar blijf nooit van de aangewezen weg naar God vandaan. Christus zegt: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Wie Mij zoekt zal ik geenzins uitwerpen. Hoe zouden we Hem anders vinden dan door Woord en Geest samen? Moet niet alles medewerken ten goede? En hij zag Jezus alleen.
Treffend en zeer indrukwekkend boek. Veel zaken en termen komen ook mij bekend voor aangezien ook ik kerk in een 'bevindelijke' kerk (Gereformeerde Gemeente). Groot, heel groot verschil is dat ik gelukkig nog wel hoor van een Jezus Christus die er is voor de grootste der zondaren (om maar eens bevindelijk te spreken). Andries zegt wel zulke bevindelijke te kennen, ben erg benieuwd wie en welke hij hiermee bedoeld. Aangrijpend dat de vader van meneer Siebelink God ziet als een 'verterend vuur' en niet als het Wezen dat ons allen roept 'O, alle gij dorstigen komt tot de wateren en gij die geen geld hebt komt, koopt en eet!!' Deze God van Jesaja 55 leeft nog!!
