search tag times-circle comment navicon twitter facebook volume-off volume-up play pause stop left right audio video photo

Ik worstel met de zonde

Vanavond bespreekt het panel de vraag van een vrouwelijke luisteraar die worstelt met de zonde. Waarom neemt God de zondige aard niet van zijn kinderen weg? Het maakt haar moedeloos.

VRAAG

Beste broeders,

 Al jaren leef ik met een brandende vraag in mijn hart. Dag in dag uit, zondag aan zondag komt het op hetzelfde neer. Zonde, tekortkoming en schuld. In Gods Woord en de prediking wordt gewezen op de verlossing door het bloed van Jezus Christus. Mijn hart is er ook van overtuigd dat het de enige weg tot behoud is, maar het leeft vaak zo weinig in het hart. Het lijkt er net op dat ik in een cirkeltje ronddraai. Het is mijn vurig verlangen om voor God te leven. Om uit dankbaarheid en liefde Zijn wil te doen. Echter de zonden leven zo in mijn hart. Dat doet mij zo'n verdriet. Waarom neemt God die zondige aard niet van Zijn kinderen weg? Het maakt me vaak zo moedeloos. Waarom is er zo'n hevige strijd nodig?

Ik heb nog een andere vraag die in het verlengde hiervan ligt. Wanneer een kind van God in de zonde valt, dan zoekt de Heere ze op en wordt de zonde weer vergeven. Kerkmensen worden in de Bijbel vaak afgeschilderd als mensen die alles al hebben en God niet echt nodig hebben. Schriftgeleerden, Farizeeën en kerkmensen komen er in de Bijbel niet goed van af. God zoekt zondaren op. Mensen die alles verbeurd en verzondigd hebben. Waarom wordt er in de Bijbel zo gemakkelijk omgegaan met het vergeven van zonden? Het zou een pleidooi kunnen geven om te zondigen. God vergeeft toch wel. Maar toch kan het niet. Wanneer je van iemand houdt, dan doe je uit liefde bepaalde dingen voor de ander of laat je die. Zo ook met de Heere. Dit is best een spanningsveld.

Ik zou wel eens willen weten hoe ik dit moet zien.

Hartelijke groet,

 

Deel deze uitzending: