search tag times-circle comment navicon twitter facebook volume-off volume-up play pause stop left right audio video photo

Een vreemde in je eigen kerk

Vandaag bespreken Henk Binnendijk en ds. Wim Scheltens de brief van een oudere luisteraar die moeite heeft met allerlei veranderingen in haar kerkelijke gemeente. Ze heeft het idee dat er met de wensen van ouderen geen rekening meer wordt gehouden. Hoe hier mee om te gaan?

BRIEF
Geacht panel,
 
Ik ben een vrouw van 73 jaar. Al 48 jaar ben ik lid van dezelfde gemeente. De laatste jaren heb ik veel zien veranderen. Er zijn veel meer jongeren lid geworden van de gemeente en dit heeft ook zijn invloed op de invulling van de diensten. De traditionele psalmen die mij dierbaar zijn, moeten steeds vaker plaatsmaken voor allerlei andere liederen die ik niet ken. Meezingen dat lukt daardoor meestal niet. Dit geeft een gevoel van vervreemding. Het orgel wordt nauwelijks meer gebruikt. Dat vind ik heel jammer! De muzikale begeleiding is meestal in handen van een band. Ik heb hier veel moeite mee. Steeds meer heb ik het gevoel dat de kerk waar ik me zo verbonden aan voelde me wordt afgenomen. De kerk waar ik me velen jaren voor heb ingezet, bestaat niet meer. Althans, zo ervaar ik  dat. Dit geeft een stuk eenzaamheid. Steeds meer krijg ik het gevoel dat alles van vroeger ouderwets is geworden en alles anders moet. Met ouderen wordt geen rekening gehouden. Als je er een opmerking over maakt dan zie je mensen denken: dat is weer zo'n oudje die alles bij het oude wil houden. Ik voel me daardoor totaal niet begrepen. Het kost me steeds meer moeite om hier doorheen te zien en toch naar de kerk te gaan.
Heeft u adviezen voor hoe ik hier het beste mee kan omgaan.
 
Hartelijke groeten,

Deel deze uitzending: