ManVrouwRadio

Laatste aflevering van MVradio - Terugblik

Sat, 19 Dec 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 19 december 2009 om 09:02

'Dit is MVradio met Yvonne Sprunken'. Nou, hoeveel jaar ik met deze openingszin ben begonnen, weet ik niet. Pas realiseerde ik me dat ik al een paar jaar lang roep dat ik MVradio een jaar of acht presenteer. Dat zal dus wel een jaar of twaalf/dertien zijn. Maar goed, hoe dan ook… dit is de laatste MVradio. Volgende week de Kerstmand en in januari wordt MVradio… Evaradio. Lange tijd zag het ernaar uit dat dat een heel ander programma zou worden dan MVradio is. Maar, wat blijkt? Voorlopig gaat er niet zo heel veel veranderen. We gaan anders heten en Marion Lutke komt ons team, als (Het gezicht van Eva) versterken; - we gaan om de beurt presenteren -, maar qua inhoud blijft alles voorlopig nog hetzelfde. Een nieuwe ontwikkeling, waar ik eerlijk gezegd wel blij mee ben. Want ik ben de archieven ingedoken en wat hebben we mooie programma’s mogen maken, over de meest uiteenlopende onderwerpen. In deze laatste uitzending van MVradio gaan we dan ook terugblikken. Wat hebben al die jaren Mvradio te vertellen gehad? Ik heb zeven programma’s uitgezocht en daar de meest aangrijpende of mooie fragmenten uit gehaald. Hartelijk dank dat u luisterde naar MVradio, dank voor uw brieven, dank voor uw lieve reacties, dank ook voor uw opbouwende kritiek, dank! Yvonne Sprunken.

0 reacties

positief leren denken; van halfleeg naar halfvol....

Sat, 12 Dec 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 12 december 2009 om 09:02

Johan noemt zichzelf een doemdenker, bij hem is het glas nooit halfvol, maar halfleeg. Is dat te veranderen, is zijn vraag. Of positief denken inderdaad iets is wat je kunt leren, gaan we vragen, in deze live-uitzending aan psychologen Hilleke Hoekstra en Cees Roest. Praat u ook weer mee? U kunt tijdens de uitzending bellen met nummer 0800 3000555, maar eerst de brief van Johan; Beste MVradio. Toen ik op mijn 49e weduwnaar werd, waren mijn kinderen volwassen, zat ik de hele dag alleen thuis, want ik ben afgekeurd en viel in een enorm gat. Ik ben altijd al een zorgelijk type geweest, maar toen werd het nog erger. We zijn nu vijf jaar verder en ik ben teleurgesteld in het leven, teleurgesteld in God en depressief. Het gevoel van waar leef ik nog voor heeft de overhand. Ik heb nergens zin in en zie alles door een negatieve bril. Mijn dochters noemen me een doemdenker, die alleen maar kijkt naar wat ik niet hebt en niet zie, wat ik wel heb… en ze hebben gelijk. Ik ben een doemdenker, altijd al geweest. Maar ik heb mezelf niet gemaakt…kan ik mezelf dan wel veranderen? Johan. presentatie; Yvonne Sprunken

1 reacties

gescheiden in december

Sat, 5 Dec 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 5 december 2009 om 09:02

't Heerlijk avondje is weer gekomen; vanavond zit half Nederland met warme chocolademelk en koek, pakjes uit te pakken en daarna maken we ons op voor het Kerstfeest en Oud en Nieuw. December; voor de 1 een geweldige maand, voor de ander iets moeilijks, omdat er geen andere maand is, waarin eenzaamheid en verdriet zo scherp wordt aangevoeld. Theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius vormen deze ochtend het panel in deze live-uitzending en alles draait om deze brief; Omdat ik aardig in de knoop zit en tegen deze decembermaand opzie, schrijf ik u anoniem deze brief, in de hoop dat u mij kunt helpen. Een half jaar geleden zei mijn man van de ene op de andere dag dat hij weg ging. Hij kwam ervoor uit dat hij eigenlijk nooit van mij had gehouden en iemand anders had ontmoet waar hij wel verliefd op was. Dat heeft mij veel verdriet, maar ook geloofsstrijd gegeven. Ik heb nl. negen jaar geleden, biddend de keuze voor mijn man gemaakt…en was er van overtuigd dat God achter mijn keuze stond. Hoe kan ik me toch zo vergist hebben? Ook is het zo dat de opvoeding van onze kinderen, ( , 6, 6 en 4 jaar), die door alles wat er gebeurd is, soms erg moeilijk en obstinaat zijn, me zwaar valt. Ik heb mijn handen vol aan mezelf, maar moet er ook voor hen zijn. Ik mag hun vader niet zwart maken, terwijl ik hem wel kan schieten! Ik voel me doodongelukkig en alleen en vraag me af hoe ik de decembermaand doorkom; mijn man gezellig bij zijn nieuwe vriendin…ik alleen met mijn kinderen, die ook nog eens met Kerst een dagje naar hun vader gaan… Noem me maar Evelien… presentatie; Yvonne Sprunken

