dinsdag 14 augustus 2007 om 22:41
Op 21 juni 1988 begon in Nederland niet alleen de zomer, het was ook het begin van een volksfeest dat bijna een week duurde. Nederland werd vier dagen later, op zaterdag 25 juni, Europees Kampioen voetballen.
De aanloop naar de finale en de ontlading daarna leverde ongekende beelden op in de straten van Nederland. De euforie na het behalen van de titel werd vergeleken met de bevrijding in 1945. Nederland versloeg eerst aartsrivaal Duitsland op Duits grondgebied. Met 2-1 ging Nederland naar de finale en won van de toenmalige Sovjet Unie met 2-0.
Met oud-sportverslaggever en huidig persschef van Oranje Kees Jansma, en keeper Hans van Breukelen, blikken wij terug op het EK van 1988.
9 reacties
Wat een gemiste kans is deze uitzending voor de in mijn ogen mooiste misser van Jansma in zijn carriere:
Lokatie Hamburg
Tijdstip: kort voor de 1/2 finale tegen West-Duitsland
Interview met: Dhr. R. Michels
Michels stapt uit de bus en de eerste vraag van Jansma luidde: "Daar zijn we voor de laatste wedstrijd". De rest is historie.... :-)))
Wij waren toen op vakantie in Duitsland. We logeerden in een klein pension en mochten bij onze gastheer en gastvrouw in de huiskamer samen met de andere gasten (bejaarde Duitsers) de wedstrijden zien. Na de overwinning van Nederland op Duitsland werden wij spontaan door iedereen gefeliciteerd en toen Nederland een paar dagen later kampioen werd, werden wij weer gefeliciteerd met de woorden: mogen wij jullie als vertegenwoordigers van het Nederlandse volk feliciteren. 's Avonds was er in het dorp een feest en iemand zei, dat zijn Nederlanders, die moet je feliciteren, waarna opnieuw spontane felicitaties volgden. We bewaren hier dus hele goede herinneringen aan. Onze ouders hadden de televisiebeelden van de huldigingen in Nederland opgenomen, die we bij thuiskomst bekeken.
De Nederlandse gemeenschap (waaronder ik) hebben deze wedstrijd tegen de Sovjet Unie op tv gevolgd in Khartoem (Soedan) in het huis van een medewerker (Pim Plantinga) van de NL ambassade. De zender gaf alleen geluid van het stadion, er was geen verslaggeving. Dit was al bijzonder met de techniek van toen en in Soedan. Met zoveel mensen rond de tv was commentaar geen gemis. We hebben erg genoten en het werd erg laat.
Ik was er bij en krijg nog staaeds kippevel als ik de goal van Bassie zie. Elk jaar op die datum denk ik er aan. Het was mijn sporthoogtepunt. Deze dag was onvergetelijk
u maakt reclame op de radio voor deze uitzending; voortaan even in een duits woordenboek kijken, want het is "DIE MANNSCHAFT" en niet "DAS MANNSCHAFT". e.e.a te uwer informatie.
Mag ik u erop attent maken, dat het die Mannschaft is en niet das Mannschaft, tsjonge jonge....
