ManVrouwRadio

ManVrouw Radio de zomer special

Sat, 29 Aug 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 29 augustus 2009 om 09:02

Laatste van deze serie zomerspecials. Dit keer een gesprek met Hans van der Lee. Hij vetrekt binnenkort met zijn vrouw naar Indonesia, Djakarta om daar in een sloppenwijk te gaan wonen en werken. Wat bezielt een echtpaar "op leeftijd" om dan nog hun hele hebben en houwen in de waagschaal, te leggen en zoals Hans zegt "Jezus te gaan volgen".

0 reacties

ManVrouw Radio de zomer special

Sat, 22 Aug 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 22 augustus 2009 om 09:02

Gesprek met Mary Jacobs. 36 jaar valium verslaafd; kun je daarvan loskomen? Een boeiend relaas.

ManVrouw Radio de zomer special

Sat, 15 Aug 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 15 augustus 2009 om 09:02

Gesprek met de zangeres Frieda.Over depressiviteit, mislukte huwelijken, pijn. En natuurlijk muziek van haar cd "Zo mooi als je bent" www.friedabosch.nl

ManVrouw Radio de zomer special

Sat, 8 Aug 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 8 augustus 2009 om 09:02

Gesprek met straat pastor Gerard Vrooland. Hij was een ongewenst kind....; hoe dat door kan werken in een mensenleven hoort u in deze uitzending

ManVrouw Radio de zomer special

Sat, 1 Aug 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 1 augustus 2009 om 09:02

Daniel Maes is priester en verbonden aan "De ster van David" Een beweging die zich ten doel stelt de Joodse wortels van het christelijk geloof te herontdekken zoals Daniel zegt.

ManVrouw Radio de zomer special

Sat, 25 Jul 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 25 juli 2009 om 09:02

Gesprek met Egbert Fokkema over zijn reizen naar Rwanda en Bangla-Desh

ManVrouw Radio Zomer Special

Sat, 18 Jul 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 18 juli 2009 om 09:02

Gesprek met de zangeres Talitha Nawijn n.a.v haar debuut cd Raak.

ManVrouw

Sat, 11 Jul 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 11 juli 2009 om 09:02

Gesprek met Natasja Verhagen. Haar man was een notoire crimineel; prachtig huis met alles d'r op en d'r an. Totdat hun zoon ernstig ziek werd en ging sterven. Dat leidde tot een ommekeer in hun beider leven. Natasja vertelt haat kant van het verhaal.

Man Vrouw radio zomer special

Sat, 4 Jul 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 4 juli 2009 om 09:02

Gesprek met de blues zangeres Joany Muskiet. Over haar leven zonder en met God, haar muziek, de dood van haar zoon. www.moregospel.com

ManVrouw

Sat, 27 Jun 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 27 juni 2009 om 09:02

Je kerk of gemeente uitstappen, waar je lief en leed hebt gedeeld, waar je jaren in hebt meegewerkt, waar je vrienden, je familie zitten…..is een gigantische stap. Daar moet je toch niet aan denken? Eric ervoer het als een amputatie. Jarenlang hadden hij en zijn vrouw zich ingezet voor de gemeente…(de gemeente was hun leven) en toch kon hij niet anders dan eruit stappen. Ook Jaap en Tiny verlieten hun kerk. In hun gemeente was er nl. sprake van geestelijke manipulatie, van machtsmisbruik. Ze kregen dingen te horen als; “Jij bent niet geestelijk genoeg, Ik ben door God geroepen, dus heb jij maar naar mij te luisteren”. Ze werden ervan beticht onbetrouwbaar te zijn. Misstanden die zij aan het licht wilden brengen, werden met de mantel der liefde bedekt: een eufemisme voor het vuil onder het vloerkleed vegen. Man vrouw radio over geestelijke manipulatie. Gasten zijn; Jaap Bonker: gemanipuleerd in zijn vroegere gemeente en op zijn werk binnen een Christelijke organisatie. Hij is mede-auteur van het boek; macht en manipulatie , Tiny, wiens huwelijk bijna op de klippen liep, vanwege de geestelijke manipulatie binnen haar kerk en Eric; die maar liefst twee keer uit een gemeente stapte en nu geen lid meer is van kerk of gemeente, al gelooft hij wel.

5 reacties

Manvrouwverschillen

Sat, 20 Jun 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 20 juni 2009 om 09:02

Er wordt wat gedreigd met; ik stap de auto uit, bekijk het maar… De meeste vrouwen kunnen nl. geen kaart lezen… De meeste mannen snappen daar niets van als zij het kunnen, kunnen vrouwen dat toch ook? Niet dus…. Vrouwen ergeren zich er op hun beurt vaak aan dat mannen niet naar hen luisteren.. Wast je man de auto dan, kun je hem de mooiste, ergste of gekste verhalen vertellen, hij luistert niet….Nee,…… want mannen kunnen nl. maar een ding tegelijk; of de auto wassen of luisteren. Er zijn van die typische Man -vrouwverschillen, die als je ze niet als zodanig onderkent, je relatie aardig onder druk kunnen zetten, getuige de brief van Ilse, waar psychologen Hilleke Hoekstra en Fred Smit zich het komende uur over zullen gaan buigen. Luisteraars kunnen rechtstreeks meepraten via telefoonnummer 0800 3000555 de brief; Mijn man en ik zijn nu bijna drie jaar getrouwd en de ergernissen over en weer stapelen zich op. We begrijpen elkaar gewoon weg vaak niet en daar moeten we wat aan doen, want anders gaat het fout. Ik zal u een paar voorbeelden geven; Als ik iets niet kan, zoals inparkeren b.v., raakt mijn man geirriteerd…dat kan elke sukkel toch? Als ik een probleem met hem bespreek, roept hij na een kwartier, dat ik niet in problemen moet denken, maar oplossingsgericht. Op mijn beurt erger ik me groen en geel aan zijn eigengereide beslissingen. En als ik ergens mee zit pikt hij de signalen die ik uitzendt, niet op. Vorige week stortte ik mijn hart uit bij een schoonzusje, die tot mijn verbazing begon te lachen. Joh, dit zijn gewoon typische man-vrouwverschillen vertelde zij. Daar moeten jullie je weg in zien te vinden…. Mijn vraag aan u is; wat zijn die typische man vrouwverschillen dan? Is het niet te simplistisch en generaliserend om onze problemen aan verschillen tussen man en vrouw te wijten? Ilse presentatie; Yvonne Sprunken

4 reacties

je kinderen niet meer zien na een echtscheiding

Sat, 13 Jun 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 13 juni 2009 om 09:02

"Je kinderen niet meer zien door een echtscheiding is zwaarder dan door overlijden" zegt Bas en hij weet waar hij het over heeft; al negen jaar lang voert hij een juridische en emotionele strijd om zijn drie kinderen te mogen zien. Iets wat zijn ex-vrouw tegenhoudt. Ook Miryam en Jan zien hun kinderen niet of nauwelijks. En omdat de juridische procedures ellenlang duren, krijgen hun ex-partners alle tijd en ruimte om de kinderen tegen hun afwezige vader of moeder op te zetten. De kinderen wordt geleerd hun vader of moeder te haten, te minachten en citeren letterlijk wat de verzorgende ouder hen dicteert. Waardoor een kind van vier, dat al drie jaar zijn vader niet heeft gezien b.v. kan vertellen; Mijn vader heeft nooit enige belangstelling voor me getoond. Ik wil niet dat hij een rol in mijn leven speelt. Geen taal voor een kind van vier toch? Ze krijgen het zgn. ouderverstotingssyndroom. Heel erg voor de kinderen en heel erg voor de verstootte ouder. Man vrouw radio over geen contact meer met je kinderen hebben na een echtscheiding. Met hier in de studio; Miryam, Jan en Bas en aan de telefoon Sjaak Pagie van Stichting Dwaze vaders. Presentatie; Yvonne Sprunken

26 reacties

de midlifecirsis; angst om oud te worden?

Sat, 6 Jun 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 6 juni 2009 om 09:02

Eind dertig tot begin vijftig kan het toeslaan; dat onrustige gevoel dat bij de midlifecrisis hoort. Gaan we terugkijken; wat is er van onze plannen terechtgekomen, wat heb ik nou eigenlijk bereikt en is dit nou alles? Wat wacht me nog? Lichamelijke en geestelijke aftakeling en een niet meer meetellen in de maatschappij? Mirthe zit met al deze vragen en voelt zich daar ook nog eens schuldig over naar God toe. Om haar brief draait het vanmorgen in deze live-uitzending van Manvrouwradio. Met theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius ga ik op zoek naar antwoorden voor Mirthe en ik nodig u van harte uit om mee te praten. Uw ervaringsverhalen, uw adviezen zijn meer dan welkom! De brief; Ik ben Mirthe, 53 jaar, getrouwd, een dochter van 18 en ik vraag me af of ik in een (verlate) midlifecrisis zit. Ik merk nl. dat ik jaloers ben op mijn dochter…die is druk bezig met vriendjes, studieplannen, reizen…Zij heeft haar hele leven nog voor zich, haar wachten nog allemaal spannende dingen, die ik allemaal al achter de rug heb. Wat wacht mij nog? Nu de dagelijkse sleur, geen carrière perspectief en straks aftakeling met een verzorgingshuis in het verschiet; bepaald niet iets om naar uit te kijken. Ik wil helemaal niet oud worden, kwaaltjes krijgen. Ik voel me er erg onrustig onder, maak de gekste plannen, zoals parachutespringen, net alsof ik een soort van inhaalslag wil plegen. Dom toch….Wat mijn onrust vergroot is dat ik me schuldig voel. Als Christen weet ik toch dat het niet alleen om dit leven hier en nu gaat, waarom maak ik me zo druk over het ouder worden? U kunt meepraten via nummer 0800 3000555. presentatie; Yvonne Sprunken.

1 reacties

ManVrouw

Sat, 30 May 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 30 mei 2009 om 09:02

Koffie –plus…heeft u er ooit van gehoord? Het staat voor een open deur, een luisterend oor, een woord op het goede moment en natuurlijk is er koffie of thee. Marianne Grandia schenkt koffie-plus, maar noemt zichzelf geen hulpverlener. Ze is een gewone vrouw die andere vrouwen aanbiedt wat ze nodig hebben…aldus Marianne. En ze is onze gaste in deze speciale uitzending. Als u vaker luistert weet u het inmiddels; zit er een vijfde zaterdag in de maand, dan kunt u een special met 1 gast verwachten. Zo ook nu. Marianne Grandia is schrijfster, vertaalt boeken, is moeder (misschien had ik daarmee moeten beginnen), heeft een samengesteld gezin, zowel zijzelf als haar man waren eerder getrouwd en……….. gaf in geloof haar baan op, om in Gods koninkrijk te kunnen gaan werken! “Maar dat maakt me geen heilige hoor”, zegt ze…”als er weer eens rekeningen liggen, die we niet kunnen betalen, spit ik de personeelsadvertenties door, maar God komt altijd weer met een oplossing!" presentatie; Yvonne Sprunken

2 reacties

op zoek naar je biologische ouder (ipv asielzoekers)

Sat, 23 May 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 23 mei 2009 om 09:02

De aangekondigde aflevering over asielzoekers is komen te vervallen. Drie van de vier studiogasten zei op het allerlaatste moment af, helaas. Daarom, noodgedwongen,een herhaling. Mijn zoon zit middenin de pubertijd en is op zoek naar zichzelf. Dat doet hij o.a. door zijn eigen karaktereigenschappen te vergelijken met die van zijn vader en mij. Dat heb ik van pap, dat heb ik van jou…..ik hoor het bijna dagelijks. Blijkbaar is het heel belangrijk om te weten wie je ouders zijn, wil je erachter komen wie jezelf bent! Ruth is geadopteerd en op zoek naar naar haar biologische ouders. Ze wil weten welke karaktertrekken ze van hen geërfd heeft. Ze is op zoek naar een stuk herkenning, want al heeft ze het goed gehad bij haar adoptie-ouders…die zijn anders. Ruth is temperamentvol, reageert vanuit haar gevoel, haar adoptie-ouders zijn meer verstandelijk, rustig en nuchter. Ruth heeft, heel spannend de zoektocht naar haar Sri lankese biologische ouders in werking gezet. Ook Christiaan is geadopteerd en wil graag weten waar zijn roots liggen. Samen met zijn adoptievader Gert, reisde hij daarom af naar Libanon, om het land te bekijken, maar ook om te zien of het mogelijk was meer over de achtergrond van Christaan te weten te komen. Ellen ging op zoek naar haar Spaanse vader, die ze nooit gekend heeft, omdat hij al voor haar geboorte terug ging naar Spanje. Ze weet inmiddels dat haar vader nog leeft en dat ze drie broers heeft. Ze heeft geschreven met haar vader en hoopt nu dat hij haar wil ontmoeten. MVradio over op zoek zijn naar je biologische ouder. Presentatie; Yvonne Sprunken

1 reacties

ruzie om.....geld

Sat, 16 May 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 16 mei 2009 om 09:02

Weet u waar de meeste echtelijke ruzies over gaan? Nee, niet over de kinderen, over familie, over tijdsbesteding…..nee….over geld! Geld haalt blijkbaar het laagste in ons naar boven. Drie op de vijf stellen maken geregeld ruzie om geldzaken. En met name vrouwen (1 op de 3) blijken geheime spaarpotjes en stiekeme aankopen te hebben en te liegen als het om aanschafprijzen gaat. Sanne (en dat is een schuilnaam) en haar man hebben ook veel conflicten als het om hun bestedingspatronen gaat. Sannes brief staat centraal in deze live-uitzending, waar psychologen Hilleke Hoekstra en…nieuw; Cees Roest aan meewerken. U kunt zo meteen via de telefoon meepraten over deze brief; Mijn man en ik hebben heel ons huwelijk al ruzies als het om de besteding van ons geld gaat. Wij vinden hele andere dingen belangrijk; hij gaat voor een auto, ik voor kleding b.v. De laatste jaren is het erin geslopen dat ik huishoudgeld spendeer aan kleding voor mezelf of de kinderen en op de pof koop, want wat we gebudgetteerd hebben is echt te weinig, maar onbespreekbaar. Mijn man gaat ervan uit dat hij als degene die het meeste geld inbrengt, ook het meeste zeggenschap heeft. Vorige week is de bom gebarsten; Normaal gezien verstop ik de overzichten altijd voor mijn man, maar deze keer was ik te laat en zag hij dat ik een redelijke schuld heb opgebouwd bij een postorderbedrijf. Woedend was hij en terecht. Ik schaam me dood, naar mijn man toe en naar God toe, maar was ook opgelucht, dat het uit kwam. Mijn man vertrouwt me nu niet meer en eist dat ik vanaf nu alles met bonnen overleg, zodat hij me kan controleren. Ik voel me hierdoor net een onmondig, klein kind. Is er geen andere manier om hier samen een weg in te vinden? Ik wil anoniem blijven, noem me maar Sanne. presentatie; Yvonne Sprunken Meepraten kan via telefoonnummer 0800 3000555

4 reacties

multiculturele huwelijken

Sat, 9 May 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 9 mei 2009 om 09:02

Je familie achterlaten, je moederstaal opgeven en wennen aan hele andere omgangsvormen…..;. trouwen met iemand uit een ander land,…….. soms zelfs een ander werelddeel, heeft consequenties. Verregaande consequenties lijkt mij. Katya uit de Oekraine kwam er pas ( getrouwd en wel), in Nederland achter hoe groot de geloofsverschillen waren en wat de gereformeerde gemeente in hield. Wally volgde in eerste instantie zijn Costa Ricaanse bruid en had soms kletterende ruzies; omdat hij als Nederlander heel direct was en zei waar het op stond en Costa Ricanen liever om de brij heen draaien. Christiaan eet tegenwoordig twee keer warm en heeft geleerd dat hij beter geen dank u wel kan zeggen als hij glas leeg heeft. In Wit-Rusland, waar zijn vrouw vandaan komt, wordt dat nl opgevat als; oh je wil dat ik je nog eens inschenkt. Manvrouwradio over multiculturele huwelijken, waar ook hele verrijkende kanten aanzitten! Presentatie; Yvonne Sprunken

0 reacties

mag een Christen bourgondisch leven?

Sat, 2 May 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 2 mei 2009 om 09:02

Christenen zijn saai, geremd, weten niet wat feesten is en kunnen niet genieten. Dat is zo in een notendop de mening van de schoonfamilie van Deborah. Hebben ze gelijk? Leven Christenen wettisch en eng? In deze live-uitzending, waar theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius aan meewerken, bespreken we de brief van Deborah, die ik nu aan u voorlees; Mijn man en ik hebben een totaal verschillende achtergrond. Hij komt uit een blijmoedig en Bourgondisch levend gezin, uit het Zuiden,waar geloof wel een rol, maar niet De hoofdrol speelt. En ik kom uit een behoudend, Calvinistisch nest. Ik ben opgevoed met het idee, dat het echte leven nog moet komen, dat dit leven slechts een voorportaal is, waarin je ahw beoordeeld wordt. En zo zie ik het ook. Ik acht dit leven minder belangrijk dat hetgeen nog komt. Dat maakt dat ik heel anders in het leven sta dan mijn man en schoonfamilie. Zij genieten, zorgen goed voor zichzelf, terwijl ik dat veel moeilijker kan. Als we een avondje uit eten gaan, voel ik me schuldig; van dat geld, hadden andere mensen een maand kunnen eten…Ik hoef ook geen dure meubels, kleding of auto. Mijn man kan daar wel van genieten, maar zit daar gelukkig niet aan vast. Tussen ons zit het goed; we hebben een modus van geven en nemen ontwikkeld. Maar wat me dwarszit is mijn verhouding met mijn schoonfamilie. Ze zeggen het niet, maar ik weet dat ze me maar een saaie tut vinden, die niet echt kan leven en mijn man daarin remt. Er gaat blijkbaar geen getuigenis van mij uit. Hoe kan ik wat meer ontspannen van het leven genieten, plezier hebben op een feest, zonder in mijn achterhoofd te denken; wat doe ik hier, dit is leeg. Zonder bij elke luxe uitgave een schuldgevoel te hebben en op een goede manier Zijn getuige zijn? Deborah. Presentatie; Yvonne Sprunken. Luisteraars kunnen meepraten in deze uitzending via nummer 0800 3000555

1 reacties

ManVrouw

Sat, 25 Apr 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 25 april 2009 om 09:02

De dochter van Hannie en Kees is katholiek geworden en wil samen met haar ouders naar de Kerstnachtdienst. Hannie wil mee, maar kees niet, uit angst dat daar Maria centraal zal staan en niet de Here Jezus. Hun brief wordt besproken door theologe Nynke Dijkstra en psycholoog/theoloog John Sanches. Meepraten in deze live-uitzending kan via nummer 0800 3000555. Presentatie; Yvonne Sprunken.

Ik wil niet scheiden...maar hoe het verder moet?

Sat, 18 Apr 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 18 april 2009 om 09:02

Het huwelijk van Elsbeth voelt aan als een gevangenis, maar scheiden is geen optie. Hoe nu verder?De brief van Elsbeth wordt vanmorgen besproken door psychologen Hilleke Hoekstra en Fred Smit. En ik nodig iedereen die luistert uit om mee te praten, met name diegenen onder u die ook het gevoel hebben dat ze vast zitten of zaten in hun huwelijk. Welke oplossingen heeft u gevonden om toch uw huwelijk te redden of in ieder geval, draagbaar te maken? U kunt meepraten tijdens de uitzending via nummer 0800 3000555. Hier de brief; Ik voel me gevangen in mijn huwelijk. Het liefst zou ik uitbreken, een echtscheiding aanvragen, maar het gebod; Gij zult niet echtbreken houdt me tegen. God wil geen echtscheiding en als ik dat zou doen, krijg ik onze hele familie en gemeente tegen me. Mijn man en ik zijn op hele jonge leeftijd getrouwd en zijn in de loop der jaren steeds meer uit elkaar gegroeid. Doordat de liefde weg is, irriteren we ons alleen maar aan elkaar. Mijn man schijnt alleen maar voor de voetbal en de tv te leven. We gaan zoveel mogelijk onze eigen weg. Als gezin (onze kinderen zijn tussen de 12 en 18 jaar) ondernemen we, behalve de wekelijkse kerkgang bijna niets meer. Dat is ook beter voor de kinderen, want als we samen zijn, krijgen we ruzie en al willen we het niet, dat loopt uit op geschreeuw over en weer. Het is een onhoudbare situatie geworden. Aan ons geloof hebben we ook niet zoveel, door alle problemen is dat meer een zaak van vorm dan van inhoud geworden. Wat nu? Scheiden is geen optie, praten kunnen we niet meer, maar op deze manier verder gaan, trek ik ook niet veel langer. Elsbeth. Presentatie; Yvonne Sprunken

2 reacties

Waarom treft dit mijn kind?

Sat, 11 Apr 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 11 april 2009 om 09:02

Met de vraag van Job; Mama, waarom ben IK gehandicapt? Waarom ik en jij niet en papa niet, oma niet? IK?” zitten we meteen in ons onderwerp van vanmorgen. In MVradio deze keer drie moeders aan tafel, met alledrie een ziek of gehandicapt kind. Joost de zoon van Ellen is maar drie jaar oud geworden. In zijn korte leventje is hij tig keer geopereerd, heeft hij ontzettend veel pijn gehad. En met hem, ook zijn ouders, die zich afvroegen…wat wil God ons hiermee zeggen? Is dit een beproeving? Marielle, de moeder van Job, die meervoudig gehandicapt is, zocht de schuld bij zichzelf? Is mijn kind gehandicapt, omdat ik erge zonden heb begaan? En de moeder van Sam, die aan een stofwisselingsziekte lijdt; Suzanne, vroeg boos; “Waarom is dit nodig God? Wilt u mij iets leren? Kan dat dan niet op een ander manier?” Een gesprek over hun geestelijke strijd, over hun zorgen en verdriet, maar ook over het goede dat hun zieke of gehandicapte kind hen bracht… presentatie; Yvonne Sprunken

4 reacties

Heeft bidden zin? live-uitzending

Sat, 4 Apr 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 4 april 2009 om 09:02

Wat heeft bidden voor zin? Ik krijg toch nooit wat ik vraag….Herkent u deze vraag van Jolanda? Ja? Of totaal niet, is het gebed voor u juist een machtig middel?,Antwoordt God u wel degelijk…? Deze live-uitzending, waarin theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius meewerken, gaat over de brief van Jolanda, die zich afvraagt wat ze verkeerd doet, omdat ze Gods stem niet verstaat, omdat ze niets van Gods steun en hulp ervaart…. Praat u ook weer mee? Graag. Ik noem u zo meteen het nummer dat u kunt bellen, eerst de brief; Ik luister elke week naar uw programma, vaak met kromme tenen. De mensen die jullie aan het woord laten, zijn altijd zo standvastig in hun geloof. Praten over Gods leiding, Gods, hulp, bijzondere uitkomsten. Dat irriteert me en maakt me jaloers. Ik heb een moeilijk huwelijk achter de rug en heel wat afgebeden. Om verandering, om wijsheid .Ik heb geschreeuwd; God, grijp in. Maar nee, het resulteerde in een pijnlijke echtscheiding. Ook nu mijn dochter depressief is, bid ik dagelijks; Heer help haar, geef haar eens een paar positieve ervaringen. Maar tot nu toe; niets. Is er eens een lichtpuntje, denk ik Gods Hand te zien, Zijn positieve bemoeienis, blijk ik het weer fout te hebben. Wordt het lichtpuntje weer gedoofd en een negatieve ervaring. Wat heeft bidden voor zin….ik krijg toch nooit waar ik om vraag. Ligt dat aan mij? Antwoordt God alleen de mensen die een standvastig geloof hebben en geen mensen met twijfels zoals ik? Jolanda. U kunt meepraten in deze uitzending via telefoonnummer 0800 3000555 Presentatie; Yvonne Sprunken

1 reacties

ManVrouw

Sat, 28 Mar 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 28 maart 2009 om 09:02

De stiefzoon van Nelly had een grote poster op zijn deur met de tekst; rot op. Hij wilde geen tweede moeder, geen stiefzusjes. Hij vond dat zijn vader, door te hertrouwen, zijn overleden moeder verloochende .En van Nelly’s ideaal om van twee gezinnen een harmonieus gezin te maken kwam in eerste instantie weinig terecht. Ray heeft ook een moeilijke positie; door zijn scheiding kan hij geen fulltime vader zijn voor zijn eigen kinderen en echt zeggenschap over de kinderen van zijn vrouw heeft hij ook niet. Hij wordt door hen geduld…….en gezien als een soort bedreiging. Bente en haar man Jos, worden goed dwarsgezeten door hun omgeving. Die ervan overtuigd is dat het nooit goed kan gaan tussen Bente, gescheiden en moeder van 5 kinderen, (waarvan er nog een thuis woont) en haar tweede man, weduwnaar met vier kinderen. Een van Bentes stiefkinderen ging bij zijn tante wonen en praat niet meer met Bente en zijn vader. Uit deze verhalen blijkt dat zowel stiefouders als stiefkinderen het vaak moeilijk hebben. En vechten om een eigen plekje….. U hoort Nelly, Ray en Bente, die alle drie belijden; zonder mijn geloof, zonder God, hadden we het niet gered…. over stiefouderschap. Presentatie; Yvonne Sprunken

0 reacties

getrouwd en toch eenzaam.

Sat, 21 Mar 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 21 maart 2009 om 09:02

Getrouwd en toch eenzaam. Het overkomt velen van ons, om uiteenlopende redenen. Misschien bent u wel eenzaam in uw huwelijk, omdat u uit elkaar bent gegroeid, omdat liefde plaats heeft gemaakt voor sleur, of omdat u overal anders over denkt en gesprekken dus maar mijdt. Janneke is eenzaam omdat haar man geen invoelingsvermogen heeft. Haar brief, die binnenkwam na een oproep in de Eva, leg ik voor aan psychologe Hilleke Hoekstra en lifestyletherapeute Carianne Ros. En u, die luistert, kunt meepraten in deze live-uitzending. Herkent u zich in de problematiek, help Janneke dan verder….. Hier de brief; Ook al zijn Henk en ik 33 jaar getrouwd en houden we van elkaar, toch voel ik me vaak eenzaam in mijn huwelijk. Dat komt doordat Henk geen of weinig invoelings-vermogen heeft. Ik weet sinds een paar jaar ook hoe dit komt, hij heeft PDD NOS, maar daarom is mijn eenzaamheid op emotioneel vlak er niet minder om. We hebben een lange weg van hulpverlening gehad, maar eigenlijk is de enige boodschap; “dat ik het er maar mee moet doen”.Of het nu over de kinderen, ons geloof, of waar dan ook over gaat, ik krijg in gesprekken alleen maar reacties als oh….ja… Een echt gesprek zit er niet in. Ik voel me, zeker sinds de kinderen de deur uit zijn, erg eenzaam, terwijl mijn man veel thuis is. Dat doet mij ontzettend pijn, maar ook Henk. Ook hij voelt zich eenzaam in zijn onmacht. We houden van elkaar, maar dat lijkt niet genoeg om dit te dragen. Bidden helpt en er zijn lieve mensen om me heen, waar ik mijn verhaal bij kwijt kan, maar toch! Mijn hulpvraag is; Hoe ga ik hier goed mee om en hoe krijg ik toch dat contact met mijn man, waar ik zo ontzettend naar verlang? Janneke. Luisteraars kunnen via nummer 0800 3000555 rechtstreeks meepraten. presentatie; Yvonne Sprunken

3 reacties

ManVrouw

Sat, 14 Mar 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 14 maart 2009 om 09:02

Je brood moeten soppen, omdat je kunstgebit gebroken is en je geen geld hebt voor een nieuwe¿¿.¿. Je kind zien sterven, omdat je het te drinken geeft uit de modderpoel naast je huis¿.. Een wortel pikken, omdat je zo¿n honger hebt¿¿. Armoede¿we zien het liever niet, maar het is er; ver weg, In Bangladesh, Moldavie, maar ook dichtbij, om de hoek. Marianne, Brigid en Joke zijn geraakt door de armoede die ze tegenkwamen en¿steken de handen uit de mouwen! Ze vertellen in Mvradio., waar ook ds. van Langevelde aan meewerkt, die stelt dat God een hekel heeft aan armoede. Presentatie; Yvonne Sprunken-Versteegh.

Moet ik mijn ouders vergeven?

Sat, 7 Mar 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 7 maart 2009 om 09:02

"God begrijpt het toch wel, dat ik geen contact meer wil met mijn ouders? Hoor ik als Christen ten allen tijde te vergeven?" schrijft Eva in de brief, waarin ze reageert op MVradio van vorige week. Toen was het thema; de deur uitgezet zijn door je ouders.Theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Fred Smit gaan op zoek naar antwoorden voor Eva. En voor alle duidelijkheid; u, luisteraar kunt via de telefoon (0800 3000555) met ons meepraten! Graag zelfs! Hier komt de brief; Mijn hele jeugd ben ik door mijn ouders (kerkmensen!!) geestelijk en lichamelijk mishandeld. Uiteindelijk ben ik weggelopen en heb geprobeerd mijn eigen leven op te bouwen. Ik ben “ver weg” geweest, heb ook zelfmoordpogingen gedaan. Na jaren intensieve professionele en pastorale hulp (nog steeds) sta ik weer op de rails, al moet er nog veel verwerkt worden. Ik heb prettig werk, vrienden en ben dankbaar dat ik zover ben gekomen. Mijn vraag; mijn familie zoekt contact. Tot dusverre heb ik geweigerd, ik kan het niet verdragen. Nu wordt door hen erg op mijn gemoed gewerkt, alsof ik hen kwaad doe. Zij noemen mijn houding niet erg “christelijk””. Je “hoort” toch te vergeven? Ik ben blij dat ik weer mag weten dat God van me houdt en mij tot dusverre beschermd heeft. Ik wil echt geen contact met mijn ouders. Dat begrijpt God toch wel? Presentatie; Yvonne Sprunken

0 reacties

de deur uitgezet.

Sat, 28 Feb 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 28 februari 2009 om 09:02

Je vriend eruit, of jij eruit…. Christien en Laura werden door hun ouders voor deze onmogelijke keuze gezet. …….Ze kozen, met pijn in het hart, voor hun vriend en verloren daarmee alle contact met hun familie. Bij Laura werd de voordeur zelfs dichtgespijkerd…bang dat ze haar spullen zou komen ophalen. De ouders en broers en zussen van Christien waren niet op haar bruiloft aanwezig. Christien trouwde immers met een man die niet van hun kerk was en volgens de dominee van Christiens familie zou zo’n “wereldse man” haar nooit trouw blijven. Laura's familie zat wel in de kerk; achterin, nieuwgierig. Spijt van hun keuze hebben Christien en Laura niet; ze hebben beiden een goed huwelijk, maar de afwijzing en daaraan gekoppelde eenzaamheid doet hen nog steeds pijn. Manvrouwradio over geen contact meer hebben met je ouders….met Laura, Christien, Rick…(de man van Christien) en maatschappelijk werkster; Corrie Blijdorp. Presentatie; Yvonne Sprunken.

2 reacties

Hoe ga je om met een depressief persoon? live-uitzending.

Sat, 21 Feb 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 21 februari 2009 om 09:02

Jaarlijks zijn er in Nederland zo’n 850.000 mensen depressief, moeilijk voor henzelf, maar ook voor hun omgeving. "Het zuigt me leeg", schrijft Iris. Haar zestien jaar oude dochter is al langere tijd gedeprimeerd. Lifestyletherapeute Carianne Ros en psycholoog Rens Filius gaan op zoek naar antwoord op Iris’ vraag; "hoe moet je omgaan met iemand die depressief is." En dit is een live-uitzending, we nodigen u die luistert dan ook weer uit om via de telefoon mee te praten. 0800 3000555 Hier de brief; Ik heb net mijn zestien jaar oude dochter uitgezwaaid, en voel me opgelucht, ben blij dat ze even weg is. Mijn dochter zit al heel lang niet goed in haar vel, maar de laatste tijd is ze echt gedeprimeerd. Huilt te pas en te onpas, is negatief, denkt slecht over zichzelf, is onzeker, kan geen beslissingen nemen, heeft vaak buikpijn en presteert op school aanzienlijk minder, terwijl ze erg intelligent is. Pubertijd dacht ik eerst, gaat wel weer over. Maar ondertussen zuigt het me emotioneel leeg. Ik praat veel met haar. Trek eruit wat haar dwars zit. Na weer zo’n gesprek, knapt zij wat op, maar ik totaal af. Mijn man snapt er niets van; vindt het aandachttrekkerij, gedrag van een verwend nest…en vind dat ik het moet negeren en hard moet aanpakken. Maar dat kan toch niet…ze moet toch ergens veilig haar gevoelens kwijt kunnen? Hulp zoeken wil ze niet. Hoe ga je om met iemand die depressief is, hoe help ik haar, zonder er zelf aan onder door te gaan?, Zonder dat het hele gezinsleven eronder lijdt? Want ze drukt een stempel op het hele gezin. Iris. Presentatie:Yvonne Sprunken

0 reacties

uitgezonden op vredesmissie

Sat, 14 Feb 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 14 februari 2009 om 09:02

"Als je afscheid neemt, neem je ook echt afscheid. Je stopt het weg, maar onbewust denk je; ik hoop dat je terugkomt.” Zo zegt Jan Vrugteveen. Twee van zijn zonen gingen op vredesmissie naar Afghanistan. Momenteel zijn er rond de 2000 Nederlandse militairen op vredesmissie; ze zitten in Afghanistan, Bosnie, Tjaad, Irak, Soedan en Bahrein. En u weet het allemaal; dat zijn gevaarlijke gebieden. Neem Afghanistan; daar zijn sinds maart 2006 al 18 Nederlandse militairen omgekomen. En toch gaan ze; laten hun gezin/hun familie achter, om elders de vrede te bewaren. In deze uitzending van MVradio gaan we het hebben over hoe het is voor de militairen om dagelijks in doodsangst te moeten leven, maar ook hoe het voor hun gezin is, want volgens staatssecretaris van Defensie, Jack de Vries weegt een missie zwaarder voor de achterblijvers dan voor de uitgezonden militairen zelf. U hoort; Jan Vrugteveen, zoals gezegd vader van twee zonen, die beiden naar Afghanistan zijn geweest, Ruud Medema, die eind oktober terug kwam uit Afghanistan. Hij heeft daar 4 en halve maand gediend en Tineke Tuinder, haar man werd als legerpredikant tweemaal uitgezonden; naar Libanon en Bosnie. En alle meegemaakte ellende en angst zorgden voor een post traumatisch stresssyndroom, dat een zware wissel trok op het hele gezin. Presentatie; Yvonne Sprunken

0 reacties

geen contact met opa en oma live-uitzending

Sat, 7 Feb 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 7 februari 2009 om 09:02

Welke band heeft u met uw kleinkinderen? Komen ze spontaan langs voor een kopje thee en een gesprek, of ziet u ze nooit? Welke relatie heb jij met je opa en oma? Tellen ze mee, hebben ze impact op je leven? In deze live-uitzending gaat het over de relatie tussen grootouders en kleinkinderen. Hoe moeilijk dat kan liggen, beschrijft Inge in haar brief; haar kinderen hebben geen goed contact met hun opa’s en oma’s, om verschillende redenen. Inge’s vragen worden beantwoord door theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius, maar ook luisteraars kunnen mee praten…. De brief; Een artikel in de Visie over de mooie relatie tussen grootouders en kleinkinderen, heeft me tot het schrijven van deze brief gebracht. Mijn kinderen hebben nl. geen goede band met hun opa’s en oma’s. We wonen allemaal in hetzelfde dorp, maar desondanks zien mijn kinderen (16, 12 en 6) hun grootouders praktisch nooit. Verrassend genoeg waren mijn schoonouders, die vroeger erg streng voor mijn man en zijn broer waren, een leuke en betrokken opa en oma. Tot mijn zwager ging scheiden en wij partij moesten kiezen voor onze schoonzus. Sindsdien is er geen contact meer met hen en onze kinderen missen hun opa en oma erg. Temeer omdat mijn moeder is overleden en mijn vader druk is met allerlei bestuurlijke functies en daardoor geen tijd en echte interesse heeft voor zijn kleinkinderen. Mijn kinderen hebben dus eigenlijk geen opa en oma meer. Omdat ik geloof dat de Here God niet voor niets familiebanden heeft gegeven, opa’s en oma’s een belangrijke rol kunnen spelen in het leven van hun kleinkinderen en andersom, wil ik graag werken aan een beter contact tussen mijn kinderen en hun grootouders, maar hoe? Moet ik tegen mijn kinderen zeggen; ga maar naar opa en oma, als je wilt? Ook al willen die geen contact meer met ons, hun vader en moeder? En hoe krijg ik mijn vader zover dat hij interesse krijgt in zijn kleinkinderen? Inge. Presentatie; Yvonne Sprunken. Meepraten kan ; bel tijdens de uitzending; 0800 3000555.

1 reacties

Sterrenkindjes

Sat, 31 Jan 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 31 januari 2009 om 09:02

Wat bezielt iemand om een goede baan op te geven en afscheidswiegjes en -dekentjes te gaan maken voor prematuur en na de geboorte overleden baby’s? Toen Mari Jonker hoorde dat ouders hun in het ziekenhuis overleden kindje vaak meekrijgen in een schoenendoos of wijnkistje, dacht ze meteen; “Dat kan niet. Ieder kindje is een uiting van de Schepper en verdient een (zoals ze dat zelf noemt…) mensje-waardig afscheid” En daarmee werd het idee van haar bedrijf; Sterrenkindjes geboren. Mari staat centraal in deze speciale aflevering van MVradio, op de vijfde zaterdag van de maand. Niet om haar bedrijf te promoten, want haar slogan is; niet verdienen, maar dienen… En Wie dient ze dan? Jezus en vanuit haar geloof in Hem….ouders van overleden baby’s. Want na een goed afscheid krijgen mensen gemoedsrust in hun hart, na een slecht afscheid is er alleen maar plaats voor spijt…..aldus Mari. Presentatie; Yvonne Sprunken

0 reacties

help; pubers!

Sat, 24 Jan 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 24 januari 2009 om 09:02

Ouders van pubers staan vaak voor een moeilijke klus. Hoe hou je het thuis gezellig, hoe hou je alles bespreekbaar met een 15/16 jarige, die naar een drankfeestje wil, die brutaal is, die de hele dag niets uitvoert, maar voor de computer hangt. Is gewoonweg verbieden het antwoord, of maak je ze dan stiekem? Welke ruimte geef je je kind om er zelf achter te komen wat goed en fout is, om fouten te maken? En wanneer geef je teveel vrijheid? Moeilijke vragen anno 2009 en de moeilijkste is misschien wel; hoe accepteer je dat je kind een andere weg inslaat dan jij wilt? MVradio over pubers, met als hoofdvraag; hoe ga je zodanig met ze om, dat ze niet ontsporen? Niet aan de drugs of drank gaan, niet zwanger thuiskomen…de grote zorg van veel ouders toch? Aan tafel drie ouders van pubers; Pleun, Anita en Caroline en van stichting Chris; jongerenwerker Maureen Altorf.

0 reacties

ManVrouw

Sat, 17 Jan 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 17 januari 2009 om 09:02

“Ja, daar kun jij niet over meepraten….jij bent alleen, jij hebt zelf geen kinderen……” Over dit grote verdriet schreef Ineke ons een brief en met de hulp van psychologen Hilleke Hoekstra en John Sanches en ook u, die luistert, willen we in deze uitzending haar brief bespreken… "Als oudere alleenstaande vrouw heb ik vaak het gevoel dat ik niet echt meetel…Hebben vriendinnen het over hun kinderen, over hun problemen met hun man en wil ik meedenken, wordt er rustig gezegd, dat ik makkelijk kan praten en niet weet waar ik het over heb. Ze hebben niet door hoezeer ze me dan buitensluiten en hoe ze me kwetsen. Ja hoor, strooi maar zout in de wond, denk ik dan…en zwijg. Ik wil niet als zielig te boek staan, dus praat ik niet over mijn gevoelens. Er zijn maar weinig mensen die weten dat ik, (al ben ik de vijftig gepasseerd), nog steeds worstel met mijn zelfbeeld; Ik was immers niet aantrekkelijk, niet leuk genoeg om een relatie te krijgen. Ik heb de hemel bestormd….jarenlang gebeden om een partner, om kinderen en toen de jaren vorderden, mijn gebed veranderd in een Heer, als het u niet behaagt, haal dan in ieder geval dat verlangen weg. Maar nog steeds blijft het moeilijk om niemand te hebben, waar ik nummer 1 voor ben, om niet te weten wat de intimiteit tussen man en vrouw inhoudt, om geen kinderen te hebben. Hat rare is dat andere mensen mij benijden; want ik kan doen wat ik zelf wil, hoef geen rekening met iemand te houden, heb het financieel beter, waardoor ik leuke dingen kan doen. Helemaal waar, maar hebben ze niet door dat ik dat allemaal zo zou inruilen voor een gezin? Ik voel me een halve vrouw..en zou graag vrede krijgen met mijn situatie, maar hoe?" Ineke. Meepraten kan in deze live-uitzending via nummer 0800 3000555. Presentatie; Yvonne Sprunken

2 reacties

ManVrouw

Sat, 10 Jan 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 10 januari 2009 om 09:02

. Grote gezinnen, sterven uit. Was vroeger een gezin met 10/12 kinderen doodnormaal, tegenwoordig is het een zeldzaamheid als je meer dan 3 kinderen hebt. In Nederland zijn nog maar 1000 gezinnen met meer dan 8 kinderen. Met de komst van anti-conceptiemiddelen is er veel veranderd en kiezen we massaal voor een klein gezin, misschien met het idee dat we minder kinderen , meer kunnen meegeven? In financieel opzicht zal dit zeker zo zijn, want veel grote gezinnen moeten de eindjes aan elkaar knopen. Maar hoe zit het verder? Emmy heeft elf kinderen en stelt dat grote gezinnen veel voordelen hebben; de kinderen hebben elkaar, staan zij aan zij, als het moeilijk is, de kinderen leren gemakkelijker delen en het is altijd reuze gezellig. Klopt zegt Marisa, onze tweede gaste, die zes kinderen heeft en vertelt dat het misschien wel dankzij haar grote gezin is, dat zij en haar man nog steeds getrouwd zijn; kinderen houden je, ook als het moeilijk wordt bij elkaar. Beide gasten belijden dat ze, juist door hun rijke kinderschaar, dichter bij God zijn gekomen…………….. Ze kunnen het niet alleen, in opvoedkundig en in financieel opzicht niet. Manvrouwradio over grote gezinnen. Aan de telefoon praten Hans, opgegroeid met tien broers en zussen en mevr. Nell Coumans, voorzitter van de vereniging groot gezin mee.

0 reacties

ManVrouw

Sat, 3 Jan 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 3 januari 2009 om 09:02

Heeft u dat ook….dat gevoel dat een nieuw jaar, nieuwe kansen betekent, een nieuw begin? Moniek hoopt op een nieuw begin, maar vraagt zich af of het mogelijk is. Wat denkt u; is het mogelijk om ...na ontrouw van je man, toch samen een nieuwe start te maken?…Er is zoveel beschadigd… De brief van Moniek ligt hier voor ons op tafel en met zijn brief bijten theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius de spits af van MVradio in 2009….En uiteraard stellen we uw reacties weer bijzonder op prijs. U kunt zoals in elke live-uitzending via de telefoon meepraten via nummer 0800 3000555. De brief; Omdat ik zo anoniem mogelijk wil blijven, schrijf ik u deze brief, zonder al te veel details, maar ik zou het fijn vinden als u mijn probleem wilt bespreken in uw programma. Na meer dan twintig jaar huwelijk heeft mijn man een korte relatie gehad met mijn jongere zus. We waren notabene samen op vakantie. Mijn zus besprak haar relatieproblemen met mijn man en van het een kwam het ander. De affaire is gestopt, omdat ik ze samen betrapt heb. Beiden hebben veel spijt betuigd en mijn man heeft aangegeven verder te willen met mij. Het huwelijk van mijn zus is kapot gegaan, maar ik heb onze relatie nog wel een kans willen geven. Mijn man doet enorm zijn best om zijn fout te herstellen; plant avondjes uit, weekeindjes weg samen. Dat waardeer ik echt en ik hou nog steeds van hem. Maar wat er is gebeurd, staat tussen ons in…het heeft me zo beschadigd in mijn vrouw zijn en ik heb grote moeite om mijn man weer te vertrouwen. Intiem zijn vind ik vreselijk moeilijk en ook samen bidden gaat niet meer. Ik kan er met niemand over praten..mijn man schaamt zich zo, dat hij niet wil dat we het de kinderen of anderen vertellen. Tot nu toe heb ik dat gerespecteerd, maar ik loop daardoor wel vast…daarom schrijf ik u. Is het mogelijk om hier samen uit te komen; een nieuwe start te maken? Heeft u advies voor ons? Hoe hebben andere huwelijken zoiets overleefd? Noem me maar; Moniek.

ManVrouw

Sat, 27 Dec 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 27 december 2008 om 09:02

Hans is, al vijf jaar, samen met zijn vrouw Maaike pleegouder. Ik ervaar het als roeping…het is geweldig als je andere mensen tot steun kunt zijn als ze het moeilijk hebben in een bepaalde periode, zegt hij. Hij heeft een vast pleegkind en heeft er daarnaast inmiddels al zeven tijdelijk opgevangen. De kinderen, die Diana opving, hadden of een loverboy-verleden, leefden op straat of waren ernstig mishandeld. Diana en haar man doen aan crisisopvang. Pleegzorg kent verschillende vormen, zoals weekendopvang, crisisopvang, tijdelijke en langdurige opvang. Je kunt dus zelf kiezen welke vorm van opvang het beste bij je past, zegt Andries Kuiper van de SGJ..Stichting Gereformeerd Jeugdwerk en hij benadrukt dat je geen superouder hoeft te zijn, wil je pleegouder worden, wel een groot hart! In deze uitzending over pleegzorg praat, naast Hans, Diana en meneer Kuiper, ook Jan-Willem mee; zijn kinderen zijn uit huis geplaatst. Waarom en hoe hij dat beleeft, hoort u in deze aflevering.

0 reacties

ManVrouw

Sat, 20 Dec 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 20 december 2008 om 09:02

Wat wordt het dit jaar; de kerstnachtdienst of de gewone ochtenddienst op eerste Kerstdag? En…gaat u alleen, of samen met uw kinderen? Hannie wil graag samen met haar man, dochter en schoonzoon en kleinkinderen naar de kerstnachtmis, maar haar man Kees zet geen poot..zoals hij dat zelf zegt in de Katholieke kerk en wil…. dan maar alleen…. naar een protestantse ochtenddienst…al moet hij daarvoor ruim driekwartierrijden. De brief van Kees en Hannie staat centraal in deze live-uitzending van MVradio, waar theologe Nynke Dijkstra en psycholoog/theoloog John Sanches aan mee werken. De brief; Toen onze dochter en schoonzoon twee jaar geleden voor het werk van mijn schoonzoon moesten verhuizen naar Limburg, hebben ze er voor gekozen om zich aan te sluiten bij de RKkerk..omdat er in de nabije omgeving geen Protestantse kerk was en zij het belangrijk vinden om te kerken in de plaats waar ze wonen, zeker voor de kinderen. Wij als ouders waren daar niet blij mee; de Mariaverering stuit ons tegen de borst. Maar onze dochter en haar gezin hebben het goed naar hun zin in de parochie en zijn actief betrokken. Volgens hen is er geen sprake van een verering van Maria, heeft ze alleen een belangrijker plaats in de RKkerk dan bij ons en is de prediking Bijbels. Vorig jaar hebben we Kerst bij ons thuis gevierd…nu zijn wij uitgenodigd om de Kerst bij hen door te brengen en ze willen graag samen met ons naar de Kerstnachtmis, waar ze alle vier aan meewerken. Hannie, wil graag mee, bang de Kerstsfeer te verknallen maar Ik- Kees niet, ik ga wel rijden; met een klein uur zit ik s’ochtends in een behoudende Protestantse kerk, waar ik zeker weet dat het om de Here Jezus zal gaan en niet Maria. Als Hannie liever voor de lieve vrede kiest ipv voor de Here Jezus, dan is dat haar keuze, die ik grotendeels ook wel begrijp! Maar het gaat niet om de sfeer, het gaat om de Here Jezus! Hannie wil echter met z’n allen naar de mis en niet zonder mij. We zitten in een impasse, wat nu te doen? Hannie en Kees.

jong en gezond; toch een hartinfarct, een hartstilstand....

Sat, 13 Dec 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 13 december 2008 om 09:02

Al zijn hart- en vaatziekten doodsoorzaak nummer 1, toch denken we er met z’n allen vaak wat gemakkelijk over; Een hartinfarct? Een hartstilstand? Oh dat gebeurt toch alleen bij mensen die slecht voor zichzelf zorgen? Bij mannen, die veel te gestrest werken, ongezond eten en te weinig bewegen…. Nou die behoren tot de risicogroep, maar hart- en vaatziektes kunnen ook jonge, gezond levende mensen treffen: Fenneke was 26 en zwanger van een tweede kindje toen ze een hartstilstand kreeg. Terwijl haar man Bennie haar reanimeerde, werd de paniek nog groter toen hij zag dat de vliezen gebroken waren en dat de baby geboren moest worden…. Op de avond voordat Dimitri een contract zou gaan tekenen bij een nieuwe werkgever kreeg hij op 36 jarige leeftijd een ernstig hartinfarct; weg gezondheid, weg baan….. Cardiologe Anneke Compagnie onze vierde gaste, stelt dat vrouwen andere hartklachten, andere symptomen hebben dan mannen. Zij praat aan de telefoon mee in deze uitzending over de impact die hart en vaatziekten op je leven kunnen hebben..

bang voor de toekomst.

Sat, 6 Dec 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 6 december 2008 om 09:02

Het schijnt zo te zijn dat het meest herhaalde gebod in de Bijbel is; Maak u nergens bezorgd om. 365 keer worden we op verschillende manieren opgeroepen om niet bezorgd te zijn. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Als je je baan kwijt bent geraakt? Maak je nergens zorgen om! Als je ernstig man ziek is? Maak je nergens zorgen om. Als je kind gepest wordt? Maak je nergens zorgen om….Doe het maar eens… Bram vindt het in ieder geval erg moeilijk, hij raakte pas zijn baan kwijt en heeft nu angst voor de toekomst….Met psychologen Hilleke Hoekstra en Rens Filius bespreek ik in deze live-uitzending zijn brief. En ik hoop uiteraard dat ook u die luistert meepraat! De brief; Geachte redactie Twee dagen na mijn 52e verjaardag, raakte ik onverwachts en buiten mijn schuld, werkloos en inmiddels zijn we driekwart jaar verder en is duidelijk geworden dat er weinig uitzicht op nieuw werk is. Toch is dit niet het probleem waarover ik u wil schrijven, het is slechts de aanleiding! Ik heb hierdoor nl. angst gekregen en pieker de hele dag; hoe moet het nu verder; moeten we straks ons huis verkopen? Anders gaan leven? Hoe geef ik mijn leven nog zin etc. Die angst neemt steeds meer bezit van me en dat valt me vies van mezelf tegen. Als Christen zou ik mijn leven toch in de Handen van onze Hemelse Vader moeten kunnen leggen? Zou ik niet moeten tobben, maar vertrouwen. Het blijkt in de praktijk moeilijk om mezelf toe te vertrouwen aan God, aan Zijn leiding. Kunt u me helpen? Hoe zet ik mijn angsten aan de kant en vertrouw ik Hem? En waar moet ik om bidden; alleen om vrede, of ook om het wonder van nieuw werk? Bram. Luieteraars kunnen via nummer 0800 3000555 meepraten. presentatie; Yvonne Sprunken

In een verpleeghuis; gesprek met Kees Goedhart

Sat, 29 Nov 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 29 november 2008 om 09:02

Manvrouwradio met Yvonne Sprunken. Het ouder worden heeft hele mooie kanten; je wordt wijzer, wellicht milder,maar kan ook veel moeite met zich meebrengen; eenzaamheid, afhankelijkheid. Zeker als je jezelf niet meer kunt redden en opgenomen moet worden in een verpleegtehuis. Ik weet zeker dat iedereen, ook u, niets liever wil dan zelfstandig blijven wonen, in ons eigen huis, tussen onze eigen vertrouwde spullen. Maar helaas dat is niet voor iedereen weggelegd…soms gaat het echt niet meer alleen, is opname nodig. Je gezondheid gaat achteruit en zet keihard een streep door je plannen, een streep door je wensen. Vanmorgen praat ik in deze speciale aflevering (het is immers de vijfde zaterdag van de maand) met verpleeghuisarts Kees Goedhart, die als geen ander weet dat het leven soms heel anders verloopt dan je wil, anders dan je had gepland…

kindermishandeling

Sat, 22 Nov 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 22 november 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Ik kan me voorstellen dat u denkt, als u hoort waar wij het vanmorgen over willen hebben, moet dat nou…ik kom net uit bed en dan zo;n heftig onderwerp op m’n nuchtere maag…Kindermishandeling is nou niet iets waar ik het op de zaterdagochtend om negen uur over wil hebben. Kan ik me voorstellen en toch….toch moet het. Zolang nog jaarlijks zo’n 80.000 kinderen in Nederland slachtoffer zijn van huiselijk geweld, zolang elk jaar tussen de 40 en 80 kinderen eraan overlijden, zolang vele duizenden volwassenen tobben met hun verleden, zolang mensen nog steeds niet durven in te grijpen…moet het het. Moeten we blijven praten over kindermishandeling. Het is niet normaal dat je als kind van een jaar of zes onder de make-up op school komt om de blauwe plekken te verbergen. Het is niet normaal dat een gymleraar met afschuw naar een kinderlijfje kijkt en vervolgens er niets mee doet…. “Het feit dat velen wisten wat er bij ons thuis gebeurde en er niets over zeiden, er niets mee deden, is een van de dingen waar ik grote moeite mee heb gehad” zo vertelt Lobat, een van onze gasten. Jan, onze tweede gast, werd thuis ook mishandeld, zo erg dat hij dacht …”hij (zijn vader) slaat me dood”. Hij dacht dat het normaal was dat je ouders je mishandelden en kwam er pas jaren later achter dat dat niet normaal was en…dat hij niet de enige was… MVradio over kindermishandeling, want het moet stoppen, mensen moeten ingrijpen!

overwint liefde culturele verschillen?