Seksverslaving

Sat, 28 Nov 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 28 november 2009 om 09:02

Sex verkoopt; kijk maar eens om u heen: reclamemakers, filmproducenten, ze maken er dankbaar gebruik. Het hele internet is ervan vergeven… Je zou bijna gaan denken dat het gewoon is en dat het normaal is dat mannen zich laten prikkelen door erotische beelden. Toch zapt Bert tegenwoordig heel bewust weg als er op de tv een pikante scene te zien is, want dat triggert hem; hij krijgt er verkeerde gedachten en verlangens door en daar wil hij zich verre van houden. 26 jaar lang bedroog hij Valerie zijn vrouw en dat ging van kwaad tot erger zegt hij zelf; tot prostitueebezoek aan toe. Vorig jaar december kwam Valerie achter het dubbelleven van haar man. Haar hele wereld stortte in. Maar tot haar eigen stomme verbazing bleef ze wel bij Bert en nu knokken ze samen voor hun relatie. Yvette was negen jaar lang prostituee, had sex met mannen, in hun auto’s, waar de kinderzitjes op de achterbank stonden. Tot ze God aanriep… Manvrouwradio over seksverslaving… Via de telefoon praat Roel de Wilde mee, van CHAP, die mannen die willen stoppen met prostitutiebezoek verder helpt. Presentatie: Yvonne Sprunken.

1 reacties

Huiselijk geweld

Sat, 21 Nov 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 21 november 2009 om 09:02

Waarom laat een vrouw zich door haar man slaan? Waarom laat ze zich vernederen? Hoe komt het dat huiselijk geweld jaren door kan gaan, zonder dat de vrouw zich verzet of aan de bel trekt? En welke impact heeft dat op de rest van het gezin? Vragen die de brief die vanmorgen besproken wordt oproepen. Een brief over huiselijk geweld. Psychologen Hilleke Hoekstra en Cees Roest praten mee en iedereen die luistert wordt uitgenodigd dat ook te doen. Hier een gedeelte uit een lange brief; 'Ik ben het kind van een vader die zijn gezin tiranniseerde… in het geniep. Naar buiten toe waren wij een modelgezin, hing mijn vader de aardige man uit; de meelevende ouderling. Wat niemand wist was dat mijn vader thuis heel anders was; met name voor mijn moeder. Waren wij, zijn twee dochters zijn oogappels, moeder werd vernederd, hij noemde haar dom en sloeg haar zelfs. Dat deed hij ook waar wij bij waren. Toen we ouder werden probeerden we het voor moeder op te nemen door simpele taken van haar over te nemen; we zorgden dat het huis netjes aan kant was als vader thuiskwam, dan kon hij daar moeder niet op aanvallen. We probeerden hem af te leiden, hem gunstig te stemmen en in bed zeiden we tegen elkaar; ik wou dat ze gingen scheiden. Maar dat was iets waar moeder niets van wilde weten; dat mocht niet. Mijn zusje en ik hebben hierdoor een nare jeugd gehad, maar het werkt door; Ik probeer het mijn man ook altijd (overdreven volgens hem) naar de zin te maken, ben bang voor ruzie, bang dat ik het fout doe. Elke dag ga ik langs mijn moeder, want de zorg en de angst om haar blijft. Mijn zusje heeft de kop in de wind gegooid; die wil niets meer met vader te maken hebben, dus komt ze niet meer thuis. Moeder mag wel bij haar komen, maar omdat die dat niet durft zonder toestemming van vader, zien ze elkaar ook nooit meer. Mijn zus neemt het moeder kwalijk dat ze bij vader is gebleven; hem de kans heeft gegeven om haarzelf en onze jeugd kapot te maken. En al durf ik het amper hardop te zeggen: ik ook. "Elly" Presentatie: Yvonne Sprunken

