
Ooit stond ze op de barricaden van vrouwenbeweging om te strijden voor het recht op vrije abortus. Nu vecht zij een hele andere strijd.....
Norma McCorvey (59) woont nog steeds in Dallas, Texas. Ze had geen idee dat ze 33 jaar geleden geschiedenis zou schrijven toen ze in 1970 een rechtszaak begon. Ze was 21 jaar, alleen, leefde als hippie in een park in Dallas en 2,5 maand zwanger. Samen met 2 advocates begon ze een rechtszaak om op legale wijze haar zwangerschap te kunnen beëindigen.
Na 3 jaar procederen werd een historische beslissing genomen door het Hooggerechtshof in Amerika; abortus werd gelegaliseerd. De wet die dit regelde in 1973 heet 'Roe versus Wade'. Roe was de juridische schuilnaam voor Norma McCorvey en Wade de naam van de officier van justitie. Vanaf dat moment was Norma het icoon van de vrouwenbeweging en een nationale bekendheid.
Jarenlang werkte ze in diverse abortusklinieken in Dallas, maar ze werd gekweld door de dingen die ze daar meemaakte. Ze deed diverse zelfmoordpogingen en gebruikte cocaïne om staande te kunnen blijven.
In 1995 kreeg de abortuskliniek opmerkelijke buren. 'Operation Rescue', een militante pro-life organisatie betrok het pand pal naast de abortuskliniek. Op felle wijze spraken de pro-lifers de vrouwen aan, die abortuskliniek in wilden gaan. Confrontaties bleven niet uit maar Norma raakte na verloop van tijd toch met de anti-abortusactivisten in gesprek. Enkele maande later werd ze christen en ging ze heel anders tegen zwangerschapsafbreking aankijken.
Haar vroegere vijanden werden nu haar vrienden. Van een symbool voor de pro-abortusbeweging werd ze nu de held van de anti-abortusbeweging. In nieuwsuitzendingen van augustus 1995 werd de ommekeer van 'Roe' als opmerkelijk nieuwsfeit gebracht.
Norma voert vanaf dat moment een andere strijd.
Ze probeert nu de wet die haar naam draagg 'Roe versus Wade' terug te draaien.
Dat doet ze samen met enkele advocaten en een groot aantal vrouwen van de organisatie 'Operation Outcry'. Zij vertellen over de traumatische gevolgen die abortus voor hen had.
Met de benoeming van een aantal nieuwe opperrechters in het Hooggerechtshof is het niet denkbeeldig dat 'Roe versus Wade' in de toekomst verdwijnt.
Toch worstelt Norma ook met haar verleden. Sinds 1973 zijn er meer dan 40 miljoen abortussen gepleegd. "Ik ben vergeven maar het doet nog steeds pijn...ik dacht goed bezig te zijn maar ik zat fout."
Documentairemaker Wout Heslinga heeft veel met Norma gesproken: “Norma beseft nu dat ze tientallen jaren geleden is gebruikt door de advocaten die een verandering in het rechtssysteem tot stand wilden brengen.” De pro-choicebeweging (voor een ‘vrije keuze’ voor vrouwen) had een voorbeeldfiguur nodig. Overigens voelde ze zich als plattelandsvrouw uit Texas nooit echt geaccepteerd in dit wereldje, waarin hoogopgeleide vrouwen de boventoon voerden.
“Het drama van 40 miljoen abortussen in de VS wordt in deze documentaire verteld aan de hand van het levensverhaal van deze vrouw, die ermee worstelt dat zij dit mede mogelijk heeft gemaakt. Nu heeft ze de ene barricade verruild voor de andere.”
Het Hooggerechtshof heeft abortus in de hele VS gelegaliseerd. Nu probeert Norma dit ongedaan te maken, zodat het weer per staat geregeld wordt. Een inventarisatie leert dat de meerderheid van de staten het dan weer strafbaar zou stellen. Wout: “De staat South-Dakota is hier onlangs al toe overgegaan, maar kan teruggefloten worden door het Hooggerechtshof.”
Toch lijkt het klimaat te veranderen, zowel in de VS als in ons eigen land, waar momenteel de abortuswetgeving wordt geëvalueerd. “Er is nu veel meer bekend over de gevolgen van een abortus voor de moeder. Dat blijkt in de VS een belangrijk en steekhoudend argument te zijn in de juridische strijd tegen abortus.’’
Norma McCorvey schreef een boek over haar leven: 'Won by Love, Jane Roe of Roe V. Wade, Speaks Out for the Unborn As She Shares Her New Conviction for Life'.
hoe zou jullie er over denken als iemand naar 18weken abortus moet doen op dat het buiten baarmoedersezwangerschap is met ander worden het zat vast in eileiders dat heb ik gehad een bijna dood ervaging bijna een jaar gelden ik had liever gehouden maar dat kon niet ander had ik het wel gehouden
Ik kan beide kanten van het verhaal heel goed begrijpen. ene kant.. stel je voor dat je verkracht zou worden, en je bent zwanger... dan is het jou keus niet, je staat er niet achter en als laatste, wil je het niet. Dan kan je het wel na geboorte laten adopteren, maar dan nog loop je er 9 maanden mee rond, terwijl het jou keuze toch echt niet was. Voorbehoedsmiddelen... Gebruik ze nou verdorie ook eens zeg!! ze zijn er niet voor niets!! De kant dat je het juist niet moet weghalen, is uiteraars ook het bijgevoel, dat het al leeft. maar ook de gedachte dat er andere mensen zijn die er een moord voor zouden doen, om zo gezegend te zijn een kindje te mogen krijgen..