search tag times-circle comment navicon twitter facebook volume-off volume-up play pause stop left right audio video photo

Hoe kom ik weer dichter bij God?

Vanavond bespreekt het panel de brief van een vrouw die schrijft over haar geloofsonzekerheid. God was eerst heel dichtbij, maar nu lijkt hij zo veraf.

BRIEF


Geachte heren,

Al een aantal keer ben ik aan het Heilig Avondmaal geweest. Nu is het zo dat ik de eerste keer vooraf veel bestrijding heb ervaren, maar daarna ook veel zegen. Het was goed. Ik zag niemand dan Jezus alleen. De tweede keer was anders dan de eerste keer. Ik ervaarde niet sterk de kracht. Het lijkt nu wel of ik zonder God leef. Ik vergeet God dagen zonder getal. Mijn graadmeter is het gebed en het is diep onder nul. Ik weet hoe dit komt: de ongerechtigheden maken scheiding tussen mij en tussen God. Maar ik word er soms moedeloos van. Ik kan het werk van God niet verloochen in mijn leven. Ik weet dat ik uit het duister ben getrokken tot het licht, maar ik leef weer in het donker. Ik weet dat de Heere tot mijn ziel gesproken heeft, ja, dat het woord kracht gedaan heeft. En nu ik dit schrijf, schrijf ik dit met weemoed dat het niet zo meer is. Ik haat de zonde, maar ik laat ze niet. En ik kan niet zeggen dat ze me van harte leed zijn, want vandaag doe ik ze weer, tegen beter weten in. Ik weet het en toch doe ik het. Ik krijg het er gewoon niet uit. Ik moet er vast harder tegen strijden, maar ik vrees dat ik nog omkom. Mijn vraag is: hoe kom ik weer dichter bij God en verder bij de boze vandaan? En omdat ik zelf zo onzeker ben over mijn geestelijk leven, wil ik anderen niet spreken. Niemand kan je toch helpen? Ik voel alleen maar veroordelende blikken. Is dit herkenbaar? En kan ik er voor zorgen dat ik geen dingen meer doe die ik niet wil?
Ik hoop dat u me verder kunt helpen.

Hartelijke groeten,

 

 

Deel deze uitzending: