Deze Week

'De dominee moet dichtbij komen'

Sat, 28 Aug 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 28 augustus 2004 om 21:35

Hoe zorg je dat het Woord landt in in de postmoderne wereld enerzijds en in de wereld van de evangelische beweging anderzijds? Mensen hebben meer de zin-vraag (Hoe kan Jezus mijn leven vullen?) dan de schuldvraag. En: hoe vertel je het de mensen? Andries Knevel blikt deze zomer terug met predikanten met wie hij 25 jaar geleden theologie studeerde. Deze week met ds. A. Jonker, ds. J. Harteman en ds. L. Wüllschleger. Jonker komt meer mensen tegen die de zinvraag stellen, dan mensen die de vraag stellen naar de rechtvaardiging. ,,Ik preek niet alleen een Jezus die levensvulling is, maar een Jezus die voor onze zonden betaald heeft.’’ Als mensen veraf staan van God, dan vragen mensen eerder naar de zin dan naar de vraag naar de goede relatie met God, stellen de gesprekspartners vast. Je kunt via de ene vraag terechtkomen op de andere. ,,Voor mij is Kohlbrugge belangrijk geweest,’’ zegt Wüllschleger. ,,We worden alleen door de genade en niet door onze vroomheid zalig. Van daar kwam ik bij Calvijn met meer nadruk op levensheiliging en vandaar weer terug naar de vroege christelijke kerk. In een volkomen heidense samenleving moesten die mensen communiceren dat Jezus anders was dan de heidense wereld. Ook wij staan nu in diezelfde nieuw-testamentische situatie: zo voelde ik dat in mijn gemeente in Den Haag. Dat is mijn belangrijkste vraag gebleven.’’ Harteman vindt dat je de veelzijdigheid van het geloofsleven moet doorgeven. Het vertolken van het geloofsleven is het moeilijkste. ,,Je moet beginnen met de exegese, hoe kun je het overbrengen in rapport met de tijd? Je moet alle middelen gebruiken. De dominee moet dichtbij komen. Dat waarderen de mensen het meest.’’ Elke morgen leest hij Trouw en ’s avonds het RD. ,,Het nieuws en de gebeurtenissen in de cultuur probeer ik soms te gebruiken als inleiding op de preek. De mensen moeten merken dat de wereld niet aan mij voorbijgaat. Eerst was ik vooral bezig met de toeëigening van het heil, maar ik zie dat het anders moet. Dat de vragen toch breder zijn. Je moet ruimer zijn in het aanbod van de genade. Ik ben ruimer geworden: je kunt Gods heil tot iedereen in de gehele breedte brengen. Je preken moeten niet voorspelbaar zijn. Je boodschap wordt bepaald door de exegese.’’ De mensen hebben andere vragen dan die naar de toeeigening. Mensen vragen naar God in deze wereld, constateren de broeders. Wullschleger merkt op dat er vaak een fixering is geweet op de toeeigening van het heil. ,,Maar de Schrift is breder dan die toeeigening. We mogen dus niet versmallen tot de toeeigening.’’ Jonker vreest voor te grote breedte. ,,We kunnen weleens zo breed preken over veel dingen, dat het meest centrale ondergesneeuwd raakt. We moeten niet blijven steken in de rechtvaaridiging, maar ook de heiliging. Nooit een heiliging zonder de rechtvaardiging. We moeten preken zo breed als de bijbel is, maar de kern is Jezus Christus, de zaligmaker die door God gegeven is. De Gereformeerde Bond is zo breed dat je de verhouding goed in de gaten moet houden.’’ Kern van de zaak is dat het evangelie verstaanbaar moet zijn voor de mensen. Ze moeten voelen ‘Het gaat over mij’. Het moet uit je hart komen, je moet er zelf door gegrepen zijn. Alles doet mee in je optreden. In verstaanbaar Nederlands, zonder populair te doen. Je loopt als predikant het gevaar om de taal van je studeerkamer mee te nemen.

0 reacties

Studiegenoten: ‘Verspil geen tijd aan 'kleine' dingen'

Sat, 21 Aug 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 21 augustus 2004 om 21:35

De spanning tussen persoonlijke geloofsgroei en de dwang om op je eigen kerkelijke plekje te blijven is het thema van het gesprek met ds. Andries Jonker, ds. Jan Harteman en ds. Louis Wüllschleger. Hebben persoonlijke vernieuwingen gevolgen gehad voor het werk in de gemeente? Harteman deed met hart en ziel aan wedstrijdsport en had maar weinig plaats voor God in zijn leven. Toch kwam hij voor de keus: ,,God wierp mij op het Woord en ik moest kiezen. Daarna werd ik een heel vroom ventje. Maar ik heb geleerd dat God juist goddelozen rechtvaardigt,’’ zegt hij. Wüllschleger heeft het moeilijk gehad met de vraag naar de aanwezigheid van God in de moderne wereld. ,,Die vraag komt soms op me af. Wat moet ik met mijn geloofsleven in een wereld waarin God kennelijk niet voorkomt?’’ Andries Jonker is het dichtst bij huis gebleven in de vijfentwintig jaar na de studie. ,,Je ziet grote aantallen mensen die niet geloven wat wij geloven. Het is maar een klein gedeelte dat zich aan de bijbel vastklampt. Daar denk ik niet meer zo eenvoudig over: God zelf velt het oordeel daarover. In de verloren wereld moeten we staan met het woord van een reddende God’’. Louis Wüllschleger heeft geleerd om alleen maar het belang van de kerk in de breedte in het oog te houden. Hij gaat gerust voor in diensten waarin andere gewoonten gevolgd worden dan de zijne. ,,Het gaat niet om jouw standpunt, maar wat doe je als je gevraagd wordt om daar voor te gaan? Je bent gast en je moet gehoorzamen aan je uiteindelijke roeping. Daar moeten we ons bewust van zijn. In theorie zeggen we dat allemaal, maar sta je daar ook echt voor in de praktijk. Hoe serieus is het dat we heel de kerk op het oog hebben’’. Tenslotte komt de vraag op tafel of de geroutineerde predikanten achteraf niet al die tijd in hun hart geweten hebben dat ze teveel aandacht gegeven hebben aan ‘kleine’ dingen en dat ze de breedte niet in het oog hebben gehouden.

0 reacties

Studiegenoten

Sat, 14 Aug 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 14 augustus 2004 om 21:35

Andries Knevel blikt deze zomer terug met predikanten met wie hij 25 jaar geleden theologie studeerde. Deze week ds. A. Jonker, ds. J. Harteman, en ds. L. Wullschleger.

Welke toekomst gaat de kerk tegemoet?

Sat, 7 Aug 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 7 augustus 2004 om 21:35

Andries Knevel blikt deze zomer terug met predikanten met wie hij 25 jaar geleden theologie studeerde. Deze week het laatste gesprek met ds. L. Smelt, ds. M.A. van de Berg, ds. P. van der Kraan en ds. H.G. de Graaff. Alle vier de predikanten zijn predikant in de de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), hoewel sommigen zich haasten te zeggen ‘met een bezwaard gemoed’. Hoe kijken ze naar de toekomst? Met verwachting ziet De Graaff de toekomst tegemoet. De vraag waar hij wel van wakker ligt is: hoe kan de opkomende religiositeit die in de samenleving merkbaar is werkelijk geloof worden? ‘Hoe kunnen die mensen werkelijk tot Christus geleid worden. Dat er wat gaat gebeuren de komende jaren, daar ben ik diep van overtuigd. En dat ik daar bij mag zijn, daar dank ik God voor.’ Van der Kraan beziet de komende tijd met zorg. ‘Historisch gezien was de Hervormde Kerk toch het werk van God, waar Hij mee door zou gaan. Dat is wat mij betreft wel tot nul gereduceerd.’ Toch gelooft hij dat er hoop is voor de kerk; het Woord zal, dwars door alle doodsheid heen, werken. Van den Berg: ‘Ik ben wat Nederland betreft redelijk somber. Ik denk dat de Here God het ook kan laten gebeuren dat er in China straks 330 miljoen christenen zijn, dat er in India, waar ik wel eens kom, de kerken groeien, en dat het in Nederland met al de eigengerechtigheid en de verdeeldheid voorbij is.’ Smelt heeft vier V’s: ‘Verlegenheid; we moeten meer uit verwondering leven. Verlangen; ik verlang naar meer vervulling met de Geest. Volharding; christen-zijn is volhouden. Vruchten van de Geest: de kern is liefde. Ik verlang ernaar meer lief te hebben zoals God liefheeft.’ Beluister het gesprek.

2 reacties

Verander je als predikant in 25 jaar?

Sat, 31 Jul 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 31 juli 2004 om 21:35

Andries Knevel blikt deze zomer terug met predikanten met wie hij 25 jaar geleden theologie studeerde. Deze week met ds. L. Smelt, ds. M.A. van de Berg, ds. P. van der Kraan en ds. H.G. de Graaff. Zijn de predikanten in 25 jaar veranderd? ‘Het zou niet best zijn als dat niet zo was,’ zegt Smelt. Een predikant moet volgens hem veel leren en misschien nog wel meer afleren. Wat hij zelf vooral geleerd heeft, is dat hij er zelf als predikant toe doet. Dat hij niet ‘slechts’ een instrument is, maar dat het heel belangrijk is hoe hij zich opstelt, met mensen omgaat, etc Van den Berg vindt het moeilijk om van zichzelf te zeggen of hij veranderd is of niet. ‘Ik denk dat ik zowel in de dorps- als de stadsgemeenten in dezelfde geest predikant ben geweest, met wel verschillende accenten Ik heb wel geleerd dat de Here dingen op je pad plaatst, als roeping, die je horizon verbreden.’ Voorbeelden daarvan zijn het voorzitterschap van Woord en Daad en het doceren aan de opleiding theologische vorming van gemeenteleden. Als Van der Kraan terugkijkt op 25 jaar predikant-zijn, verwondert het hem dat hij bij de bijbelse, schriftuurlijke belijdenis is gebleven. ‘Het heeft mij; niet ik heb het, maar het heeft mij.’ De Graaff is onder invloed van Bavinck tot de gedachte gekomen dat de herschepping meer is dan de schepping. Dat wordt concreet onder meer in de manier waarop hij naar zichzelf en naar de toekomst kijkt. ‘Ik heb niet eindeloos naar mijn wonden die ik opliep in het leven te kijken, maar ik mag vooruitkijken, naar de mens die ik worden mag. Ik ben meer op God en zijn toekomst gaan vertrouwen. Mijn bestemming ligt voor mij uit.’ Beluister het gesprek.

0 reacties

‘Nieuwkomers willen authenticiteit’

Sat, 24 Jul 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 24 juli 2004 om 21:35

In het tweede gesprek van de tweede serie met studiegenoten stond eigenlijk de vraag op de agenda: ,,In welke opzichten ben je veranderd in 25 jaar predikantswerk?’’ Als vanzelf verschoof het thema naar de vraag: ,,Hoe kun je missionair gemeente zijn in deze tijd?’’. Ds. De Graaff uit Rotterdam-Centrum vertelt van zijn gemeente, de oude plek van ds. W.H. Tukker. Die gemeente was bijna dood. Studenten van de CSFR besloten echter om bij de gemeente te blijven en werk te zoeken in de buurt. Die actie heeft aantrekkingskracht gehad op anderen en nu is de gemeente gegroeid. ’s Zondags zie je veel jongeren en enkele ouderen die de gemeente trouw bleven. Temidden van afbraak kreeg de gemeente vorig jaar in De Graaff een nieuwe predikant. Het blijkt dat vogels van diverse pluimage de gemeente binnenkomen, dat wil zeggen: áls ze binnenkomen. Van der Kraan merkt in zijn werk dat belangstelling bestaat voor kleinschalige cursussen over christelijk geloof. Zijn gemeente evangeliseert en haalt zo mensen binnen, maar als ze de cursus gehad hebben, komen ze regelmatig terecht in evangelische gemeenten in de buurt. ,,De mensen komen weliswaar niet in onze eigen gemeente, maar we gaan wel door met het evangelisatiewerk onder hen,’’ zegt Van der Kraan. Ook Van de Berg ondervindt dat mensen op inhoud afgaan. Nieuwkomers in zijn gemeenten zijn vaak mensen die een schriftuurlijk bevindelijk prediking zoeken. En dat zijn niet per se mensen die in de buurt of in de wijk wonen. Echt nieuwe mensen kom je tegen door persoonlijke contacten, waaruit een ‘ontdekkerskring’ ontstaat, waarin mensen tot het geloof en tot de gemeente komen. Ds. Leo Smelt (foto) vertelt over zijn ervaring als zendeling in Peru. ,,Als er drie maanden geen nieuwe mensen bij kwamen in onze gemeente, dan gingen we daarom bidden. Nieuwkomers geven de gemeente élan: het werkt! In Nederland zijn we eraan gewend dat er een hele tijd geen nieuwe mensen bij komen. De vormen interesseren de nieuwkomers helemaal niet zo, ze zijn uit op autenticiteit. Als ze oprechtheid signaleren in het staan naast de ander in dezelfde gemeente, dan worden vormkwesties secundair. Heeft God misschien redenen om zich af te wenden, omdat er zo weinig wervingskracht is? Maken wij het ernaar dat de mensen niet komen?’’ Alle vier de gesprekspartners stemmen in met de stelling: ,,We moeten steeds weer als gemeente leren om bewogen te zijn met de mensen.’’

0 reacties

‘U ziet op welke weg ik ben’

Sat, 17 Jul 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 17 juli 2004 om 21:35

In de komende drie afleveringen praat Andries Knevel met vier predikanten: ds. Leo Smelt uit De Bilt, ds. Chiel van de Berg uit Zoetermeer, ds. Piet van der Kraan (foto) uit Bleskensgraaf en ds. Henk de Graaff, Rotterdam-Centrum. Alle vier zijn ze afkomstig uit – wat genoemd wordt – ‘bevindelijke kring’. En predikant worden geldt daar als heel bijzonder. Smelt was liever boer geworden, dan predikant. ,,Door een stille overmacht ben ik op deze weg gekomen,’ zegt hij. ,Ik geloofde niet ooit de capaciteit te hebben om predikant te worden. Op het gymnasium begon het langzaam te kriebelen. Ik kwam niet direct in een gemeente in Nederland, maar ik werd zendeling.’’ Ook voor Van de Berg lag predikantschap niet voor de hand. ,,Ik ben wel bevindelijk gereformeerd opgevoed. Bij ons heerste een hoge opvatting over de roeping tot het ambt. Ik was een beta, tot het laatst hoopte ik dat God de weg tot het predikantschap met me wilde gaan. Ik heb daar echt mee geworsteld. Er kwam een duidelijk moment dat ik de strijd met God verloor: ik dacht dat ik het niet kon, maar onder de preek van ds. J.H. Cirkel in Nieuwerbrug moest ik mij gewonnen geven. Ik weet het plekje nog dat God zei: ,,Nu ga jij ‘theologie’ invullen’’. Onder de prediking van ds. R.J. van der Hoef werd het verlangen in Henk de Graaff wakker geroepen. De Gereformeerde Gemeente was de bakermat van Piet van der Kraan. ,,Voor mij moest er een zeer bijzondere roeping aan te pas komen. Het is begonnen in het gezin, waarin ik geboren ben. Van mijn moeder, die weduwe is geweest, heb ik altijd de verhalen gehoord van wat God voor haar betekend heeft. Ik ben geen vrome jongen geweest, van sommige dingen heb ik spijt. Door het zendingsblad ‘Paulus’ kreeg ik met kracht woorden uit de Bijbel in mijn ziel, die geleid hebben tot mijn levensweg.. Ik was intussen journalist bij Scheps geworden en ik heb kerknieuws verslagen in de jaren ’60. Ds. Kuijt, de zendeling van de Gereformeerde Gemeente, raadde me aan te gaan studeren. Ik heb in mijn vrije tijd colloquium gedaan aan de universiteit van Leiden. In ’71 was ik daarmee klaar en toen kon ik instromen in de theologiestudie in Utrecht. Ik ben daarna naar de Gereformeerde Gemeente gegaan om predikant te worden. Ik ben afgewezen van de weg naar het ambt. Ze namen geen genoegen met mijn verhaal over roeping. ‘Het was wel roeping, maar geen bekering,’ zeiden ze. Toch heb ik in dit kerkgenootschap de Here Jezus leren kennen. Voor mij is Psalm 139 sterk gaan leven: ‘U ziet op welke weg ik ben’. Ik zag er als een berg tegenop om telkens een toelatingsgesprek te hebben. Ik had een baan als leraar en dat was het. Ik wilde niet elke keer opnieuw de weg naar Canossa gaan. Uiteindelijk ben ik Hervormd geworden. Als er één ding helder geweest is, dan is het de weg geworden naar de Hervormde kerk. Dat heb ik nooit gevoeld als het gaan van een ‘eigenmachtige weg’. Mijn moeder wist tijdens haar zwangerschap dat het kind dat ze droeg een kind was dat voor God bestemd was. Dat heeft m’n moeder enkele uren voor haar dood voor het eerst aan mij verteld.’

1 reacties

Eenheid in Christus en de structuren

Sat, 10 Jul 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 10 juli 2004 om 21:35

In de vierde aflevering van ‘Studiegenoten’ praat Andries Knevel voor het laatst met ds. De Fijter, ds. Looijen en ds. Floor. Het gesprek gaat over het feit dat de PKN, de Protestantse Kerk Nederland, er nu echt gekomen is. Hoe kijken zij er tegenaan? Met vreugde of met pijn in het hart? Met het ontstaan van de PKN is de kerkelijke verdeeldheid niet verdwenen. Integendeel, het samenvoegen van de drie kerken heeft niet de gewenste eenheid gebracht, maar eerder misschien wel meer verdeeldheid. Met de komst van de Luthersen ontstond er een discussie over de belijdenisgeschriften. ‘Ruimte’ Ds. Floor pleit ervoor dat er één belijdend document komt, waarin zowel de gereformeerde als de lutherse traditie werkelijk goed met elkaar verbonden worden. Dan pas kunnen we als verenigde kerk zeggen: hier staan we én hier gaan we voor. Hij vertelt dat er gelijk na de indiening van zijn motie op de Synode al vragen kwamen. Vragen als: is dit wel haalbaar? Is dit wel mogelijk? Dit stoorde hem enigszins. Als je echt uit bent op vereniging dan moet je het geding om de waarheid in alle eerlijkheid willen voeren, zodat we als verenigde kerk een duidelijk profiel hebben. De indruk bestaat nog steeds dat er twee tradities samengevoegd zijn zonder dat we tot een echte, wezenlijke eenheid gekomen zijn. “Zolang het Woord nog verkondigd kan worden, en ik heb die vrijheid en die ruimte, dan verwacht ik Gods zegen erop dat toch ook de kerk geheeld en vernieuwd wordt tot Gods eer”. Dat er mensen zijn die het besluit voor het ontstaan van de PKN niet kunnen respecteren, vindt ds. De Fijter moeilijk. Juist omdat er veel samen gebeden is om Gods weg te vragen. Zijn inziens moet er met elkaar zoveel mogelijk geprobeerd worden om het geheel van de kerk bijeen te houden. Niet voor niets is de Synode destijds gevraagd om er alles aan te doen om de bezwaarden binnen boord te houden. Ds. Looijen bewondert de volharding van zijn broeders in de intensieve Synode-periode. Hij erkent dat het voor hen een slopende tijd geweest moet zijn en dat het een periode in de geschiedenis is die je met je mee zult dragen. We kunnen nog heel lang blijven discussieren, maar Looijen zegt liever vooruit te kijken. Een federatie is geen kerk, dat is een constructie die nood uitdrukt. Nu hebben we weer een kerk, waaraan we verder moeten werken. Ondanks de verschillen van inzicht ervaren de drie predikanten verbondenheid in het samen delen van het heil dat de Here bereid heeft. Nooit mogen kerkelijke structuren je tegenhouden als er sprake is van eenheid in Christus.

0 reacties

Ben je veranderd in 25 jaar?

Sat, 3 Jul 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 3 juli 2004 om 21:35

Ds. G. de Fijter, ds. D.C. Floor en ds. D.P.C. Looijen. Ze zijn 25 jaar predikant van de Gereformeerde Bond van de PKN. Zijn ze theologisch op hetzelfde standpunt gebleven? In hun studietijd in Utrecht draaide het om Calvijn en de nadere reformatie. Zijn er in de afgelopen 25 jaar aanvullingen geweest? ,,Aan je boekenkast kun je zien of je veranderd bent,’’ zegt Looijen. ,,Er zijn boeken die je nooit meer leest. Vroeger las ik veel over de uitverkiezing en de rechtvaardigmaking. In het bestuur van de GZB leerde ik de vragen van de zending beter kennen. Die brachten een wending in mijn theologie. Er ging een wereld voor mij open. Ik ging Newbigin lezen over hoe je met het evangelie in de wereld. Ik bleef Calvijn lezen, die bleek oecumenisch, breed en open. Noordmans kwam in mijn blikveld. Miskotte was toen niet echt in beeld.’’ Dik Floor zegt dat hij in de kern niet veranderd is. ,,De christologie heeft mijn hart en dat is vanaf het begin zo gebleven. Ik predik Jezus en die gekruisigd. Ik blijf op dat fundament staan. De vraag is: ‘Hoe kun je die geweldige boodschap zo brengen dat hij werkelijk landt?’ Ik wil de cultuur steeds meer leren kennen, ik ga daar steeds meer over lezen. Ik ga begrijpen dat het evangelie ergernis en vervreemding oproept.’’ Verder komt het contrast tussen de moderne levenswereld en de prediking van het evangelie aan de orde. Is het nodig om je voluit te begeven in de moderne cultuur of hem te leren kennen? Of kun je volstaan met kennis van die wereld zoals hij zich manifesteert in je eigen hart? Om het moderne levensgevoel beter te doorzien, moet je ook de wereld kennen. Als predikant leef je soms in een opgesloten wereld. Het gesprek eindigt met bespiegelingen over de invloed van de evangelische beweging in de gereformeerde bolwerken. Aspecten als bevinding en gebed krijgen vanuit de evangelische beweging een plaats in de traditie.

0 reacties

'Wat vond jij nou het moeilijkste?'

Sat, 26 Jun 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 26 juni 2004 om 21:35

In aflevering 2 van de serie gesprekken met studiegenoten van Andries Knevel een terugblik op de begintijd van de predikanten De Fijter, Floor en Looijen (zie foto). Twee van hen hebben iets met het progressieve noorden, één van hen bleef in meer behoudende kringen. De vraag 'Wat was het moeilijkst voor jou als gemeentepredikant?’ krijgt persoonlijke antwoorden van de broeders. ,,Ik zie altijd op tegen het brengen van het Woord, zo dat het ook landt. Dat is een voortdurendende worsteling,’’ bekent Floor. ,,De mensen en de cultuur zijn veranderd. Ik probeer het zo helder mogelijk te brengen. Zullen ze het ook verstaan? Het evangelisatiewerk is voor mij een oefening geweest. Je moet dan op een elementaire manier duidelijk maken wat het geloof inhoudt.’’ ,,In het gemeentepredikantschap vond ik het begraven van jonge kinderen of mensen met een ongeluk erg zwaar,’’ vertelt Looijen. ,,Dat is een pastorale instelling. Daar kon ik niet aan wennen. Elke begrafenis was een confrontatie met de dood. Ik heb in het buitenland ook weleens begrafenissen in het cafe gahad met de kist op het biljart.’’ ,,Ik vind het spannend om niet in de vanzelfsprekendheden terecht te komen,’’ zegt De Fijter. ,,Ik preek ook tegen mezelf. Ook in situaties van pijnlijk verlies. Onlangs overleed een jonge vrouw vlak voor haar bruiloft De trouwtekst stond al vast, maar veranderde in een rouwtekst.’’ Dik Looijen: ,,In zulke situaties vind je alleen maar houvast in het Woord. Je eigen woorden klinken zo gauw hol. Alleen door eerlijk te zijn, kun je voorkomen dat je lege klanken staat te praten. Het is verrassend en ontroerend dat het Woord je erdoorheen draagt. Dat het Woord Gods een kracht is waardoor we nochtans in het geloof leven kunnen.’’

0 reacties

Drie predikanten praten openhartig over het begin van hun studie

Sat, 19 Jun 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 19 juni 2004 om 21:35

In de eerste aflevering zijn te gast: dominee Gerrit de Fijter, ds. Dik C. Floor uit Ede en ds. Dik Looijen van de IZB. Samen met Andries Knevel praten ze over de beginjaren van hun studie en over de aanleiding voor de roeping voor het predikambt. Gerrit de Fijter vertelt over een ernstige privé-gebeurtenis: hij kreeg een auto-ongeluk op z’n veertiende jaar en moest heel lang revalideren. De Fijter is Nederlands Hervormd opgevoed en deed eerst zijn gewone studie: gemeente-administratie. Hij heeft samengewerkt met J.N. Scholten en heeft avondgymnasium gedaan. Tijdens zijn werk werd zijn roeping duidelijk. Dik Looijen was van het gezelschap de meest ingewijde. Hij studeerde aanvankelijk accoutancy. Looijen was afkomstig uit een vroom, bevindelijk Ger. Gem. Geslacht, maakte een existentiële crisis door: hij moest eindeloos proberen predikant te worden in de Ger. Gem. Er was in die kerk in zijn tijd een generatie die zich bezighield met kerk, geloof en maatschappij. Dik Floor had eerst weg- en waterbouwkunde gedaan, maar maakte in zijn studietijd een ingrijpende verandering door. ,,Ik werd duidelijk geroepen om het evangelie uit te dragen. Ik ben opgegroeid in een vroom geslacht, heb het van huis uit meegekregen,’’ vertelt Floor. ,,In de studententijd is het allemaal wat verwaterd. Teruggeworpen op de diepste vragen. Het wonderlijk is, dat die vragen toch weer bovenkwamen.” Ds. Floor vertelt op heel existentiële manier over een ingrijpende religieuze gebeurtenis in zijn leven.

2 reacties

Over idolen en uit je dak gaan

Sat, 12 Jun 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 12 juni 2004 om 21:35

Op de dag van onze uitzending, 12 juni. is er de EO-Jongerendag en begint het EK Voetbal. Aanleiding om het met elkaar te hebben over idolen en uit je dak gaan: gospelartiesten, voetballers van Oranje etc. In de ene kerk wordt vanaf de kansel gewaarschuwd tegen de 'sportverdwazing' van de komende weken, 'brood en spelen' en staat een wedstrijd van Oranje via de tv volgen gelijk aan het betreden van de brede weg die naar het verderf leidt, in de andere gebruikt de voorganger de lotgevallen van Oranje juist als positieve kapstokken in zijn preek. Ofwel, als christenen antithetisch ("Is onze wandel in de hemelen, dan is die niet tegelijkertijd in Portugal") of meer ontspannen met het EK omgaan. Hoe speelt jullie geloof en de Bijbel daarin een rol? Vanuit het 'Gij geheel anders' , 'de werken van het vlees', 'de wereld vlieden' of vanuit andere noties? Hoe sta je als christen in de voetbalwereld zonder van die wereld te zijn? Veel jongeren hebben in deze tijd idolen, die ze adoreren: voetballers, popsterren, gospelartiesten. Hoe oordelen jullie daarover? Was dat vroeger anders? Wat is functie van idolen als voorbeeldfiguren voor jongeren? Hoe belangrijk is voorbeeldgedrag voor jongeren: van tv of uit de bladen voor je eigen leven 'afkijken' hoe anderen leven? Hoe speel je daar als ouders op in: idolen zijn afgoden en er komt geen afgod in mijn huis te hangen of jongeren stimuleren de goede idolen te kiezen? Hoe ligt dat trouwens bij ouderen, ook in ons achterland? Wat zijn hun idolen?