6 reacties

Trauma's en daarna

Sat, 14 Nov 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 14 november 2009 om 09:02

Als traumatische ervaringen, zoals een vreselijk ongeluk meemaken, gepest worden als kind of getuige zijn van een overval, niet goed verwerkt worden, is dat hetzelfde als het vuil onder het kleed vegen..Je ziet het niet, MAAR het is er wel………….En het zoekt een uitweg. Arielene verloor haar tweede kindje en probeerde, net zoals dat in de kerk werd verteld; zich niet af te vragen waarom God dit had toegelaten, maar waartoe dit verdriet kon leiden. Haar boosheid, haar vragen kregen geen ruimte en na een jaar kreeg ze last van paniekaanvallen. Kees maakte als kind meerdere traumatische ervaringen mee; hij werd gepest; vastgebonden op spoorrails, opgehangen aan een boom. Zijn ouders deden er ..hoe goedbedoeld ook; niets mee. Jaren later kreeg Kees een burn-out. En Wilma werd als kind sexueel misbruikt, maar dat moest ze met de mantel der liefde maar bedekken…en nu is ze moe…te moe om te werken, te moe om te stofzuigen……alles kost haar te veel energie…. Traumatische ervaringen laten zich blijkbaar niet zomaar wegstoppen, met “zand erover” ben je er niet…vindt ook Krista Schaeffer; psychotherapeute, die werkt met EMDR…ze laat haar clienten de spanningsvolle gebeurtenissen nogmaals beleven en haalt dan met geluidstikjes, de spanning weg…Hocuspocus of ook iets voor Christenen? MVradio over omgaan met traumatische ervaringen…. Presentatie: Yvonne Sprunken.

2 reacties

Live-uitzending: 'Houdt God wel van mij, want...'

Sat, 7 Nov 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 7 november 2009 om 09:02

Als God liefde is, hoe kan het dan dat het Oude testament zo vaak oproept tot geweld, dat kinderen verongelukken, dat mensen het soms totaal niet meer zien zitten? Als God liefde is houdt Hij dan soms niet van mij, omdat het me allemaal zo tegenzit? Een vraag van Jenneke, waar we vanmorgen met theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Rens Filius over gaan praten. Is het ook uw vraag?.... Uw vraag geweest? Praat dan via de telefoon met ons mee, tijdens de uitzending! Bel 0800 3000555 als u mee wilt praten over deze brief: 'Begin juni is mijn kleinzoon Sven verongelukt; zes jaar oud. Hij stak pardoes de straat over. Achter allerlei schijnbare zekerheden staat nu een vraagteken. Ik heb altijd beleden dat God een God van liefde is, dat niets buiten Zijn wil om gebeurt dat Hij a.h.w. een soort van blauwprint voor ons leven klaar had, voor onze geboorte. Maar nu weet ik het niet meer. Het kan Zijn plan toch niet zijn dat een jongetje van zes overlijdt, waardoor zijn ouders het geloof mogelijk verliezen? Mijn dochter is heel fel in haar verdriet; Als dit in Gods ondoorgrondelijke voorzienigheid is gebeurd, is God geen God van liefde, maar een monster, geen Vader, maar een dictator. En ik sta met lege handen als ze haar ideeën staaft met allerlei nare gewelddadige teksten uit het Oude Testament. Hoe help ik mijn dochter en mezelf? Want we hebben al veel verdriet meegemaakt in het leven en ik ga steeds meer twijfelen aan Gods liefde voor mij. Jenneke'. Presentatie: Yvonne Sprunken

