't Zal je maar gebeuren

Living with illegals

Tue, 13 Jun 2006 20:49:43 +0000

dinsdag 13 juni 2006 om 22:49

Voor vele Afrikaanse illegalen is Europa het land van Melk en Honing. Misleid door verhalen van overdreven rijkdom en sociale voorzieningen wagen vele Noord-Afrikanen in gammele bootjes en vlotten de gevaarlijke oversteek. Ze vertrekken zonder geld en kleding. Jaarlijks sterven honderden een vreselijke dood in de wilde wateren rondom de kusten van Gibraltar en Spanje. Wie de oversteek overleeft, wordt in kampen gestopt waar de voorzieningen ronduit ellendig zijn. Journalist Sorious Samura reisde met een groep illegalen mee en maakte een ontluisterende documentaire over de dromen en ontberingen van illegale immigranten.

6 reacties

Living with illegals

Sat, 17 Jun 2006 06:51:22 +0000

zaterdag 17 juni 2006 om 08:51

Snoezelkerst

Tue, 27 Dec 2005 22:16:13 +0000

dinsdag 27 december 2005 om 23:16

Je bent ernstig verstandelijk gehandicapt, kan niet lopen, praten of begrijpen. De wereld om je heen viert het kerstfeest. Maar wat heb jij eraan? In de documentairereeks 't Zal je maar gebeuren dit keer aandacht voor Kerst met verstandelijk gehandicapten We volgen drie verstandelijk gehancapten - Toos, Marieke en Ashley - en hun familie tijdens de jaarlijkse kersttocht op Fatima, een instelling voor verstandelijk gehandicapten. De bedoeling is om de verstandelijk gehandicapten kerst te laten beléven: snoezelkerst. Toos (52) en Ashley (12) zijn allebei zeer ernstig verstandelijk gehandicapt. Ze kunnen niet lopen, praten of zelfstandig eten. Marieke (23 jaar) heeft Down Syndroom en kan zich wat beter redden. Het zal je maar gebeuren is bij de tocht en ook bij de voorbereidingen die ze treffen. Zo maakt Marieke kaarsen voor de kerstviering. Ze oefent met haar vader alvast hun rol als Maria en Jozef. De moeder van Ashley zingt in het koor, de broer van Toos speelt koning in het toneelstuk. Voor Ashley en Toos zelf is het vooral de bedoeling van dit alles te genieten. Maar of zij ook iets meekrijgen van het kerstfeest, zie je in 't Zal je maar gebeuren. Een documentaire over vreugde en verdriet van ouders en familie van de bewoners van Fatima. Een lach en een traan!

16 reacties

Geluk is daar waar ik niet ben

Sat, 17 Dec 2005 07:45:00 +0000

zaterdag 17 december 2005 om 08:45

Ongeveer 4000 kilometer van Moskou ligt een bijzonder dorpje: Nje Oedatchino. Dat betekent letterlijk 'Geen geluk'. In dit dorp met de onheilspellende naam vonden Mennonieten van Nederlandse en Duitse oorsprong tientallen jaren ondanks vervolging toch geluk. In het dorp draait, sinds het einde van de Sovjet-Unie alles om de vraag weggaan of blijven. Weggaan naar Europa op zoek naar een beter bestaan of blijven in 'Geen Geluk', waar het Woord het belangrijkste is. Vader Neufeld, de pater familias, staat voor blijven. Zijn oudste zoon Gerhard, gevolgd door alle acht andere kinderen, voor weggaan. In 1996 vertrok Gerhard naar Duitsland, al snel gevolgd door het ene na het andere kind van de familie Neufeld. Documentairemaker Rob Hoff keerde in 2001 voor het eerst in vijf jaar weer terug naar Nje Oedatchino. Gerhard, de oudste zoon, had verteld dat de kinderen zonder hun vaders toestemming, de procedure hadden opgestart om ook hun vader naar Duitsland te halen. De grote vraag was of vader Neufeld na tien jaar verzet tegen het vertrek naar Duitsland zijn strijd zou opgeven. Hoff merkt bij zijn terugkomst in het dorp dat vader Neufeld niet weg wil. Hij lijdt er zichtbaar onder en slaapt slecht. Voor de weinige achtergeblevene in het dorp zou het de doodsklap zijn, wanneer ook vader zou vertrekken. Aan Rob Hoff vertelt vader dat hij hoopt dat ,,de Heer hem voor het definitieve vertrek naar Duitsland zou komen ophalen.'' Intussen wikken en wegen zijn kinderen in Duitsland. Komt vader wel of komt hij niet? Hun vader lijdt onder de druk. Hij wil niet toegeven aan de verlokkingen van het "Geluk in het zogenaamde Paradijs Duitsland". Voor hem is geluk in 'Geen Geluk'. Het is een titanenstrijd tussen een nieuwe en oude generatie, een strijd tussen degene die voor wortels en traditie staat en de zoon, die voor verandering en modernisering staat. Een strijd die vader Neufeld innerlijk diep verscheurt. 'Geluk is daar waar ik niet ben' is het laatste deel van de saga over weggaan of blijven. Blijven op de plek waar je vervolging, armoede en honger hebt meegemaakt, maar waar je geworteld bent. Of weggaan naar een plek, die niet alleen vele materialistische verlokkingen kent, maar waar je kinderen en kleinkinderen wonen. Waar is geluk? Daar waar je niet bent? In twee eerdere delen, leerde het publiek het dorp kennen via de IKON en het ZDF. Beide delen werden met meerdere prijzen internationaal bekroond.

33 reacties

Geluk is daar waar ik niet ben

Tue, 13 Dec 2005 22:10:33 +0000

dinsdag 13 december 2005 om 23:10

33 reacties

Hugo en Rosa

Sat, 22 Jul 2006 06:46:06 +0000

zaterdag 22 juli 2006 om 08:46

Een prachtige documentaire over de hoogbejaarde Hugo en zijn zus Rosa, die hun leven lang zijn samengebleven. In het moderne Zweden wonen zij op het platteland in zeer primitieve omstandigheden. Er is geen elektriciteit en ook geen stromend water op hun kleine boerderij. Tien jaar lang volgde de camera het leven van deze twee bijzondere mensen. Het werd een boeiend portret van twee authentieke mensen. Als Hugo ernstig ziek wordt toont Rosa openlijk haar radeloosheid. Deze Zweedse documentaire werd op vele festivals onderscheiden met de eerste prijs.

42 reacties

Hugo en Rosa

Tue, 18 Jul 2006 20:43:35 +0000

dinsdag 18 juli 2006 om 22:43

42 reacties

Grenzeloze Vrijheid

Sat, 10 Dec 2005 08:00:57 +0000

zaterdag 10 december 2005 om 09:00

Op 4-jarige leeftijd komt de nu 38-jarige Peter Wapenaar voor het eerst met de politie in aanraking en op zijn 5e schrijft de dokter hem al Valium voor. Maar de jonge Peter blijkt onhandelbaar te zijn en een omzwerving langs allerlei tehuizen voor moeilijk opvoedbare kinderen volgt. Maar het blijft bergafwaarts gaan en rond zijn 20-ste is de zwaar verslaafde Peter een beruchte bankovervaller geworden. Hij gaat gevangenis in en uit en een triest dieptepunt is een inbraak bij zijn eigen zus. Na een zoveelste gewapende overval krijgt Peter een lange gevangenisstraf plus TBS. Dan volgt er een bijzondere ontmoeting in de gevangenis en Peter komt tot het besef dat het zo niet langer kan. 'Het Zal Je Maar Gebeuren' ontmoet Peter als hij ongeveer 2 jaar op vrije voeten is en in de documentaire 'Grenzeloze Vrijheid' praat Peter openhartig over het verleden, over het verdriet dat hij zijn ouders en zijn zus aandeed en hoe moeilijk het is om als ex...gedetineerde weer een plek te vinden in de maatschappij. Als Peter terugkeert naar de gevangenis in Alkmaar om daar in de isoleercel te vertellen over het leven in de gevangenis, valt per ongeluk de deur in het slot. Het is een schokkend moment, waarop bij Peter allerlei nare herinneringen boven komen. Lees ook de open brief van Peter Wapenaar, zie de link rechts.

53 reacties

Grenzeloze Vrijheid

Tue, 6 Dec 2005 22:07:58 +0000

dinsdag 6 december 2005 om 23:07

53 reacties

Grenzeloze Vrijheid

Sat, 8 Apr 2006 07:14:45 +0000

zaterdag 8 april 2006 om 09:14

53 reacties

Doodgewoon

Sat, 15 Jul 2006 06:44:12 +0000

zaterdag 15 juli 2006 om 08:44

Iedereen moet er aan geloven op een dag te sterven. Hoe en op welke manier wordt vaak aan de kant geschoven als een onbespreekbare waarheid. Men is er vaak doodsbang voor. “Onterecht”, vindt Ruben van Coevorden. “Sterven, en dan ook goed sterven, liefst op een natuurlijke manier is geestelijk van groot belang, zowel voor de patiënt als de nabestaanden.” Dag in dag uit is Ruben er mee bezig. Lijden, sterven, nabestaanden steunen, doceren aan de universiteit en als ‘second-opinion arts’ optreden bij euthanasievragen. Een zwaar leven lijkt het niet voor hem op het eerste gezicht, al moet hij best wel eens slikken. Emotioneel zegt hij er niet onder te lijden. Hij ziet het als mooi en belangrijk werk. Ruben wil mensen een waardig uiteinde bieden door middel van effectieve pijnbestrijding en vooral door persoonlijke begeleiding en interesse in de mens zelf. Soms zorgt dat zelfs voor een complete revalidatie. Naast het beheren van zijn eigen huisartsenpraktijk in Amsterdam is Ruben bezig een gespecialiseerd Joods stervenshuis in de steigers te zetten om ook mensen met een Joods culturele achtergrond een passend en rustig sterven te kunnen aanbieden. Als docent in de palliatieve zorg hoopt hij samen met collega’s anderen te kunnen overtuigen van zijn open en positieve visie op het meest gevreesde element van leven, de dood. Een blik in de wereld van de palliatieve zorg door de ogen van een gepassioneerd arts en zijn collega’s. Een documentaire over leven, sterven en herleven, op het geestelijke maar ook het wetenschappelijke vlak en het belang van een Joods Hospice in Nederland.

