Vanaf zondagavond 5 april kunt u kijken naar het programma 'Hoedoejijdat.nu'.

Wie kent het niet? Een gewoonte waar we niet trots op zijn, maar die toch telkens weer de kop op steekt. Soms genieten we ervan, maar soms loopt het uit de hand en krijgen we er problemen mee. We lijken wel verslaafd.
Verslavingen zijn er in vele soorten en maten. We kunnen verslaafd raken aan roken, drinken of drugs, maar ook aan shoppen, (niet-)eten, gokken, porno, internet of televisie.
Soms hoeft het nog geen probleem te zijn, maar wat als het uit de hand loopt? Wat als je merkt dat je sociale leven en/of je gezondheid er onder lijdt? Hoe ontstaat zoiets? Is het erfelijk? Ligt het aan je karakter? Heb je het nodig om het leven aan te kunnen?
Je onderkent dat je verslaafd bent en neemt je voor om er mee te stoppen. Maar het lukt niet! Is wilskracht dan niet genoeg? Heb ik anderen nodig? Maar hoe moet ik het aan anderen vertellen? Waar kan ik goede hulp vinden, betrouwbare mensen die mij verder helpen? Wat kan het geloof in God voor mij betekenen?
Menno praat met Agnes Huizenga, contextueel-coach, en predikant Wilkin van de Kamp over het onderwerp "Ik blijf maar verslaafd".
N.B.
Deze uitzending is een herhaling. Je kunt tijdens de uitzending niet bellen naar de studio, maar wel naar Nazorg. Tel.nr.: 0900-6 47 48 49 (€ 0,15 per minuut).
Verslaving aan werk komt natuurlijk wel voor maar het is doorgaans een verslaving aan geld. Een maatschappelijk opgelegde verslaving omdat je geld nodig hebt om te kunnen bestaan. De kont tegen de krib gooien leidt tot verlies van baan en verlies van inkomen en daardoor tot verlies van relatieve bestaanszekerheid.
De mens zou feitelijk gedreven moeten worden door passie, door enthousiasme, door de wil iets te producere of doen in het verlengde van de gaven die men van nature heeft. Zoals de bakker, de meubelmaker en anderen die hun hele ziel en zaligheid leggen in hetgeen zij doen. Zij zijn verslaafd aan hun passie en als men op die manier verslaafd is, valt de behoefte aan andere vormen van verslaving weg.
Verslaving is een maatschappelijk probleem, maar wordt door de voor haar verantwoordelijkheid weglopende maatschappij afgewenteld op individuen.
Zingeving en passie zijn noodzakelijke instrumenten om aan verslavingen een eind te maken.
Je kan bijv. ongewild door bepaalde personen (hogere hand) verslaafd zijn aan het werk omdat de baas zegt dat het werk doorgaans op bepaalde tijden klaar moet zijn, terwijl je eigenlijk gewoon bijtijds wat anders wilt gaan doen. Je aandacht voor je gezin komt hierdoor in de problemen. Je staat er (werk) mee op en je gaat er weer mee naar bed. Je hebt je grenzen al meerdere malen aangegeven bij die baas maar het haalt niets maar dan ook niets uit. Je kan er bij dat werk een punt achter zetten en op zoek gaan naar iets anders, maar dan moet je nog maar weer afwachten wat je dan te wachten staat. Gelukkig is God er altijd om je te helpen daar waar nodig.
Antwoord krijgen lukt niet meer omdat Help Desk LIVE de nek is omgedraaid en we geconfronteerd worden met recent uitgezonden afleveringen.
Mijn vraag: Kun je ook verslaafd zijn aan het geloof? Of aan het alles constant langs het meetlatje van de Bijbel leggen zoals enkele panelleden in dit programma geneigd zijn te doen. Soms vraag je je af of ze de realiteit in het leven wel doorzien. Dit soort (voor)oordelen zijn volgens mij (helaas) de ondergang van het door mij zeer gewaardeerde EO programma, dat een herstart zeker verdient. Maar dan geen Char-achtige panelleden,zoals de in deze uitzending optredende dominee Wilkin van de Kamp,die op de SBS6/RTL beter tot zijn recht zou komen.
Hopelijk begrijpen anderen dat er voor iederen het gevaar bestaat om een verslaving op te lopen.
Er zijn zoveel situaties mogelijk die het kunnen veroorzaken en je zogenaamde "innerlijke kracht" kan dan wel eens "innerlijke zwakte" blijken te zijn.
Wees voorzichtig met wijzen en (ver)oordelen.
Voor je het weet hoor je bij de "club".
Aan Leona (en anderen, natuurlijk):
Helaas ben ik wel geconfronteerd met BPS.
Ik heb een korte tijd een vriendin gehad die dat dus had.
Toen wist ik nog van niets en begon me er in te verdiepen.
Uiteindelijk werd me dat niet in dank afgenomen (wantrouwen) terwijl ik alleen maar beter wilde begrijpen en tot steun kunnen zijn.
Daarvoor ging het al mis toen ik zei: "Ik hou van jou" (gevolg: een enorme schrikreactie).
Daarna was er eigenlijk lang geen contact meer mogelijk.
Op herstel hoef ik niet meer te rekenen en dat doet nog steeds pijn.
Haar enige verslaving is "roken" geweest met daarbij nog flink alcoholgebruik.
Nu rookt ze weer, na even een keer een sigaret opgestoken te hebben tegen stress.
Ik moet zelf uitkijken dat ik geen pijn ga verdoven met alcohol.
Ik wil nog wel een gesprek om alles op een rijtje te krijgen en bitterheid te voorkomen.
Tot nu toe is een gesprek niet mogelijk en misschien moet ik dan maar iets op papier gaan zetten, met als doel duidelijkheid, wederzijds begrip, vergeving en verzoening.
Er is iemand (een betrouwbaar persoon die we beide kennen)die dan wel mijn brief vooraf wil lezen om blunders t.g.v. emoties te voorkomen.
Verder over BPS:
Ik weet dat mannen een veel grotere kans op verslaving lopen dan vrouwen.
Het is dus een kans en gelukkig geen vanzelfsprekendheid.
Verder weet ik ook dat BPS vastgesteld wordt als minimaal 5 van 9 verschijnselen geconstateerd worden.
Wel, dat was een heel verhaal.
WAAR IS DIT FORUM VOOR BEDOELD ??
Om elkaar de huid vol te schelden of zwart te maken of om het programma af te kraken? Waarom kijk je dan ??!???!???!
Aart: dank je voor je reactie/ bemoedigende woorden! Je mist denk ik wel een deel aan kennis over BPS; verslavingsgevoeligheid is groot onderdeel vd stoornis (helaas...) Verder heb je gelijk en dank ik je voor je woorden. (hoop dat je zelf niet direct te maken hebt met een ziekte als deze..)