1 reacties

Euroverkiezingen: de ver-van-mijn-bed-show

Sat, 5 Jun 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 5 juni 2004 om 21:35

In de Europese grondwet zal het erom spannen of er een verwijzing naar het christendom komt. Europa is allang niet christelijk meer, dus wat heeft zo’n vermelding voor zin? Zeven landen willen het christendom in de grondwet van Europa hebben, Nederland is daarin gepasseerd, merkt Van der Graaf op. We moeten de christelijke traditie van Europa gestalte proberen te geven. Ouweneel constateert dat Europa belangrijk is: hij telt de zegeningen van de Euro. De kiezers moeten wel de betekenis en het belang van Europa gaan zien, vindt hij. Dat is te weinig uitgestraald. Het Europarlement heeft wel degelijk veel te zeggen. Er zijn teveel negatieve sprookjes qua Europa, die nodig moeten worden doorgeprikt. Van Middelkoop merkt op dat het Europarlement wetgevende en budgettaire macht heeft. Het blijft een moelijk project, maar het is wel goed van de grond gekomen. Er gaat antrekkingskracht van uit. De harde kern van het project is de reactie op de oorlogen uit het verleden. Maar wat is het hart of de ziel van Europa? Maakt het noemen van God nog wel iets uit? Als het erin staat, moet het ook een betekenis hebben? vraagt Ad de Boer zich af. Van der Graaf antwoordt daarop, dat we binnen het verenigde Europa de nationale karakters proberen te behouden. We blijven staan in de protestantse traditie. Nederland moet zich niet schamen voor de historische achtergrond. Het humanisme wordt genoemd in de grondwet, dus het christendom heeft evenveel recht. Ouweneel: ,,Als je verwijst naar het erfgoed van Europa, dan staat er nu een verwijzing naar humanisme en christendom. Maar dat is een ontkenning van de belangrijke traditie van het joods-christelijke. Het lijkt wel boze opzet: als je een verwijzing plaatst naar de wortels van Europa, doe het dan wel eerlijk. Praktisch voegt het niets toe. Maar het moet wel een eerlijk citaat blijven. Europa is opgezet als een zeer pragmatische onderneming: Nooit meer oorlog.” Van Middelkoop heeft ervaren dat de Oost-Europese EU-deelnemers vaak religieuze thematiek aandragen. Dat opent interessante perspectieven. De Europese grondwet komt uit Franse hoek met een ferme seculiere traditie. Er moet dus wel nadrukkelijk een christelijk geluid gesproken worden. Politiek gesproken moet het ertoe doen welk uitgangspunt je hebt, vindt Van der Graaf. Europa is niet christelijk. Christelijke politieke partijen hebben een rol in Europa. Ouweneel windt zich op over de verwarring van twee kwesties. Er mag geen christelijke verwijzing staan in de Europese grondwet, want kerk en staat moeten gescheiden blijven. Maar de scheiding van religie en samenleving is wat anders dan de scheiding van kerk en staat. Men wil op Europees niveau elke vorm van religie te weren uit de samenleving onder het mom van de scheiding van kerk en staat.

2 reacties

Pinksteren: 'Christus is mijn Heer'

Sat, 29 May 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 29 mei 2004 om 21:35

Recent onderzoek heeft uitgewezen dat weinig Nederlanders kunnen zich iets kunnen voorstellen bij Pinksteren. Ook christenen hebben er moeite mee. Hoe komt dat? Van der Graaf merkt op dat we ons bij Kerst wel een geboorte kunnen voorstellen, bij Goede Vrijdag een kruisiging, maar van de Heilige Geest kunnen we ons niets voorstellen. De onzichtbaarheid van de Heilige Geest heeft vanaf het begin van de kerkgeschiedenis als geleid tot sobere en terughoudende woorden. Dwalingen en excessen over de Heilige Geest hebben die soberheid alleen maar groter gemaakt. De verschijnselen van Pinksteren doen zich voor op het zendingsveld, merkt Ouweneel op. Er zijn ook nu nog verschijnselen van de Geest die mensen kopschuw maken. Maar er zijn veel excessen geweest. Alles wat de Geest doet, heeft te maken met Christus, zegt Ouweneel. Mijn meester is Christus. Hij is mijn Heer. De Geest heeft een dienstgestalte aangenomen. Hij wijst op de Vader en op Christus. Dat brengt mensen dus dichter bij de kern van de zaak: Jezus.

0 reacties

'Je merkt niets van Jezus' koningschap in de wereld'

Sat, 22 May 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 22 mei 2004 om 21:35

Het panel van Deze Week blikt in de uitzending voor de verandering niet terug op de afgelopen week, maar omhoog. Ofwel, wat zegt het ons dat Jezus naar de hemel is gegaan en wat is het nut van de Hemelvaart? Eerst wordt besproken hoe de verschillende panelleden zelf Hemelvaartsdag beleven. Hoe groot is dit feest in vergelijking met Kerst, Pasen en Pinksteren voor hen? Voor veel christenen is Hemelvaartsdag nooit veel meer geweest dan een prettige vrije dag. En weinig christenen kunnen dan ook antwoord geven op de vraag, wat de waarde is van Hemelvaart. Een goede reden dus voor de mannenbroeders om te bespreken wat er anders zou zijn in deze wereld, als Jezus niet ten hemel was gevaren? En wat merken we er in de barre werkelijkheid van vandaag van dat Jezus Koning is? Hebben we als christenen in onze schets en beleving van de periode tussen Jezus' Hemelvaart en Zijn wederkomst wel voldoende plaats gegeven aan de strijd in de hemelse gewesten? Hebben we niet teveel de indruk gewekt dat het eigenlijk na Pasen voor God verder een 'piece of cake' is om de wereld naar zijn bestemming te brengen?

0 reacties

Hoe kun je in een oorlog humaan blijven?

Sat, 15 May 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 15 mei 2004 om 21:35

Foto’s van Amerikaanse soldaten die Irakezen vernederen en martelen. De Amerikaanse senaat heeft foto’s gezien die vele malen wreder en sadistischer zijn. Wat is het effect van deze foto’s in de wereld? In Irak wordt ook in grote delen van het land het leven opnieuw begonnen. “Afschuw,” zegt Van der Graaf. “Ze beinvloeden de opinie t.a.v. wat in Irak gebeurt. In een oorlog sneuvelt eerst de waarheid en dan de humaniteit. Van beschaafde naties mag je verwzchten dat mensen humaan met krijgsgevangenen omgaan. Het ene geweld volgt het andere op. De volksopinie gaat wisselen.” Van Middelkoop: “Dit zet een negatief beeld neer t.a.v. Amerikanen in het Oosten? Niet alleen daar maar ook bij ons. Zulke dingen gebeuren niet in elke Amerikaanse gevangenis. In de Arabische wereld weet men soms niet beter, ze zijn daar niet anders gewend. Het is een onderdeel van verdergaande verruwing. Een neerwaartse, corrumperende spiraal.” “Dat is nou die ‘hoge’ Amerikaanse moraal, denken de Arabische mensen,” zegt Ouweneel. “Er schijnen 1800 foto’s bekend. Het verbaast me dat men er foto’s van neemt en dat men er zoveel van neemt. De directe superieuren moeten het ermee eens zijn. Tot op welk niveau gaat dit door? Hoe leg je dit uit aan de onschuldige burgers?” Beluister het volledige gesprek.

0 reacties

‘Kennisgebrek leidt tot kortzichtige vergelijkingen met ‘De weg van de islam’

Sat, 8 May 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 8 mei 2004 om 21:35

Naar aanleiding van de commotie rond het boek ‘De weg van de islam’ bogen de panelleden zich vorige week over de vraag ‘hoe op zulke ontwikkelingen gereageerd moet worden’. Recentelijk betrekken de media ook regelmatig de Bijbel bij discussies over dit geruchtmakende islamitische boek. De tekst van hoofdstuk 20 uit Leviticus wordt dan gretig geciteerd als even 'anti-homo' als 'De weg van de islam'. In die bijbeltekst wordt gesproken over het doden van mannen die homosexueel contact hebben gehad. ‘Je kunt wel kritiek hebben op de moslims, maar kijk ook eens naar de christenen en hun heilige boek!’, zo speculeert een van de panelleden over de werkwijze van sommige journalisten. Van Kampen voelt zich als christen niet aangesproken door zulke uitingen. Hoewel hij het argument niet uit de weg gaat, is hij wel hij erg sceptisch ten opzichte van de persoonlijke drijfveren van mensen die zulke argumenten gebruiken. Zo vraagt hij zich met betrekking tot zo'n 'kritische journalist' af: ‘Lees je wel de Bijbel? Of heb je alleen van dít stukje gehoord?’ Kennis van onder meer de historische context van teksten als Leviticus 20 blijkt van cruciaal belang te zijn. Van Middelkoop merkt op dat als in een interview ‘zulke vergelijkingen getrokken worden’ hij er eigenlijk al geen zin meer in heeft. ‘Het gaat er niet over óf het er instaat, maar hoe het in het geheel functioneert. Dat zou men eigenlijk moeten weten.’ Een ander gaat zelfs nog verder: ‘Als iemand zulke uitspraken en vergelijkingen in deze tijd nog durft te kunnen maken, dan is dat bijna kwaadaardig.’ Over christenen die zich genegeerd voelen wanneer critici hen met zulke teksten confronteren wordt gezegd: ‘Hebben christenen zelf eigenlijk wel voldoende Bijbelkennis? En kennen zij de context waarin die woorden zijn gesproken?’ Beluister het gesprek.

2 reacties

Snelle afrekening met 'De weg van de islam'

Sat, 1 May 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 1 mei 2004 om 21:35

De commotie rond het boek ‘De weg van de islam’ was groot. Met wat daarin aan gruwelijks wordt gezegd over vrouwen en homo’s hebben mijn gesprekspartners snel afgerekend, maar over wat je er mee moet, gaan de wegen uiteen. Verbieden dat boek, net als Mein Kampf, vindt Jan van der Graaf. Eimert van Middelkoop en Pieter van Kampen zien daar niets in en vinden dat de politiek compleet overreageert: het boek bevat niks nieuws en in Nederland is er geen voedingsbodem voor. Tien jaar geleden zou het hooguit hebben geleid tot schriftelijke vragen in de Kamer, nu wordt er een spoeddebat aan gewijd, constateert parlementariër Van Middelkoop. Hij vindt dat ‘idioot’ en hoopt dat de politiek ‘weer bij zinnen komt’ en zijn ‘vertrouwen in de robuustheid van onze democratie’ die via de uitwisseling van meningen met dit soort opinies moet afrekenen, zal herwinnen. Van Kampen vindt het wel verklaarbaar dat er anno 2004 veel angstiger op uitspraken als in dit boek wordt gereageerd dan tien jaar geleden. Hij verwijst voor de parallel met de groei van het aantal moslims in Nederland naar Exodus 1, waar de Farao van Egypte de schrik om het hart slaat over de groei van het Joodse volk en tot harde maatregelen komt. (Afbeelding: Logo El Tawheed)

0 reacties

Deze week: Bush (2)

Sat, 24 Apr 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 24 april 2004 om 21:35

Een vervolg op het gesprek van vorige week over Bush, maar dan met een wat specifieke insteek. Naar aanleiding van mensen die zeiden dat in de vorige aflevering de Bijbel niet is opengedaan en dat er allerlei kritiek op Bush was rond dingen die gewoon in de Bijbel staan. Bijvoorbeeld dat God Israël het land tot een eeuwigdurende bezitting heeft gegeven, dat de grenzen van het land op grond van allerlei OT teksten nog veel verder liggen dan de huidige bezette gebieden etc. In deze aflevering worden dit type argumenten (allemaal cirkelend rond de vraag: hoe lezen wij de Bijbel?) besproken.

1 reacties

Deze week: De zeven-mijlslaarzen van cowboy Bush

Sat, 17 Apr 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 17 april 2004 om 21:35

George Bush heeft recent een aantal dubieuze daden op zijn naam geschreven. Hij is christen. ‘Broeder in de Heer’. Moeten wij bang zijn voor hem of niet? Hij focust erg op macht, maar heeft weinig benul van de verdere uitwerking op mensen van zijn daden. “Wat heeft de Amerikaanse actie betekend voor christenen in de Arabische regio? De verkondiging van het evangelie in die regio is ernstig bemoeilijkt,” stelt Van Kampen vast. “De voortgang van het evangelie is daar eeuwen vertraagd. De situatie van de broeders en zusters in die regio is ernstig bemoeilijkt. En de overlevingskansen van het evangelie waren al zo laag in dat gebied.” Van Kampen heeft zich altijd ambivalent gevoeld ten aanzien van Bush. “We stemden in deze club geen van allen op hem. Hij heeft veel visies waar ik me mee verwant voel. Maar toch voel ik me niet erg veilig bij Bush. Hij kan dingen doen die belangrijk zijn voor de wereld.” “Elke keer als ik Bush op tv zie denk ik: Was er maar geen tv,” zegt Van Middelkoop. “De analyse van Bush over de veiligheid in de wereld is toch wel goed. In Europa schieten wij tekort als het over dit punt gaat. Hij heeft veel daadkracht, verzamelt goede adviseurs. Ook voor ‘broeder Bush’ heb ik wel waardering. We moeten kritisch zijn over Bush. Hij moet zijn herverkiezing ‘kopen’ met acties die Amerikaanse christenen welgezind zijn.” Ouweneel vindt Bush geen intellectueel: “Hij kan geen vragen beantwoorden van journalisten. Hij doet sterk denken aan Reagan, maar wel met een boerenslimheid. Politieke intuitie heeft hij, maar geen intellect. Dus heb ik geen veilig gevoel. Bush begrijpt niet wat hij bedoelt. De feitelijke machthebbers opereren achter schermen. Dat zijn rechtse dromers. Bush wil nu scoren in het Midden-Oosten: hij haalt Sharon binnen en bruskeert daarmee de Palestijnen. Je moet met de Palestijnen aan tafel: Bush gaat met zeven-mijlslaarzen door de Palestijnse wereld. Daar begrijp ik niets van. Olie op het moslim-vuur.”