11 reacties

Doodgewoon

Tue, 11 Jul 2006 20:39:09 +0000

dinsdag 11 juli 2006 om 22:39

11 reacties

Onmogelijke Keuzes

Tue, 23 May 2006 21:19:07 +0000

dinsdag 23 mei 2006 om 23:19

Je eerste kind wordt geboren met het Syndroom van Down en als je weer zwanger raakt, draagt het ongeboren kindje kenmerken van het dodelijke Syndroom van Edward. Wilfred en Kim Janssen uit Weert hebben allebei een bewogen leven achter de rug als ze liefde en troost vinden bij elkaar. Zo stierf Wilfred zijn moeder terwijl hij nog maar een jongetje van 11 was en moest Kim meemaken dat haar ouders gingen scheiden. Voor Wilfred betekende het dat hij 'vast' kwam te zitten in zijn gevoelens en dat relaties stuk liepen. Kim raakte vervreemd van zichzelf en had uiteindelijk psychologische hulp nodig om er weer bovenop te komen. Tijdens een feestje ontmoetten ze elkaar en eindelijk lijkt het geluk hun toe te lachen. Ze trouwen en al snel raakt Kim zwanger. Dan horen ze dat er een grote kans is dat de baby geboren wordt met het Syndroom van Down. Terwijl Kim zich daar op voorbereidt, stopt Wilfred de realiteit diep weg. Het jonge echtpaar wordt voor allerlei vreselijke keuzes gesteld. Ze besluiten geen abortus te laten doen, want ze willen dolgraag het kindje houden. Maar wat zet je bijvoorbeeld op het geboortekaartje? Allerlei vragen moeten worden beantwoord en keuzes moeten worden gemaakt. Dan wordt Kaya geboren, een wolk van een meid, maar met de overduidelijke kenmerken van het Syndroom van Down. Terwijl Wilfred en Kim dolgelukkig zijn, weet de omgeving zich soms geen raad. Na bijna een jaar raakt Kim weer zwanger en lange tijd lijkt alles goed te gaan. Totdat er weer een vreselijke boodschap komt. Tijdens een ECHO ziet de dokter een mogelijke afwijking wat kan duiden op het Syndroom van Edward. Meestal worden deze kindjes dood geboren of leven slechts heel kort. Donkere wolken stapelen zich boven de hoofden van Wilfred en Kim en opieuw lijkt het verleden zich te herhalen, maar nu nog veel erger. Programmamaker Herman Haan van 't Zal Je Maar Gebeuren filmde vanaf de vierde maand de ontwikkeling van de zwangerschap tot en met de geboorte. Het werd een indrukwekkende documentaire over 2 mensen die openlijk over hun gevoelens, strijd en twijfel praten. Het werd geen programma met allerlei pasklare antwoorden, maar in 'Onmogelijke Keuzes' maken we verdiet en vreugde mee door de ogen van twee dappere mensen die het hart op de juiste plaats hebben! Reactie van Wilfred en Kim na het zien van de uitzending: Vanavond is de avond waar wij al maanden naar uitgekeken hebben. De DVD wordt gestart en voor het eerst zien wij onszelf op tv. Ik realiseer me dat heel Nederland dinsdag een kijkje gaat nemen in ons leven en die gedachte bezorgt mij kippevel. Een jaar geleden besloten wij mee te werken aan het programma 't Zal je maar gebeuren". We zijn heel trots op Kaya en Yinthe en dat mag heel de wereld weten. Dat kleine stukje herkenbaarheid, informatie of bevestiging over downsyndroom kan voor veel ouders van grote betekenis zijn. Vandaar onze medewerking aan het programma. We zijn zo blij met het resultaat. Een herinnering die altijd blijft en een ervaring die je nooit meer meemaakt. Er valt een last van mijn schouders; het is prachtig ! Ergens diep in mij heerst er toch nog spanning. Hoe gaan familie, vrienden en bekenden reageren ? Maar voor nu is het goed zo. Onze dames liggen heerlijk te slapen en we zijn tevreden. Tevreden over de prachtige beelden op ons tv-scherm. Maar ook zo tevreden over ons leventje. We zijn gelukkige ouders van twee gezonde dochters die een pad bewandelen op ieders eigen tempo. Vaak zullen we nog geconfronteerd worden en het zal niet altijd gemakkelijk zijn. Maar Kaya is Kaya en dat zouden wij voor geen goud willen veranderen. Fijn dat we papa en mama mogen zijn van deze bijzondere kinderen... Bedankt allemaal, het ga jullie goed... Liefs, Wil, Kim, Kaya en Yinthe Janssen-Lenaers

28 reacties

Onmogelijke Keuzes

Sat, 27 May 2006 06:21:07 +0000

zaterdag 27 mei 2006 om 08:21

28 reacties

Onmogelijke Keuzes

Sat, 18 Nov 2006 07:41:41 +0000

zaterdag 18 november 2006 om 08:41

28 reacties

Onmogelijke Keuzes

Tue, 5 Jun 2007 20:56:51 +0000

dinsdag 5 juni 2007 om 22:56

28 reacties

Leven met een ander uiterlijk!

Sat, 8 Jul 2006 07:04:58 +0000

zaterdag 8 juli 2006 om 09:04

"Het was alsof ik een stomp in mijn maag kreeg. Ik trok helemaal wit weg", zegt Jaap Koelewijn over de geboorte van zijn dochter Chantal. Meestal zijn ouders enorm gelukkig als ze een kindje krijgen. Maar wat als het gezicht van je kind er anders uitziet dan je had gehoopt en verwacht? Wat als het kind wordt geboren met een ander uiterlijk dan 'normaal'? Dan ineens overvallen allerlei, vaak tegenstrijdige emoties de ouders: geluk, verdriet boosheid, schaamte en zorgen voor de toekomst. En hoe zullen de mensen in de omgeving reageren? Chantal kwam ter wereld met het Treacher Collins syndroom, een zeldzame erfelijke gezichtsaandoening. Inmiddels is Chantal een vrolijk 9-jarig kind, dat met volle teugen geniet van het leven. Maar ze merkt ook heel duidelijk de beperkingen van haar gezichtsaandoening. Zo heeft ze moeite met ademhalen en eten en moet ze veel naar het ziekenhuis. Verder merkt ze dat mensen om haar heen haar regelmatig nakijken. Daphne Koolwijk is een gezellige 13-jarige puber. Zij is geboren met een vergroeid gezicht (scheef getrokken) en een ernstige scoliose (rugkromming). Bij haar hebben deze aangeboren afwijkingen ervoor gezorgd dat ze tot een jaar geleden regelmatig gepest is. Dit heeft zware littekens achtergelaten bij haar en ook bij haar moeder Monique. "Daphne was altijd een vrolijk en opgewekt kind. Dat pesten heeft haar enorm veranderd, maar gelukkig gaat het nu langzaam maar zeker beter..." De 47-jarige Riekje Strampel leeft samen met haar drie poezen en hond Riko in een gezellige wijk in Bussum. In haar woonkamer staat een zwart-wit foto van een meisje met een terug getrokken klein pruilmondje en een ingevallen linkerkaak. "Dat was ik toen ik een jaar of 8 was", vertelt Riekje. "Inmiddels ben ik 40 jaar en ruim 20 operaties verder... alleen maar functionele operaties hoor!! Want waarom zou ik cosmetische ingrepen laten doen? Dat is alleen maar voor de buitenwereld en daarbij komt dat ik toch nooit miss world zal worden." In 't Zal je maar gebeuren' de aangrijpende verhalen van Chantal, Daphne en Riekje. Samen met hun ouders vertellen ze hoe het is om te leven met een ander uiterlijk. Ze leggen uit hoe het is om door mensen nagestaard te worden, wat het betekent om keer op keer weer naar het ziekenhuis te moeten voor gezichtscorrecties en hoe je soms moet knokken voor een stuk acceptatie.