1 reacties

dementie

Sat, 31 Oct 2009 08:02:00 +0000

zaterdag 31 oktober 2009 om 09:02

“Soms voelt het nog alsof ze mijn vrouw is, soms ook niet. Pas vroeg ik haar; hou je nog van me? Zegt ze; Ik hou uitsluitend van mijn man. Waarop ik zeg; Dat ben ik. .Ik ben Barend. Zegt mijn vrouw; dat mocht je willen!” De vrouw van Barend is een van de 230.000 mensen die aan dementie lijden.”Een vreselijke ziekte, die je je ergste vijand niet gunt,” aldus Barend. Toen het echt niet meer alleen ging; ze zichzelf niet meer verzorgde en het huis een smeerboel werd, heeft Anneke met pijn in haar hart de rechter ingeschakeld en tegen de wil van haar dementerende moeder in, werd ze naar en verpleeghuis gebracht. Ook de schoonmoeder van Rieta werd opgenomen, waar ze zich erg schuldig onder voelde, zeker als haar schoonmoeder haar voor de voeten gooide; “Wat doe ik hier, ze zijn allemaal gek, behalve ik.” Manvrouwradio over omgaan met dementie en in het komende uur zal u duidelijk worden dat achter de slogan; Hij lijdt aan dementie, zij heeft het, een wereld van verdriet en zorgen schuil gaat. Gasten zijn; Barend, Anneke en Rieta en via de telefoon praat Marion Huizer van verpleeghuis Slingedael uit Rotterdam mee. Presentatie; Yvonne Sprunken Redactie; Corina Schipaanboord Regie; Jacqueline van Wijlandt

2 reacties

Vergeving: goed voor de ander, goed voor jezelf...

Sat, 24 Oct 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 24 oktober 2009 om 09:02

Zou u het kunnen; je broer vergeven die incest met je pleegde? Zou u het kunnen; je man, die je ontrouw was, vergeven, of misschien wel het moeilijkst van alles; jezelf die verborgen zonde vergeven… Er is geen onderwerp waar zoveel over wordt gepreekt en gesproken als over vergeven…Het wordt ons met de paplepel ingegoten. We moeten elkaar vergeven, omdat we onszelf vergeven weten. Vergeven? 70 x 7 maal zegt de Here Jezus. Maar betekent dat dat we ook moeten vergeven, als er geen berouw is? Is vergeven hetzelfde als vergeten, hetzelfde als verzoening? En voor wie is het goed; voor jezelf, omdat vergeving geven genezend werkt, of is het goed voor de dader? Jannie, Adaja en Jolande hebben alle drie met vragen rondom vergeving geworsteld. En… alle drie vergeving kunnen geven, om erachter te komen dat vergeving de sleutel tot een bevrijd leven was… U hoort hen, samen met Erik-Jan Verbruggen van de Vluchtheuvel over vergeving geven en vergeving krijgen… Presentatie: Yvonne Sprunken.

Ruzie om de erfenis

Sat, 17 Oct 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 17 oktober 2009 om 09:02

Steeds vaker vliegen, met name broers en zussen, elkaar flink in de haren als de erfenis verdeeld moet worden, zo blijkt uit een onderzoek van het maandblad 'Notariaat Magazine'. Tien procent van alle notarissen meldt zelfs dat de helft van alle erfenissen in ruzie ontaardt! Ook bij Sandra en Tijmen is dat het geval. Nu ook moeder overleden is en het ouderlijk huis verkocht moet worden, ligt de hele familie met elkaar overhoop. Met psychologen Hilleke Hoekstra en Fred Smit, wordt hun brief besproken en luisteraars kunnen meepraten, via nummer; 0800 3000555. Maar eerst de brief van Sandra en Tijmen: 'Na het overlijden van moeder ligt onze hele familie (5 kinderen) met elkaar in de clinch. Werkelijk vreselijk, want het gaat om geld, om de erfenis. Alles is ineens beladen; er wordt overal ruzie over gemaakt: van een theekastje, waarvan een zus en een schoonzus zeggen dat moeder hen dat beloofd heeft, tot aan de waardebepaling van het ouderlijk huis. Gaat het om pure hebzucht? In grote lijnen komt het hierop neer dat onze jongste zus , die veel voor moeder, die al jaren weduwe was, heeft gedaan, nu vindt dat zij daardoor meer rechten heeft gekregen dan de rest en dat onze oudste broer zich ineens als familiehoofd (lees: 'baas') gaat opstellen. Ook komt allerlei oud zeer boven tafel. Wat kunnen Tijmen, mijn man en ik doen om te zorgen dat de boel niet escaleert? Dit mag toch niet. Christenen zouden toch niet zo met elkaar om mogen gaan en zo aan materiële dingen hangen. Sandra'. Presentatie: Yvonne Sprunken

0 reacties

Schone Schijn

Sat, 10 Oct 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 10 oktober 2009 om 09:02

Rechtstreeks verslag van de EVAdag in Zwolle. Thema van deze dag is; schone schijn. Interviews met Henk Binnendijk, spreker op deze dag, Nienke Westerbeek, de nieuwe hoofdredactrice, Marion Lutke, presentatrice en anderen. presentatie; Yvonne Sprunken en Tom Herlaar.

0 reacties

'Wij zoeken echte familie'

Sat, 3 Oct 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 3 oktober 2009 om 09:02

'Wij zijn een echtpaar van begin en eind vijftig en hebben twee tienerdochters. Geen van ons beiden heeft goed contact met onze familie. Het voelt alsof we in de verkeerde families zijn geboren. Ik, Sylvia, ben thuis nooit geaccepteerd, heb alleen maar afwijzing ervaren, waardoor ik emotioneel beschadigd ben. Binnen het gezin van Jan zijn, na het overlijden van beide ouders nare dingen gebeurd, waardoor het gezin uit elkaar is gevallen. We hebben ons verdriet en ons verleden in vertrouwen aan God kunnen overgeven, leren loslaten en hebben tot op zekere hoogte kunnen vergeven, maar toch missen we familie... mensen die elkaars taal verstaan, elkaar respecteren, accepteren. Ook al ben je verschillend. Onze hulpvraag is dus: We zoeken echte familie, niet gebaseerd op de bloedband, maar zussen en broers gebaseerd op hetzelfde geloof in de Here Jezus, zielsverwanten. Vrienden willen we niet vragen als “familie”, daarmee zijn we immers op een andere basis begonnen. Op basis van vriendschap en niet op basis van familie worden. Kunt u ons helpen? Jan en Sylvia'. Presentatie: Yvonne Sprunken U kunt meepraten via telefoonnummer 0800 3000555 Een paar aangrijpende quotes uit de brief, over familieproblemen, die vanmorgen wordt besproken met psycholoog Rens Filius en theologe Nynke Dijkstra, in deze live-uitzending.

0 reacties

Ouders verloren

Sat, 26 Sep 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 26 september 2009 om 09:02

“Eigenlijk sterven ouders altijd te vroeg…of je nu 50 bent, of 16; je kunt ze gewoon niet missen”. Een uitspraak van Anja, (die sinds drie jaar geleden ook haar moeder overleed)..wees is. Na het overlijden van haar beide ouders voelde zich eenzaam “Nu hoor ik nergens meer bij,ben ik alleen een rondje…geen lijntje opzij naar een partner en geen lijntje naar boven naar mijn ouders meer” En dat leverde een gevecht met God op; waarom pakte Hij alles en iedereen van haar af? Michel verloor op 8 jarige leeftijd zijn plotseling zijn vader,(die alles voor hem was) en daardoor op een andere manier ook zijn moeder. Zijn moeder kon de zorg voor haar kinderen nl. niet aan en Michel werd uit huis geplaatst. “Voor mij was het 1+1” vertelt hij “Mijn vader overleed en ik moest naar een soort gevangenis..ik zou toch wel iets helemaal verkeerd hebben gedaan en dacht dat ik medeplichtig was aan het overlijden van mijn vader”. Herma Knol verloor ook beide ouders, maar ze praat vooral mee als deskundige in dit programma, want Herma is maatschappelijk werkster. Manvrouwradio ……als je wees wordt….. presentatie; Yvonne Sprunken

live-uitzending over alleen en kinderloos zijn.

Sat, 19 Sep 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 19 september 2009 om 09:02

Geen in te richten babykamer, geen leven voelen in je buik, geen kinderstemmetje in huis dat mama roept… Anne-Wilke is single, wordt bijna 40 en heeft verdriet, niet zozeer omdat ze geen man heeft, maar wel omdat ze een diepgekoesterde wens: kinderen krijgen…op moet geven. Ze reageerde op een oproep in Eva, ons vrouwenblad, samen met nog vier andere vrouwen, die geen eigen gezin hebben, die alleen zijn. Met psychologen Hilleke Hoekstra en Rens Filius bespreken we haar brief, maar om de andere briefschrijfsters ook recht te doen, worden ook uit de andere brieven vragen over single zijn en geen gezin hebben meegenomen. Praat u weer mee, in deze live-uitzending? Weet u wat het is om je toekomstidealen op te moeten geven, om te gaan met het onverhoorde gebed? We gaan praten n.a.v. de volgende brief: 'Meestal vind ik het prima om alleen te zijn, soms baal ik er enorm van. Waar ik op dit moment erg veel moeite mee heb, is dat ik dit jaar 40 word en geen kinderen heb. Dat is iets dat ik vanaf mijn 18e graag heb gewild. Alleen kinderen krijgen is voor mij geen optie, omdat ik geloof dat God niet voor niets man en vrouw geschapen heeft en binnen die veiligheid passen kinderen. Daarin wil ik gehoorzaam zijn. Nu zit ik aan te kijken tegen wensen en verlangens die niet meer in vervulling gaan. We mogen God om alles vragen, schrijft Hij in de Bijbel en Hij zal het ons geven. Of heb ik niet gebeden naar Gods wil? Ook zo’n nietszeggend/ niet troostend antwoord dat mensen soms geven. Mijn vraag is; hoe geef ik vorm aan een rouwproces om iets wat niet is geweest? Anne-Wilke'. Luisteraars kunnen meepraten via 0800 3000555. Presentatie: Yvonne Sprunken

4 reacties

single

Sat, 12 Sep 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 12 september 2009 om 09:02

Vroeger heette het; overgeschoten, oude vrijster en stond het gelijk aan zielig zijn. Er waren ook niet zoveel mensen ongetrouwd, oftewel alleen. Maar het aantal mensen dat single is groeit, volgens het CBS zijn er momenteel ruim 2,5 miljoen Nederlanders (van 15 jaar en ouder), alleen en tegenwoordig heet het alleen zijn; single en heeft het meer het imago van levensgenieter. Single zijn betekent vrijheid, blijheid. Wel de lusten, niet de lasten. Geldt dat echter ook voor Christenen, die , (misschien wel naïef gedacht); anders zijn; niet in zijn voor een one- night stand, niet elk weekend feestend doorbrengen? Hoe gaan zij om met hun verlangens naar intimiteit, naar kinderen? Heeft Paulus gelijk als hij in 1 Kor.7, vers 7 zegt dat het beter is om niet te trouwen, het alleen-zijn zelfs een gave noemt? Presentatrice Yvonne Sprunken gaat het vragen aan drie singles; aan Mariette, 47, auteur van het grote single boek, Yvonne, 36 en Gijs, 60.

0 reacties

live-uitzending over schuldgevoel na opvoeding kind

Sat, 5 Sep 2009 07:02:00 +0000

zaterdag 5 september 2009 om 09:02

Als er iets moeilijk is, is het wel opvoeden…hoe voed je je kinderen op tot , zo zeg ik dat altijd maar….mooie mensen? Tot mensen die leven zoals God dat graag wil? Heleen schreef ons een brief, waarin ze vertelt dat haar opvoeding blijkbaar is mislukt; haar zoon gelooft niet meer en heeft alle christelijke normen en waarden losgelaten. Dat geeft verdriet, maar ook een schuldgevoel. Veel ouders hebben dezelfde zorgen en gevoelens. Daarom wordt de brief van Heleen besproken. Met als panel; theologe Nynke Dijkstra en psycholoog Cees Roest. De brief; Geachte redactie van MV. Ik ben Heleen, 60 jaar en moeder van een zoon van 26, oma van twee schatten van kleinkinderen. Ik heb grote zorgen om mijn zoon. Hij heeft zijn gezin verlaten, met het verhaal dat het huisje, boompje, beestje gedoe hem tot stikken toe benauwt. Met het geloof wil hij ook niets meer te maken hebben; dat is alleen maar een keurslijf. Voor zover hij nog wat vertelt, begrijp ik dat hij er op los leeft. Hij komt niet meer in de kerk en lapt alle Christelijke normen en waarden aan zijn laars. Mijn schoondochter gooide me onverhoeds voor de voeten dat het mijn schuld was; ik had hem geleerd zijn eigen gang te gaan. Daar werd ik eerst boos om, maar, na gebed, werd me duidelijk dat ze misschien wel gelijk heeft. Als reactie op mijn eigen strenge opvoeding, heb ik mijn zoon altijd veel ruimte gegeven. Wellicht te veel…Als hij niet mee wilde naar de kerk, liet ik hem liggen b.v. Ik voel me er erg naar onder en zou willen dat ik de tijd terug kon draaien, waar is het fout gegaan? Heb ik mijn zoon inderdaad teveel aandacht en vrijheid gegeven, heb ik mijn eigen geloof niet goed voorgeleefd? Jullie hoeven me niet te sparen hoor, ik wil mijn fouten, mijn mislukte opvoeding, graag herstellen als dat nog kan. Heleen. Meepraten in deze live-uitzending kan via telefoonnummer 0800 3000555 presentatie; Yvonne Sprunken