1 reacties

Vernietigende recensies van 'The Passion of the Christ'

Sat, 10 Apr 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 10 april 2004 om 21:35

We staan stil bij de felle aanval in De Volkskrant, NRCHandelsblad en Vrij Nederland op The Passion of the Christ, de film van regisseur Mel Gibson over het lijden en sterven van Jezus die sinds vorige week ook in Nederland draait. De filmrecensenten in die bladen verwijten de maker dat hij ‘christelijke zelfhaat, masochisme en pornografische fascinatie voor geweld’ tot zijn leidmotief heeft gemaakt en geobsedeerd is door geweld, bloed en lijden. In een klimaat van religieus terrorisme zou hij het martelaarschap verheerlijken, en als fundamentalist wordt hij op één lijn gezet met de Taliban, Hamas en Billy Graham. Want geloof in een hiernamaals, de overtuiging dat je je leven moet willen verliezen om het te behouden en dat kruisdragen en lijden soms het gevolg zijn van gemaakte geloofskeuzes, dat alles leidt volgens de schrijvers in genoemde bladen tot onverdraagzaamheid en een verheerlijking van geweld. In NRCHandelsblad gaat de bewierookte schrijver Arnon Grunberg ver over de grens van godslastering, als hij Jezus vergelijkt met zelfmoordterrorist Mohammed Atta die met zijn vliegtuig een paar duizend Amerikanen in het WTC doodde.

3 reacties

Stijlvol en imponerend afscheid van Juliana

Sat, 3 Apr 2004 19:35:00 +0000

zaterdag 3 april 2004 om 21:35

In orthodox christelijke kring is tamelijk verschillend gereageerd op de uitvaart van prinses Juliana deze week. Sommigen waren heel positief, vonden het een indrukwekkende dienst. Anderen waren kritisch en typeerden de dienst als een vrijzinnig gebeuren waarin het evangelie afwezig was. Dwars daar doorheen loopt de discussie of je over zo’n dienst, wel mag praten. De mannen van Deze Week kwamen tot de conclusie dat het moest kunnen. Van de Graaf: “Over het hart van een mens oordelen wij niet. Dat is een gulden regel in de kerk.” Maar het gaat hier om een “publiek gebeuren en dan mogen mensen er ook een mening over hebben.” Ook Van Middelkoop en Van Kampen sluiten zich daar bij aan. Wel moet die mening met ‘wijsheid’ en terughoudendheid’ worden gebracht. Eimert van Middelkoop maakte de dienst van nabij mee doordat hij als senator een uitnodiging had. Pieter van Kampen bevond zich onder ‘het volk’ op de Groote Markt voor de kerk. Van Kampen oordeelt positief over het feit “dat het Nederlandse volk bij wat eeuwigheidsgedachten wordt bepaald.” Tegelijkertijd heeft hij wel behoefte aan “een zeker waarheidsgehalte”. Van der Graaf is wat verbaasd over de omzichtigheid van zijn gesprekspartners. Ook hij vond de dienst ‘stijlvol en imponerend’, maar hij tekent wel aan dat “het Evangelie van Jezus Christus niet geklonken heeft”.

0 reacties

Deze Week: De invloed van karakters op kerkstrijd

Sat, 27 Mar 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 27 maart 2004 om 21:35

De mannen van Deze Week praten over kerkelijke conflicten en de rol van menselijke karakters daarin. Strijdend voor de ‘Goede Zaak’ kunnen karakters onbedoeld een grote rol krijgen. ‘In elk karakter van een mensen zitten goede en slechte kanten’, zegt Ouweneel. ‘Als de Heilige Geest in iemand kan zegevieren, dan worden de goede kanten naar voren gebracht voor het Koninkrijk van God. Als de zondige natuur van de mens gaat zegevieren dan komen die slechte kanten naar boven.’ Willem Ouweneel trekt het bestaan van gerechtvaardigde kerkscheuringen ernstig in twijfel. Hij kan slechts enkele scheuringen noemen die hij werkelijk gerechtvaardigd vindt. ‘Hoe sneller je zegt dat een scheuring gerechtvaardigd is, des te makkelijker praat je eventuele karakterproblemen goed die daar een rol in speelden. ‘Want het gaat per slot van rekening om de Goede zaak’, wordt er gezegd.’ Ouweneel ziet de geestelijke leider van een gemeenschap als een belangrijk figuur om leiding te geven aan de ‘kudde’ in moeilijke situaties. ‘Maar er ligt vaak niet zo’n grote afstand tussen de leider en de ‘machtmens’. Voor de ‘machtmens’ is vooral de eigen mening heel belangrijk. Hij wil koste wat het kost zijn eigen mening doordrukken. Ze zijn voor 100% overtuigd dat ze de waarheid zien en dat iedereen die tegen hen is, óók tegen God is. Ik heb zulke mensen gekend die voor zaak van de Here God over ‘lijken gingen’. Ze hadden de vaste overtuiging dat ze voor de zaak van God streden. En het ontbrak ze aan zelfkennis over hoeveel ze eigenlijk voor hun eigen ego en arrogantie streden.’ Over de huidige Nederlandse kerkscheurigen zegt hij: ‘Als ik krantenartikelen lees over kerkelijke leiders, dan heb ik vaak de neiging om zo’n man eens nader te leren kennen. Wat is dat voor een persoon? Dat hij zich zo druk maakt voor een zaak die ik persoonlijk zo onheilig vind.’ Beluister de uitzending voor de standpunten van de andere panelleden.

1 reacties

Deze Week: ‘The Passion of the Christ’

Sat, 13 Mar 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 13 maart 2004 om 21:35

Ouweneel gaat wel, Van Middelkoop gaat niet, Van Kampen aarzelt en Van de Graaf gaat zeker niet. De mannen van Deze Week houden de speelfilm ‘The Passion of the Christ’ tegen het licht. Er is veel te doen rond Mel Gibsons nieuwe film ‘The Passion of The Christ’. In deze veelbesproken film staat het lijden van Jezus uit de laatste uren van zijn leven centraal. In de VS is de film inmiddels een spraakmakend kasscucces die niet alleen op christelijke bezoekers hoeft te rekenen. Hoewel de film hier nog niet vertoond wordt, de Nederlandse premiére is 1 april, zijn de meningen nu al verdeeld. Een grote groep christenen is van plan de film te gebruiken als aanknooppunt om te evangeliseren. Anderen vinden dat zo’n film niet door de beugel kan. ‘Je kan Jezus niet spelen, vooral niet in het diepst van zijn lijden’, is het meest gehoorde argument. In de discussie wordt onder meer gesproken over het inwendige lijden van Jezus, ‘het vertroebelde geloofsoog’ en de ‘rechte slagen van een kromme stok’. Beluister het gesprek.

47 reacties

Evangelischen gaan met hun tijd mee

Sat, 6 Mar 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 6 maart 2004 om 21:35

Cultureel antropoloog Pieter Boersema promoveerde op de studie ‘De evangelische beweging in de samenleving’. Daarin onderzocht hij de groei en de veranderingen van de evangelische beweging in de maatschappij tussen 1972 en 2002. Met name de aspecten ‘omgang met de Bijbel’, ‘leiderschap’ en ‘de positie van de vrouw’ kregen aandacht. Aan het begin van het bestudeerde tijdvak stond Jezus vooral in aandacht als ‘Redder’, later verschoof Jezus’ betekenis in de richting van ‘Schuilplaats’. De plaats van de prediking veranderde ten gunste van muziek in de dienst. Er kwam allengs meer aandacht voor het Nieuwe Testament dan voor het Oude. De oproepen tot persoonlijke bekering en het bieden van hulp en zorg aan mensen bleek voor veel aanhangers van de evangelische beweging doorslaggevend. Grootschalige evangelisatiebijeenkomsten maakten plaats voor vriendschapsevangelisatie en Alphacursus. De zingeving die Jezus kan bieden, blijkt een grote aantrekkingskracht te hebben. De omgang met de Bijbel werd in de loop der jaren pragmatischer, er kwamen minder bijbelstudiegroepen en meer gebedsgroepen. Waarschuwingen tegen een liberale koers en vrijzinnigheid klinken niet meer zo luid in de beweging als vroeger. De evangelische beweging gaat met haar tijd mee. Het individualisme in de huidige westerse cultuur is terug te vinden in de beweging. Vreemd is dat volgens Boersema niet. ,,Geloofsbeleving staat niet los van culturele beleving.'' Beluister het gesprek in Deze Week, over de vraag, waarin de evangelische beweging de laatste dertig jaar is veranderd en of de verschuivingen in evangelisch Nederland positief en negatief zijn te duiden.

2 reacties

De Muur

Sat, 28 Feb 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 28 februari 2004 om 21:35

Deze Week gaat dit keer over de voors en tegens van het hek dat gebouwd wordt tussen Israël en de gebieden waar de Palestijnen wonen. Is dat een 'veiligheidshek' of een 'apartheidshek'? Beschermt het de inwoners van Israël tegen aanslagen of kweekt het haat en dus nieuwe terreur van Palestijnse zijde?

1 reacties

Fraude en corruptie

Sat, 21 Feb 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 21 februari 2004 om 21:35

Opnieuw is gebleken dat in het Nederlandse bedrijfsleven fraude en corruptie diep ingevreten zit. Zie nieuwe onthullingen over Ahold waar ook de Nederlandse topmannen betrokken lijken te zijn geweest bij het geknoei met de boekhouding. Zie ook de nieuwe schaduwboekhoudingen die zijn ontdekt bij de bouwbedrijven in de utiliteitsbouw. Steeds meer blijkt dat dit soort Zuideuropese toestanden ook in Nederland frequenter voorkomt dan we altijd dachten.

0 reacties

Is de evangelische beweging de redding van de kerk in Nederland?

Sat, 14 Feb 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 14 februari 2004 om 21:35

Is de evangelische beweging de redding van de kerk in Nederland? Over die vraag praat het Deze Week-panel naar aanleiding van het recente appel van prof. dr. C. Graafland aan het adres van de Protestantse Kerk in Nederland en aan de protestanten daarbuiten om - op straffe van hun ondergang - voluit open te staan voor de evangelische geloofsbeleving waarvan de persoonlijke relatie met Jezus Christus de kern is.

3 reacties

Genade voor recht

Sat, 7 Feb 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 7 februari 2004 om 21:35

Er is veel discussie over de uitvoering van het asielbeleid van het huidige kabinet. Deze discussie lijkt naar een climax te gaan: enerzijds maandag een Kamerdebat, anderzijds een aanzwellend maatschappelijk protest van burgemeester, onderwijzers en leerlingen, kerkleden etc. Het protest richt zich tegen het uitzetten van ca. 6000 asielzoekers die hier onder de oude Vreemdelingenwet meer dan vijf jaar geleden gekomen zijn, inmiddels uitgeprocedeerd zijn en geen verblijfsvergunning hebben gekregen, maar wel volledig geïntegreerd en ingeburgerd zijn.

0 reacties

"Kaartenbak"

Sat, 31 Jan 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 31 januari 2004 om 21:35

Een Schotse predikant heeft recent aan al zijn gemeenteleden uit de kaartenbak de vraag gesteld, of ze zich bereid wilden verklaren hun geloof serieuzer te nemen of anders zich als lid te laten uitschrijven. Als gevolg daarvan zegde ruim 20% van de leden het lidmaatschap op. (ND zaterdag 24 januari jl.).

6 reacties

DEZE WEEK

Sat, 24 Jan 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 24 januari 2004 om 21:35

0 reacties

DEZE WEEK

Sat, 17 Jan 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 17 januari 2004 om 21:35

Deze Week

Sat, 10 Jan 2004 20:35:00 +0000

zaterdag 10 januari 2004 om 21:35

Deze week promoveerde ds. L.F. de Graaff op 'De verdwijning van de engelen uit kerk en theologie'. Tegelijk beleven we rond boeken als die van Harry Potter en films als The Lord of the Rings een soort herlevend besef in het bestaan van kwade machten, gepersonifieerd in duivelse wezens. 'Duivelen en engelen' is dan ook het thema van Deze Week. Presentator Ad de Boer legt aan het panel van dr. ir. Jan van der Graaf, Pieter van Kampen, Eimert van Middelkoop en prof. dr. Willem J. Ouweneel de volgende vragen voor: - Is het volgens jullie belangrijk dat engelen terugkomen in het (geloofs)leven van mensen en daarin weer een actieve rol gaan spelen? Welke rol? Welke plaats moeten ze terugkrijgen? Waarom? - Zijn de duivel en zijn demomen net zo verdwenen als de engelen of hebben die hun plaats behouden? in de kerk? In de wereld? Kun je zeggen dat de duivel aan een comeback bezig is? - Onder christenen wordt in toenemende mate gesproken over de greep die de duivel op mensen kan hebben in de vorm van occulte belasting, demonie, bezetenheid, gebondenheid etc. Hoe taxeren jullie die ontwikkeling? Maken we de duivel te belangrijk? Maken we mensen onnodig bang? Wat kan de duivel alleemaal met mensen uithalen? Is het wel waar dat de duivel zomaar bij mensen binnen kan komen? Christus is toch sterker, en daar mogen kinderen van God toch op vertrouwen? Is het niet enorm beschadigend voor betrokkenen om bij ziekte of bijv. bij homoseksualiteit de duivel als oorzaak aan te wijzen?

1 reacties

DEZE WEEK

Sat, 3 Jan 2004 20:35:00 +0000