29 reacties

Leven met een ander uiterlijk!

Sat, 28 Oct 2006 07:32:26 +0000

zaterdag 28 oktober 2006 om 09:32

29 reacties

Leven met een ander uiterlijk!

Tue, 4 Jul 2006 20:54:29 +0000

dinsdag 4 juli 2006 om 22:54

29 reacties

Omdat ik van je hou

Sat, 20 May 2006 07:00:40 +0000

zaterdag 20 mei 2006 om 09:00

Kinderverlamming, beter bekend als polio, is een ziekte die we in Nederland eigenlijk niet meer kennen, te danken aan het feit dat ieder kind al vroeg daartegen ingeënt wordt. Geen overbodige luxe, zoals blijkt in Tadzjikistan waar door een burgeroorlog een aantal jaren lang de kinderen niet zijn ingeënt met als gevolg een grote groep kinderen met polio. Mede door het feit dat de medische techniek enorm ver achter ligt in vergelijking met hier, zijn de toekomst mogelijkheden voor deze kinderen minimaal. Brecht, in het dagelijkse leven verpleegkundige, had als kind al het verlangen om kanslozen in verre oorden te helpen. Ze trouwt met Jan, krijgen samen drie zonen en zijn best gelukkig met elkaar. Als Jan, die een rijschool in het centrum van Sneek is begonnen, na een fikse aanrijding een zware whiplash oploopt, is al zijn energie en humor verdwenen. Thuis is hij dan ook niet meer te genieten, waardoor de liefde tussen beide verkilt. De schijn naar buiten toe wordt nog wel opgehouden maar een scheiding lijkt onvermijdelijk en wordt door beide overwogen en besproken. Toch ging Brecht onlangs naar Tadzjikistan om kinderen met Polio naar Nederland te halen zodat ze hier geopereerd kunnen worden en straks meer kansen hebben. Haar reis was geen vlucht en ze hield tijdens de reis dan ook volop contact met Jan. Wat bracht die ommekeer in hun huwelijkscrises?

12 reacties

Omdat ik van je hou

Tue, 16 May 2006 21:23:16 +0000

dinsdag 16 mei 2006 om 23:23

12 reacties

Omdat ik van je hou

Sat, 11 Nov 2006 08:30:57 +0000

zaterdag 11 november 2006 om 09:30

12 reacties

De moeder van Zuidoost

Tue, 29 Nov 2005 22:10:19 +0000

dinsdag 29 november 2005 om 23:10

In 't Zal je maar gebeuren' de aangrijpende verhalen van de families Mac-Intosh en Veen over 'verborgen' armoede in Nederland. Daarnaast een portret van `de Moeder van Zuidoost', Regina Mac-Nack die zich belangeloos inzet om een beetje verlichting te brengen in de soms hopeloze situaties van de arme gezinnen. Contact met Regina Mac Nack: Maldenhof 214 1106 EX Amsterdam Zuidoost rekeningnummer Stichting 'Er is Hoop voor morgen': 10.23.39.864 (Rabo-bank) in Amsterdam

70 reacties

De moeder van Zuidoost

Sat, 3 Dec 2005 08:07:21 +0000

zaterdag 3 december 2005 om 09:07

70 reacties

De moeder van Zuidoost

Sat, 18 Mar 2006 06:57:05 +0000

zaterdag 18 maart 2006 om 07:57

70 reacties

I was wrong

Sat, 13 May 2006 06:30:30 +0000

zaterdag 13 mei 2006 om 08:30

Ooit stond ze op de barricaden van vrouwenbeweging om te strijden voor het recht op vrije abortus. Nu vecht zij een hele andere strijd..... Norma McCorvey (59) woont nog steeds in Dallas, Texas. Ze had geen idee dat ze 33 jaar geleden geschiedenis zou schrijven toen ze in 1970 een rechtszaak begon. Ze was 21 jaar, alleen, leefde als hippie in een park in Dallas en 2,5 maand zwanger. Samen met 2 advocates begon ze een rechtszaak om op legale wijze haar zwangerschap te kunnen beëindigen. Na 3 jaar procederen werd een historische beslissing genomen door het Hooggerechtshof in Amerika; abortus werd gelegaliseerd. De wet die dit regelde in 1973 heet 'Roe versus Wade'. Roe was de juridische schuilnaam voor Norma McCorvey en Wade de naam van de officier van justitie. Vanaf dat moment was Norma het icoon van de vrouwenbeweging en een nationale bekendheid. Jarenlang werkte ze in diverse abortusklinieken in Dallas, maar ze werd gekweld door de dingen die ze daar meemaakte. Ze deed diverse zelfmoordpogingen en gebruikte cocaïne om staande te kunnen blijven. In 1995 kreeg de abortuskliniek opmerkelijke buren. 'Operation Rescue', een militante pro-life organisatie betrok het pand pal naast de abortuskliniek. Op felle wijze spraken de pro-lifers de vrouwen aan, die abortuskliniek in wilden gaan. Confrontaties bleven niet uit maar Norma raakte na verloop van tijd toch met de anti-abortusactivisten in gesprek. Enkele maande later werd ze christen en ging ze heel anders tegen zwangerschapsafbreking aankijken. Haar vroegere vijanden werden nu haar vrienden. Van een symbool voor de pro-abortusbeweging werd ze nu de held van de anti-abortusbeweging. In nieuwsuitzendingen van augustus 1995 werd de ommekeer van 'Roe' als opmerkelijk nieuwsfeit gebracht. Norma voert vanaf dat moment een andere strijd. Ze probeert nu de wet die haar naam draagg 'Roe versus Wade' terug te draaien. Dat doet ze samen met enkele advocaten en een groot aantal vrouwen van de organisatie 'Operation Outcry'. Zij vertellen over de traumatische gevolgen die abortus voor hen had. Met de benoeming van een aantal nieuwe opperrechters in het Hooggerechtshof is het niet denkbeeldig dat 'Roe versus Wade' in de toekomst verdwijnt. Toch worstelt Norma ook met haar verleden. Sinds 1973 zijn er meer dan 40 miljoen abortussen gepleegd. "Ik ben vergeven maar het doet nog steeds pijn...ik dacht goed bezig te zijn maar ik zat fout." Documentairemaker Wout Heslinga heeft veel met Norma gesproken: “Norma beseft nu dat ze tientallen jaren geleden is gebruikt door de advocaten die een verandering in het rechtssysteem tot stand wilden brengen.” De pro-choicebeweging (voor een ‘vrije keuze’ voor vrouwen) had een voorbeeldfiguur nodig. Overigens voelde ze zich als plattelandsvrouw uit Texas nooit echt geaccepteerd in dit wereldje, waarin hoogopgeleide vrouwen de boventoon voerden. “Het drama van 40 miljoen abortussen in de VS wordt in deze documentaire verteld aan de hand van het levensverhaal van deze vrouw, die ermee worstelt dat zij dit mede mogelijk heeft gemaakt. Nu heeft ze de ene barricade verruild voor de andere.” Het Hooggerechtshof heeft abortus in de hele VS gelegaliseerd. Nu probeert Norma dit ongedaan te maken, zodat het weer per staat geregeld wordt. Een inventarisatie leert dat de meerderheid van de staten het dan weer strafbaar zou stellen. Wout: “De staat South-Dakota is hier onlangs al toe overgegaan, maar kan teruggefloten worden door het Hooggerechtshof.” Toch lijkt het klimaat te veranderen, zowel in de VS als in ons eigen land, waar momenteel de abortuswetgeving wordt geëvalueerd. “Er is nu veel meer bekend over de gevolgen van een abortus voor de moeder. Dat blijkt in de VS een belangrijk en steekhoudend argument te zijn in de juridische strijd tegen abortus.’’ Norma McCorvey schreef een boek over haar leven: 'Won by Love, Jane Roe of Roe V. Wade, Speaks Out for the Unborn As She Shares Her New Conviction for Life'.

42 reacties

I was wrong

Tue, 9 May 2006 21:17:52 +0000

dinsdag 9 mei 2006 om 23:17

42 reacties

De uitgemolken boer

Tue, 27 Jun 2006 20:48:47 +0000

dinsdag 27 juni 2006 om 22:48

“Je weet het wel, je douwt het weg. Het doet zeer, het is het allerlaatste wat je wilt. Je wordt emotioneel, je kan niet meer praten. Alles zakt onder je weg. Als je nuchter nadenkt, kappen, koeien verkopen, maar ik heb boerenbloed in mijn tenen.” In de serie “Het zal je maar gebeuren” volgt programmamaakster Ida Kniep een jaar lang het leven van twee melkveehouders die geen kant meer op kunnen. Boer Bas uit het groene hart heeft een klein bedrijf. Hij kan niet langer rondkomen van de 35 koeien die hij heeft. Maar hij is boer in hart en nieren. De rekeningen stapelen zich op en Bas kan dus onmogelijk investeren. “Het vreet aan je, ik kan er niet meer van slapen”, zegt Bas. Zijn vrouw Marieke besluit een boerencoach in de arm te nemen om hen te helpen. Dat pakt nogal drastisch uit: stoppen met het bedrijf is zijn advies. “Ik kon die man wel over de heg gooien”, was de reactie van boer Bas. “Maar hij heeft wel gelijk!” Bas en Marieke moeten over hun problemen leren praten met anderen en tegelijk nadenken over hun toekomst. Bas kan zich een leven zonder koeien niet voorstellen. Maar heeft hij een keus? Boer Piet uit Friesland heeft eerst een maatschap gehad met zijn vader en in 1990 hebben Piet en zijn vrouw Sjetsje een nieuwe boerderij gebouwd. Om als gezin met vier kinderen een redelijk bestaan te hebben, moeten Piet en Sjetsje de veestapel uitbreiden. “Je teert in als je niet uitbreidt”, vertelt Piet, “maar het quotum is erg duur in Nederland, uitbreiden gaat gewoon niet hier”. Het gezin besluit afscheid te nemen van hun geliefde Friesland en te verhuizen naar Duitsland. De grond is goedkoper, de productiekosten zijn lager en het melkquotum kost veel minder. Piet neemt zijn eigen koeien mee naar Duitsland. Een paar weken moet hij het zonder Sjetsje en de kinderen doen, want die moeten nog afscheid nemen op school. Een spannende tijd breekt aan: hoe zal het gaan met het bedrijf, de koeien, de kinderen? De financiele positie van de Nederlandse agrariërs staat onder zware druk. Alleen al in Friesland staan er 300 boerderijen te koop. Strenge mestregels, het dure melkquotum, de lage melkprijs, regelgeving uit Brussel zijn maar een paar oorzaken van de benarde positie van de Nederlandse melkveehouder. Nederland is eeuwenlang een agrarische land geweest. De boeren hebben Nederland gemaakt, maar de stedelingen hebben het overgenomen. Er zijn nu nog 30.000 melkveebedrijven, maar per dag stoppen drie melkveehouders met hun bedrijf. De gevolgen daarvan zijn drastisch. In de randstad worden de weilanden volgebouwd met nieuwbouwwijken. Het Nederlandse landschap met grazende koeien zal tot het verleden gaan behoren. “Je steekt je kop in het zand, ja, als een blind paard. Ik weet dat het niet goed gaat, maar daar stopt het dan mee!” volgens boer Bas. Ida Kniep, van “Het zal je maar gebeuren” mocht een jaar lang bij beide boeren aan de keukentafel zitten en ze maakt zo alle lief en leed mee van deze twee boerengezinnen.

23 reacties

De uitgemolken boer

Sat, 1 Jul 2006 06:55:30 +0000

zaterdag 1 juli 2006 om 08:55

23 reacties

Het leven gaat door in het kinderhospice, deel 2

Tue, 6 Jun 2006 20:31:41 +0000

dinsdag 6 juni 2006 om 22:31

Lennard Kroeske en Fleur Anders zijn beiden drie jaar oud en erg ziek. Vierentwintig uur per dag hebben ze zorg nodig. Hun ouders proberen zoveel mogelijk thuis voor hen te zorgen, maar soms wordt het teveel.... We volgen Lennard die door zijn vader en broer naar Kinderhospice de Glind wordt gebracht. Fleur zou ook komen, maar ze wordt weer heel erg ziek. Een zoveelste ziekenhuisopname is onontkoombaar. Het gaat niet goed met Fleur. Per dag heeft ze een A4tje vol medicijnen nodig. De prognose is slecht. Knapt Fleur nog genoeg op om de reis naar het kinderhospice te kunnen maken? In een kinderhospice staat niet zozeer het sterven als wel het leven centraal. In ‘Kinderhospice De Glind’ gaat het in de meeste gevallen om tijdelijke opnamen van ernstig zieke kinderen waarvan de ouders even kunnen uitblazen en wat meer tijd aan hun andere kinderen kunnen geven. De gespecialiseerde verpleegkundigen werken samen met vrijwilligers om de kinderen, hoe ziek ze ook zijn, goede dagen te geven in het hospice.

53 reacties

Het leven gaat door in het kinderhospice, deel 2

Sat, 10 Jun 2006 07:06:00 +0000

zaterdag 10 juni 2006 om 09:06

53 reacties

Gevangen in het verleden

Tue, 22 Nov 2005 22:12:06 +0000

dinsdag 22 november 2005 om 23:12

Meer dan 20 jaar lang was ze de vertrouwelinge van een stel Colombiaanse drugshandelaren. Geld had ze voor het oprapen en op Curaçao woonde ze in een kast van een huis. Maar toch had Edna op een gegeven moment meer dan genoeg van het criminele leven en bekeert zich tot God. Wat een prachtig nieuw begin had moeten worden, eindigt in een fiasco en Edna beland uiteindelijk in de gevangenis te Nieuwersluis. Nu is ze 2 jaar op vrije voeten en raapt ze als ex-gedetineerde moeder nog dagelijks de brokstukken op van haar detentietijd. Het resultaat van haar verleden is een boze tienerdochter, een kleuterzoontje met angstaanvallen en zelf wordt edna geplaagd door schuldgevoelens. 't Zal Je Maar Gebeuren mocht een tijdje meelopen en filmde de strijd van een ex-gedetineerde moeder die het leven van alle dag weer probeert op te pakken. We zien hoe vooral de kinderen nog steeds lijden onder de gevolgen van de detentieperiode. Nog steeds huiveren ze van angst als ze terugdenken aan de politieinvallen in hun huis en de scheiding van hun moeder tijdens de gevangenisperiode. In de documentaire volgen we de eerste bezoeken aan de kinderpsycholoog en zien we hoe de dochter een brief aan de moeder schrijft in de hoop op herstel. Naast het openhartige beeld van Edna en haar kinderen geeft misdaadverslaggever John van den Heuvel de kijker een unieke inkijk in de wereld van de Colombiaanse drugshandelaren.

22 reacties

Gevangen in het verleden

Sat, 26 Nov 2005 07:55:58 +0000

zaterdag 26 november 2005 om 08:55

22 reacties

Gevangen in het verleden

Sat, 1 Apr 2006 07:04:13 +0000

zaterdag 1 april 2006 om 09:04

22 reacties

De getemde tijger

Sat, 24 Jun 2006 07:01:15 +0000

zaterdag 24 juni 2006 om 09:01

“Ik heb meer armen en benen gebroken dan ik me ooit kan herinneren” De half Chinese Tony Anthony groeit op in Engeland tot de dag dat er een wildvreemde man in de kamer staat die de pas 4-jarige Tony wil meenemen naar China. Het blijkt zijn opa te zijn. In China wordt Tony volgens oude familietradities opgeleid tot een Meester in de Kung Fu. De training is haast onmenselijk en keihard , maar het resultaat mag er zijn. Op 16-jarige leeftijd is Tony Anthony voor de eerste keer wereldkampioen! Een aantal jaren reist Tony van toernooi naar toernooi en sleept nog 2 keer een wereldtitel binnen. Dan gaat hij werken als bodyguard voor de rijken der aarde en al snel gaat het bergafwaarts met Tony. Hij begint zijn Kung Fu technieken te gebruiken om mensen te beroven en zwaar te mishandelen. Als zijn verloofde om het leven komt tijdens een auto ongeluk slaan bij Tony de stoppen helemaal door en gedraagt hij zich als naar bloed verlangend monster. Tijdens een trip met de ambassadeur van een Arabisch land wordt Tony op Cyprus gearresteerd. “Ik had die dag teveel armen en benen gebroken”, zal hij later vertellen aan Willem van Schaaijk, de maker van deze documentaire. De rechter veroordeelt hem tot bijna 4 jaar opsluiting in de ‘Hel van Nicosia’. In de gevangenis op Cyprus slaat Tony hard van zich af, bang als hij is om bestolen en verkracht te worden. Maar dan ontvangt Tony op een dag een brief van een onbekende man, die vraagt of een keer op bezoek mag komen…………… In de documentaire ‘De Getemde Tijger’ kijkt de nu 37-jarige Tony Anthony terug op zijn even boeiende als bizarre leven. Samen met de makers bezoekt hij de Kung Fu school waar hij het ooit schopte tot GrootMeester in de vechtsport en reist hij terug naar Cyprus om nog 1 keer de ‘Hel van Nicosia’ te bezoeken. Binnen de poorten van de gevangenis wordt Tony herkend door vele gevangen en bewakers. Het levensverhaal van Tony Anthony 'Getemde Tijger' wordt uitgegeven door Ark Boeken. Tony Anthony bezoekt Nederland rond de tijd van deze uitzending. Op de volgende data kunt u hem horen spreken: Vrijdag 23 juni Youth Event (v.a. 12 jaar), aanvang 20:00 uur, Meerkerk, Bennebroekerweg 515, Hoofddorp zie www.meerkerk.nl Zaterdag 24 juni: 's avonds bij baptistengemeente Bethel in Drachten (http://www.bethel.nl/?frame=page&page=square_sprekers1&thema=square) Zondag 25 juni: 10:00 uur Europoort gemeente Rotterdam, Nieuwe Binnenweg 326 (ingang winkel), Rotterdam, zie www.eceuropoort.nl, ’s middags in Penitentiaire Inrichting De IJssel te Krimpen aan den IJssel (niet toegankelijk voor publiek) Maandag 26 juni: Penitentiaire Inrichting De Boschpoort te Breda (niet toegankelijk voor publiek) Dinsdag 27 juni : het grenshospitium in Amsterdam (niet voor publiek toegankelijk), ’s avonds bij Christengemeente Adelaarsnest, Kerkweg 61, Ede, zie www.adelaarsnest.nl

16 reacties

De getemde tijger

Tue, 20 Jun 2006 20:46:37 +0000

dinsdag 20 juni 2006 om 22:46

16 reacties

Onze oma in Rusland

Sat, 15 Apr 2006 07:14:27 +0000

zaterdag 15 april 2006 om 09:14

In Rusland leven de meeste bejaarden onder het bestaansminimum. De hulporganisatie Dorcas biedt Nederlanders de mogelijkheid om zo'n oma of opa te adopteren. In 't Zal je maar gebeuren gaan we met Derk en Henrik Looij, 2 broers van 15 en 18 op zoek naar hun Russische oma. In het programma maken we kennis met de Russische oma's. We horen aan de ene kant de verwachtingen en de plannen van de twee broers. Aan de andere kant leren we de oma's kennen. We horen over hun levens, we zien de worsteling om het hoofd boven water te houden. Henrik en Derk weten niet precies wat ze moeten verwachten. Derk heeft nog nooit 'armoede van dichtbij gezien'. Wanneer ze uiteindelijk meehelpen het brood voor de oma's te bakken en het gaan rondbrengen, worden ze geconfronteerd met schrijnende, maar ook ontroerende situaties. Derk: 'Zo oud en dan nog zo grappig, echt geweldig!'

De dood of de gladiolen

Sat, 22 Apr 2006 07:22:19 +0000

zaterdag 22 april 2006 om 09:22

Een portret van oud wielrenner Rini Wagtmans. Ooit was Rini Wagtmans een van de topwielrenners van Nederland, totdat een ernstige hartkwaal een eind maakte aan een veelbelovende carrière. Hij was toen pas 26 jaar! Ondanks deze levensgevaarlijke hartkwaal ging Wagtmans in zaken en schopte het tot multimiljonair. Maar weer keek hij de dood in de ogen toen zijn hart het tot 2 x toe besloot op te geven. Wagtmans besloot zijn leven drastisch te wijzigen en gooide kordaat het roer om. Onlangs kwam Wagtmans opnieuw in het nieuws omdat hij met grote regelmaat gevangenissen bezoekt om daar gedetineerden bij te staan. 't Zal je maar Gebeuren volgde Wagtmans een aantal dagen en maakte een bewogen portret van een indrukwekkende man.

De Meesterzet

Tue, 15 Nov 2005 22:11:44 +0000

dinsdag 15 november 2005 om 23:11

Op straat kennen ze hem als 'De Baas' en met z'n grote postuur, drie gouden tanden en vele tatoeages is Ricardo (31) inderdaad een indrukwekkende verschijning. Het vele, snel verdiende geld in de wereld van drugshandel en prostitutie jaagt hij er even hard doorheen en hij beland met grote regelmaat achter de tralies. Natasja, die hij al vanaf zijn jeugd kent, is de vriendin met wie Ricardo een knipperlicht relatie heeft. Meerdere malen probeert hij af te kicken maar helaas zonder resultaat. Als ze op een dag met zoontje Jimmy vanwege een vermeende griep in het ziekenhuis belanden, blijkt de jongen een bijzondere hersentumor te hebben. Nog diezelfde nacht overlijdt Jimmy, maar de woorden die hij die ochtend tegen zijn moeder spreekt, vormen het begin van een radicale ommekeer in het leven van Natasja en Ricardo.

29 reacties

De Meesterzet

Sat, 19 Nov 2005 08:06:51 +0000

zaterdag 19 november 2005 om 09:06

29 reacties

De Meesterzet

Sat, 25 Mar 2006 07:59:41 +0000

zaterdag 25 maart 2006 om 08:59

29 reacties

Magie is geen kinderspel

Tue, 4 Oct 2005 21:13:34 +0000

dinsdag 4 oktober 2005 om 23:13

Magie is hot bij jongeren. Duizenden jongeren worden aangetrokken door de wereld van hekserij en toverij. Boeken over dit onderwerp zoals Harry Potter en tv-series als 'Charmed' en 'Buffy the vampire-slayer' zijn zeer populair. Ook in de kinderboekenweek van 5 - 15 oktober staan boeken over magie centraal. Het thema is: 'De toveracademie'. In deze uitzending van 't Zal je maar gebeuren komen een aantal jongeren en een ex-heks aan het woord die vertellen over hun ervaringen met magie en hekserij. Is het bezig zijn met magie een onschuldige vorm van vrije-tijdsbesteding? Joyce de Jongh (33, zie foto) is vanaf haar 19e tot haar 24e actief heks geweest. Ze dacht goed bezig te zijn door de godin van de natuur te vereren. Nu helpt ze mensen (vooral jongeren) die in de problemen zijn gekomen nadat ze geëxperimenteerd hebben met magie (geesten oproepen, waarzeggerij en hekserij).

78 reacties

Magie is geen kinderspel

Sat, 8 Oct 2005 07:03:48 +0000

zaterdag 8 oktober 2005 om 09:03

78 reacties

De baron die Hitler wilde vermoorden

Tue, 25 Apr 2006 21:18:30 +0000

dinsdag 25 april 2006 om 23:18

In dit portret het aangrijpende en ongelooflijke verhaal van de nu 88-jarige Duitse baron Philipp von Boeselager. In de tweede wereldoorlog was hij als jonge Wehrmachtofficier betrokken bij meerdere aanslagen op Adolf Hitler. Hij was adjudant van een Duitse veldmaarschalk, heeft Hitler daardoor meerdere malen persoonlijk ontmoet en stond klaar om hem eigenhandig dood te schieten. Omstandigheden maakten dat op het laatste moment onmogelijk. Ook bij de bekende aanslag van 20 juli 1944 speelde hij een belangrijke rol. Wonderlijk genoeg overleefde hij. Het is het een ongekend verhaal over persoonlijke moed, wanhoop en een diepe geloofsovertuiging.

9 reacties

De baron die Hitler wilde vermoorden

Sat, 29 Apr 2006 06:54:51 +0000

zaterdag 29 april 2006 om 08:54

9 reacties

Het leven gaat door in het kinderhospice, deel 1

Sat, 3 Jun 2006 07:01:00 +0000

zaterdag 3 juni 2006 om 09:01

24 reacties

Het leven gaat door in het kinderhospice, deel 1

Tue, 30 May 2006 21:16:22 +0000

dinsdag 30 mei 2006 om 23:16

24 reacties

De dood of de gladiolen

Tue, 18 Apr 2006 21:16:20 +0000

dinsdag 18 april 2006 om 23:16

Een portret van de oud wielrenner Rini Wagtmans. Een verhaal over sportieve roem, het grote geld, over de dood en over de vraag: waar draait het in het leven nou echt om? Eind jaren '60 en begin jaren '70 viert Rini Wagtmans triomfen op de fiets, naast Joop Zoetemelk, Jan Janssen en Eddy Merckx. In 1970 wordt hij vijfde in de Tour de France en is hij een belofte voor een nog grotere toekomst. Maar dat loopt totaal anders. Als hij 26 is krijgt hij hartproblemen die uitlopen op een acute hartstilstand. Het is een wonder dat hij overleeft. Het betekent het einde van zijn wielercarriere. Hij gaat in zaken, onder meer in Rusland en bouwt een groot zakenimperium op. Geld verdienen is zijn grote passie. Veel geld. En opnieuw is hij enorm succesvol. Rini wordt multimiljonair. Maar de dood blijft hem achtervolgen. Hij overleeft een bijna dodelijk auto-ongeluk en een paar jaar later opnieuw een hartstilstand. Dan gaat er een knop om en vraagt hij zich af waar hij eigenlijk mee bezig is. De derde confrontatie met de dood brengt hem op de knieën. Alle zaken worden aan de kant gedaan en vanaf dat moment gaat hij die dingen doen die hij echt waardevol vindt. Zo gaat hij met de Bijbel in z'n achterzak op bezoek in de gevangenis. Daar weet hij met z'n levenservaring en z'n persoonlijkheid de gedetineerden voor zich te winnen en hen een hart onder de riem te steken. In dit zeer persoonlijke verhaal gaan we met Rini terug naar zijn jeugd, toen hij als lagere school jochie al voor het hele gezin moest zorgen en later als 15-jarige door zijn moeder in de steek werd gelaten. We maken met hem zijn hoogte- en dieptepunten mee als wielrenner en als zakenman. En we gaan mee de gevangenis in. Gesprekken met oud Tour de France winnaar Jan Janssen en zakenman/journalist Derk Sauer geven diepte aan zijn verhaal. Portret van een unieke man die herhaaldelijk, en niet alleen als wielrenner, kon kiezen tussen de dood en de gladiolen.

4 reacties