search tag times-circle comment navicon twitter facebook volume-off volume-up play pause stop left right audio video photo

Worstelingen van een jonggelovige

In deze aflevering wor de vraag van een vrouw besproken die kort geleden tot geloof is gekomen. De vriend met wie ze samenwoont gelooft niet. Hij heeft grote moeite met de veranderingen in het leven van zijn vriendin. Dit levert veel spanningen op. Hoe hier mee om te gaan? Evangelist Aad van de Sande en ds. Jaap Jonkman spreken erover.

VRAAG

Hallo dominees,
 
Ik heb het gevoel dat ik in mijn relatie helemaal in de knoop zit, nadat ik een tijd geleden tot geloof ben gekomen en ik meer van de Bijbel ben gaan horen en begrijpen. Misschien kunt u mij verder helpen.
 
Sinds krap een jaar ga ik met mijn vriendin mee naar een kerk, waar ik mij helemaal thuis voel. Ik heb geen gelovige achtergrond, maar ben door mijn vriendin nieuwsgierig geworden naar haar geloof en ben zo verder met het geloof in contact gekomen. Het geloof in Jezus heeft mij helemaal veranderd. Ik heb het gevoel dat ik nu ook helemaal LEEF!
 
Toch is er ook een moeilijke kant. Ik woon al jaren samen met een man van wie ikveel houd. Hij baalt ervan als ik op zondagmorgen naar de kerk wil, ook als wij op zaterdagavond flink uit zijn gegaan en er vooral door hem "een paar" slokken teveel zijn gedronken. Ik voel me daar steeds minder bij thuis. Ik heb gehoord dat het onbijbels is om samen te wonen. Ik heb mijn vriend daarom gevraagd of het niet beter zou zijn om te gaan trouwen, maar daar voelt hij niets voor. Hij wil gewoon zo bij mij blijven. Ongehuwd samenwonen mag niet, maar als ik uit gehoorzaamheid weg zou gaan, is dat toch ook hetzelfde als scheiden? En dat mag ook niet.
 
Als ik tegen mijn geloof in ongehuwd blijf samenwonen, zondig ik dan toch? En als ik bewust zondig, ben ik dan wel een goed christen? Paulus zegt daar ook wel heel scherpe dingen over.
 
Hoe blij ik ook ben, mijn geloof brengt wel heel veel spanningen met zich mee. Hoe moet ik hiermee omgaan?
 

Deel deze uitzending: