‘Vreemdelingendetentie werkt niet’

13 april 2011

We moeten er eerlijk over zijn dat er een grote groep mensen is die geen verblijfsvergunning krijgt, maar ook niet uitgezet kan worden. Het is tijd voor een creatief debat over de oplossing van dat probleem. Dat zei voormalig humanistisch raadsvrouw Marjo van Bergen vandaag in Dit is de Dag.


Door Joost Goes

Van Bergen nam onlangs ontslag als geestelijk verzorger in uitzetcentra. Ze wilde niet langer onderdeel zijn van het systeem waar ze tegen is. “Het was een gewetensdilemma. Ik wist dat het een systeem is dat mensen beschadigt, maar als ambtenaar was ik niet in de positie om iets aan het beleid te veranderen.”

Er zijn in Nederland zeker 50.000 vreemdelingen die geen verblijfsvergunning krijgen, maar ook niet uitgezet kunnen worden, zegt Van Bergen. Soms komt dat omdat ze uitzetting zelf effectief tegenwerken, maar er zijn ook landen van herkomst die mensen weigeren.

Niet-uitzetbaren riskeren keer op keer opgepakt te worden, zeker nu illegaliteit een strafbaar feit is. Dat ontneemt hen ieder perspectief en tast de menselijke waardigheid aan, vindt Van Bergen. Als raadsvrouw zag ze mensen geregeld terugkeren in de vreemdelingendetentie.

Van Bergen vindt dat Nederland niet zomaar iedereen een verblijfstitel kan geven. Maar de samenleving mag de ogen er niet voor sluiten dat er een grote groep niet-uitzetbaren is, betoogt ze. De internationale gemeenschap moet op zoek naar creatieve oplossingen voor deze mensen.

Luister naar het gesprek

U heeft toch wel minimaal Flashplayer versie 9.0.98 nodig om dit te kunnen zien
speel af pauzeer

Bekijk het gesprek in beeld

Geef een reactie

* Verplichte velden

*
*
*
*
CAPTCHA afbeelding om SPAM tegen te gaan
Als u het woord niet kunt lezen, klik hier.

Reacties 

Bill Monkau, 14 april 2011 20:25 uur

Het gewetens-dilemma van voormalig humanistisch raadsvrouw Marjo van Bergen is tekenend voor de mate van beleids-analfabetisme bij de vreemdelingendienst. Mevrouw klaagt dus terecht het systeem aan. Anderzijds geeft deze raadsvrouw juist daardoor zichzelf een brevet van ongeschiktheid. Zij dient zich bewust te zijn van de afgelegde eed of gedane belofte bij haar aanstelling. De zogenoemde vluchteling in nood is haar primordiale zorg, niet het systeem. Haar belofte betreft de humane begeleiding van wat 'het systeem' haar toestaat. De alarmkreten aan het falend beleid vallen buiten haar taakomschrijving. Nochtans is haar actie legitiem. In die zin, dat de Nederlandse verblijfswet niet geënt is op vreemdelingen die de koppeling met de Nederlandse maatschappij missen door afwezigheid van of tekort aan respect voor de basisverwachtingen.