Sat, 15 Nov 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 15 november 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Overwint liefde alles? Overwint het culturele verschillen? De dochter van Erika heeft een relatie met een Koerdische man en wil gaan trouwen, maar gezien de grote culturele verschillen heeft Erika daar veel moeite mee. Over de brief die Erika ons schreef, praten we in deze live-uitzending, waaraan psychologen Hilleke Hoekstra en John Sanches meewerken. En we hopen dat ook u mee wilt praten, via de telefoon. Hier de brief: Onze jongste dochter heeft via haar werk kennis gemaakt met een reuze aardige jonge Koerd, die samen met zijn ouders tien jaar geleden naar Nederland is gekomen. Er zijn veel culturele verschillen tussen hen, die onze dochter eerlijk onder ogen ziet. Met een aantal van die verschillen heeft ze moeite .Om concreet te zijn; Bij haar vriend thuis wordt, vanwege zijn ouders, altijd Koerdisch gesproken, als vrouw heeft ze daar een andere positie dan ze in onze maatschappij heeft, er zijn altijd andere Koerden over de vloer en kinderen worden in haar ogen te streng opgevoed..Haar vriend en zijn familie hebben op hun beurt weer moeite met onze levensgewoontes; ze vinden ons niet gastvrij, en te veel op geld belust b.v. Maar desondanks willen Senna en Ozge trouwen, want denken ze; God heeft ons samengebracht en liefde overwint alles. Hoe graag ik hen ook zou willen geloven, want ik gun hen beiden alle geluk….heb ik toch zorgen. Hoe weet je dat God je samen heeft gebracht? En alle twee gelovig zijn is toch geen garantie voor een goed huwelijk? Ik ben zo bang dat na de eerste verliefheid, de verschillende culturen wel degelijk een rol gaan spelen. Wat moet ik mijn mijn zorgen doen? Ik ben zo bang dat het fout gaat, ik slaap er niet meer van…. Erika.

Body Dysmorphic Disorder; ingebeelde lelijkheid bepaalt je leven.

Sat, 8 Nov 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 8 november 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Zo af en toe gebeurt het; dan is onze redacteur Corina wekenlang bezig met het zoeken naar gasten voor ons programma En dan lukt het maar niet; haakt iedereen af. Zo ook in haar zoektocht naar mensen die BDD hebben. BDD staat voor Body dysmorphic disorder. Mensen met BDD vinden iets van zichzelf; huid, haren, neus, zo ontzettend lelijk, dat het een obsessie wordt. Het bepaalt werkelijk hun hele leven. Vaak is het ook nog eens een ingebeelde lelijkheid. Vindt een ander die problematische neus, dat haar, die mond helemaal niet lelijk. Mensen met BDD schamen zich voor hun stoornis en komen er niet gemakkelijk voor uit dat ze het hebben. Van de vele benaderde mensen wilde alleen Iris er wel open over praten en zij is dan ook onze gast vanmorgen. En via de telefoon praat de heer Theo Bouman mee van de rijksuniversiteit Groningen.

Hoe leer ik Gods stem te verstaan?

Sat, 1 Nov 2008 08:02:00 +0000

zaterdag 1 november 2008 om 09:02

Dit is Manvrouwradio met Yvonne Sprunken. Soms lijkt het erop, alsof God Chinees spreekt…. versta ik Hem niet…zo schrijft Harm. Hoe leer ik Zijn stem te verstaan? Op deze vraag gaan we een antwoord zoeken en we..zijn; theologe Nynke Dijkstra, psycholoog Rens Filius en u… ik hoop tenminste dat u weer mee wilt praten in deze live-uitzending via de telefoon.. U hoort eerst de brief van Harm, dan het telefoonnummer dat u kunt bellen. Hoewel ik al jaren Christen ben, doe ik blijkbaar nog steeds iets fout. Bij alles wat ik doe, betrek ik de Here God en sta open voor Zijn leiding. Maar ik interpreteer die leiding vaak niet goed. Een paar voorbeelden; - Mijn zeer kritische dochter koos zelf voor een streng Christelijke school. Ik dankte God en zag het als Zijn leiding dat onze dochter, die zegt niet te geloven, voor die school koos. Binnen een paar dagen was het echter een groot drama; ze voelde zich er niet thuis en ging van school af. - Mijn zus was ernstig ziek en via Bijbelteksten kreeg ik door dat ze zou genezen…ze overleed echter. - Ik heb biddend een bepaalde baan aangenomen, maar twijfel nu steeds meer aan mijn beslissing; ik heb het niet echt naar mijn zin op mijn werk. Kortom….Ik versta Gods stem niet altijd goed, het klinkt als Chinees , Hoe leer ik Zijn stem te verstaan? Hoe spreekt God tot ons? Mijn vrouw gelooft ook, maar is niet zo op zoek naar Gods leiding in haar leven en mijn verkeerd geinterpreteerde antwoorden van God, zijn niet goed voor onze relatie en zeker niet voor haar relatie met God. Harm.

Ik ben seksueel misbruikt

Sat, 25 Oct 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 25 oktober 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Elke week weer zoek ik naar mooie woorden om ons onderwerp aan te kondigen. Deze keer niet; seksueel misbruik is niet in mooie woorden te verpakken. Anna, Andre en Marieke werden als kind seksueel misbruikt. Jarenlang hebben ze er niet over gepraat, met als gevolg dat hun beschadigde emoties een andere uitweg gingen zoeken; ze kregen allerlei lichamelijke en psychische klachten. Die niet zo maar weg waren, toen ze eindelijk de moed vonden om hun verhaal te vertellen. Toch is praten over je ervaringen de enige manier om een begin te maken met het verwerken van je trauma’s zegt gezondheidspsychologe Anne-Marie Bezemer, onze vierde gaste.

0 reacties

ManVrouw: Wat mogen ouders van hun kinderen verwachten

Sat, 18 Oct 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 18 oktober 2008 om 09:02

Mvradio met Yvonne Sprunken. Wat mogen ouders van hun kinderen verwachten? Dankbaarheid, voor alle goede zorgen? Mag je als ouder iets terugverlangen? Meike denkt van wel…ze is weduwe en nu ook haar tweede kind naar het buitenland vertrekt, voelt ze dat toch wel als ondankbaarheid. U kunt meepraten, in deze live-uitzending, waaraan psychopastoraal hulpverlener Ellen Sterkenburg en psycholoog John Sanhes meewerken; ik noem u zometeen het nummer dat u kunt bellen, eerst de brief; Wilt u alstublieft mijn brief bespreken in uw programma Manvrouwradio. U hoeft me niet te sparen, vertel aub vrij-uit wat u vindt. Mijn man is overleden en ik heb onze twee kinderen gedeeltelijk alleen op gevoed. Mijn zoon is gaan studeren in Amerika, heeft daar zijn vrouw ontmoet en woont met zijn gezin in Californie. Moeilijk, maar de zorgen om mijn dochter en haar gezin, die in dezelfde plaats wonen als ik, zorgden voor veel afleiding. Mijn dochter heeft veel problemen gehad in haar leven, waaronder huwelijksproblemen en elke keer weer kon ik haar uit de brand helpen. Daarnaast pas ik twee dagen in de week op mijn kleinkinderen, zodat zij kan gaan werken. Maar nu hebben mijn dochter en haar man besloten te gaan emigreren. Mijn schoonzoon kan een baan krijgen in Zuid-Frankrijk. Heel enthousiast kwamen ze me het grote nieuws vertellen. Ik was diep gekwetst; ze stonden er niet eens bij stil wat dit voor MIJ betekent! Ik voel me gebruikt door mijn eigen kind. Het komt zo ondankbaar over; als ze problemen heeft, ben ik goed…verder hoeft ze blijkbaar geen rekening met mij te houden. Ik was zo diep geschokt dat ik amper heb gereageerd, mijn dochter weet dus niet hoe ik het vind dat ze ook weg gaat. Hoe eerlijk moet ik zijn? En wat vindt u; zou ik kunnen voorstellen dat ik met ze mee ga naar Frankrijk? Wat moet ik hier nog, alleen? Meike. Luisteraars kunnen via nummer 0800 3000555 rechtstreeks meepraten in de uitzending.

ManVrouw: Kid kinderen

Sat, 11 Oct 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 11 oktober 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. De een vindt dat het moet kunnen, een ander is er mordicus op tegen. Wat vindt u van KID? Kunstmatige inseminatie met donorzaad. Kan dat voor u? Renske en Harry kunnen samen geen kinderen krijgen en worstelen al een hele tijd met de vraag; is het Gods weg, als we zouden kiezen voor een spermadonor. Elze belijdt dat ze haar zoon, geboren via KID, uit Gods hand heeft ontvangen. En onze vierde gast Leo heeft er juist vanuit zijn Christen-zijn voor gekozen om spermadonor te worden. Uit naastenliefde. MVradio over kunstmatige inseminatie met donorzaad..

ManVrouw: Gebedsgenezing

Sat, 4 Oct 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 4 oktober 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen…een wat uit het beeld geraakt gezegde. Uit beeld geraakt,omdat het een achterhaald idee is? Ernst dacht van wel en trouwde zijn Yvette. Hij evangelisch, zij reformatorisch. Elke zondag gaan ze naar hun eigen kerk. Ze hebben er hun weg in gevonden, tot nu…nu Yvette een spierziekte blijkt te hebben. Ernst wil naar een genezingsdienst, Yvette niet. Hun verschillende geloofsbeleving staat nu pontificaal tussen hen in. De brief die Ernst schreef, ligt hier op tafel en met lifestyletherapeute Carianne Ros en psycholoog Rens Filius ga ik dit uur over praten. En ik nodig u uit om met ons mee te praten, zometeen via de telefoon. Hier de ingekorte brief van Ernst; Het feit dat mijn vrouw en ik beiden naar onze eigen gemeente gaan; zij naar een Reformatorische en ik naar een Evangelische heeft in het verleden wel eens eerder spanningen en een stukje eenzaamheid opgeleverd, maar over het algemeen gaat het prima; er is zoveel wat ons bindt ipv scheidt. Tot nu…Bij Yvette is een spierziekte geconstateerd en ik wil graag samen met haar naar een genezingsdienst. Daar waar Gods macht en kracht zich openbaart. Yvette wil er echter niets van weten. Ze vindt het eng, zegt dat haar eigen predikant net zo goed om genezing kan bidden, is aan de ene kant bang dat haar geloof een tik krijgt, als ze naar zo’n, dienst zou gaan en niet genezen wordt en is er aan de andere kant van overtuigd dat lijden bij het leven hoort en ze gewoon Gods weg met haar moet gaan. Ik kan er maar niet overuit dat ze een mogelijk groot kado dat de Heer wil geven, niet wil uitpakken. We hebben er al een paar keer ruzie over gehad en zwijgen het onderwerp nu dood. Maar het staat wel tussen ons in. Hoe komen we hier uit? Ernst.

Hospices

Sat, 27 Sep 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 27 september 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Vorig jaar overleed een nicht van mijn man, in een hospice. En op de begrafenis zei de een na de ander; “Het klinkt misschien gek, maar we hebben toch een goede tijd gehad. We hebben heel veel gepraat, samen gehuild, maar ook samen gelachen .” Niets dan lof over het fenomeen Hospice, terwijl ik diep in mijn hart dacht; waarom een hospice, waarom kon ze niet gewoon thuis sterven? Want ik denk dat dat mijn vooorkeur zou hebben En U? Feit is er steeds meer en meer hospices komen. MVradio over stervensbegeleiding in een hospice. Aan tafel; Mijny Heusinkveld, die al 15 jaar als verpleegkundige in een hospice werkt. Pastor Majoor Roelf Poppema, die in navolging van de Goede Herder, de bewoners van Hospice Rozenheuvel begeleidt en mevr. Tjitske Karsenberg. Haar moeder overleed een paar maanden geleden in een hospice. Via de telefoon praat mevr. Wisse mee, die niet heeft gekozen voor een hospice, maar voor thuisverzorging.

ManVrouw:

Sat, 20 Sep 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 20 september 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Hoe moet je omgaan met een moeilijke schoonzoon? Voor de lieve vrede alles slikken of je grenzen stellen? Met relatietherapeute Carianne Ros en psycholoog Rens Filius, bespreek ik vanmorgen de brief van Els. En ik hoop dat u meepraat in deze live-uitzending. Ik noem u zo meteen het telefoonnummer dat u kunt bellen, eerst de brief; Beste redactie van ManVrouwradio. Ik zou u een vraag willen stellen, aangaande onze schoonzoon. Onlangs lazen mijn man en ik een artikel over narcistische persoonlijkheden en schrokken,; we herkenden zoveel. Laat ik beginnen te zeggen , dat als hij iets voor ons kan betekenen, hij een schat van een vent is. Maar we lopen wel steeds tegen zijn egoistische karakter op. Alles draait altijd om hem, alles moet wijken voor hem en zijn hobby; “sporten” . Alles moet ook gaan zoals hij het wil. Heeft een ander een initiatief: vragen we hen met Kerst b.v., dan is hij meestal moe of ziek Nodigt onze dochter ons uit voor een barbeque, dan doet ze niets goed,want hij kan alles veel beter. Hij gaat dan de hele avond zitten pruilen . Ligt het initiatief echter bij hem, is hij erg gezellig en lief. Kopen we een andere auto, dan staat hij direct klaar; “Ik ga mee, want ik kan er veel af krijgen”. Vraagt een vriend hem als ceremoniemeester, dan moet de hele wereld het weten en gaat hij er helemaal voor. Maar trouwt er een vriendin van onze dochter, gaat hij niet mee naar de bruiloft, want dan is hij moe. Onze dochter is regelmatig verdrietig, als ze weer ergens alleen heen moet, maar is aan de ander kant blij dat hij thuis blijft, omdat hij anders toch alleen maar de sfeer bederft. Wij passen ons maar aan; gaan geen weekeindjes meer weg met de familie, Onze vraag is; Hoe gaan wij hiermee om, is het goed dat we erin meegaan, of moeten we tegengas geven, wat we eigenlijk niet durven? We dragen onze kinderen en hem in het bijzonder elke dag op aan God, maar wat moeten we verder doen? Wat is wijsheid? Els.. Meepraten kan door tijdens de uitzending nummer 0800 3000555 te bellen.

ManVrouw: Waarom wordt een moslim Christen?

Sat, 13 Sep 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 13 september 2008 om 09:02

MVradio met Yvonne Sprunken. Denkt u zichzelf eens in hoe u het zou vinden als uw kind, uw man u zou vertellen dat hij/zij niets meer wil weten van het Christelijke geloof en Moslim is geworden. Denkt u zichzelf dat eens in……dan snapt u de tante van Uhmer misschien wel toen ze reageerde op het bericht dat Uhmer ( Moslim), Christen was geworden, met de opmerking; “Als het een van mijn kinderen was geweest, had ik mezelf van kant gemaakt”….Want net als voor Christenouders, is het voor Moslimouders belangrijk dat hun kind in het geloof blijft. , omdat het anders voor eeuwig verloren gaat. Ghaled, Nasima en Uhmer waren Moslim, maar werden Christen en daar zijn hun familie en vrienden ( zacht gezegd) niet blij mee. Ghaled kreeg zelfs dreigbrieven, maar desondanks zegt hij; “Ik ben blij dat God mij heeft uitgekozen.”. MVradio met Harriet Cornelius van Stichting Evangelie & Moslims en met het Nasima, Uhmer en Ghaled over hun keuze om nee te zeggen tegen de Islam en ja tegen het Christendom…...

druk, drukker, drukst; live-uitzending

Sat, 6 Sep 2008 07:02:00 +0000

zaterdag 6 september 2008 om 09:02

Voor ons; het team dat MVradio maakt, zit de vakantietijd er weer op, enthousiast beginnen we weer aan een nieuw seizoen. Vanaf vandaag is er weer elke zaterdag een uitzending van MVradio Collega Joop van der Elst die de afgelopen weken onze uitzendtijd voor zijn rekening nam; dank je wel! Psychologen Hilleke Hoekstra en Rens Filius bijten dit seizoen de spits af, want we beginnen met een live-uitzending en wel over deze brief; Hallo. Ik ben Marianne. Willen jullie alsjeblieft mijn brief bespreken? Ik ben het zo zat allemaal. Nog geen twee weken thuis van een relaxte vakantie en ik zit alweer in de mallemolen van alledag en ren de hele dag om gezin, werk en huishouden gecombineerd te krijgen. Ik weet het; ik doe het voor een groot gedeelte, mezelf aan. Ik ben degene die geen nee kan zeggen, die te gemakkelijk denkt. Maar er moet zoveel; ik wil, maar ik moet (financieel gezien) ook werken. De kinderen moeten naar sport, naar muziek, naar vriendjes, je kunt niet naar de kerk om daar alleen wat te halen, je moet toch ook wat terug doen; kerkenwerk dus. Al met al heb ik het zo druk, dat er geen tijd voor mezelf, en erger; geen stille tijd, geen tijd voor God, geen tijd voor mijn man. Een vriendin waarschuwde me van de week, toen ik mijn hart uitstortte, voor de gevaren van mijn levensstyl, maar kon niet vertellen, wat ik kan veranderen. U wel? Marianne Luisteraars kunnen in het programma meepraten door 0800 3000555 te bellen.