search tag times-circle comment navicon twitter facebook volume-off volume-up play pause stop left right audio video photo

Hoe om te gaan met reanimeren en chronisch ziek zijn?

Twee vragen over het omgaan met ziekte. Mijn eerste vraag gaat over hoe we als christenen moeten denken over reanimeren?

Geacht panel,

Ik heb twee vragen over het omgaan met ziekte. Mijn eerste vraag gaat over hoe we als christenen moeten denken over reanimeren?

Ik zal eerst uitleggen waar deze vraag uit voortkomt. Toen wij jong waren werd ons 4e kindje in het ziekenhuis geboren. Bij een jonge moeder die ook bij mij op de zaal lag, kreeg de oma een hartstilstand. Mede doordat dit in het ziekenhuis gebeurde is die vrouw met een positief resultaat gereanimeerd. Dit gebeuren was de aanleiding voor mij om ook te leren reanimeren.

Jaren later ben ik er aan gaan twijfelen of reanimeren nu wel of niet Gods wil is. Die twijfel ontstond toen onze dochter als leerling-verpleegkundige iemand moest verzorgen die na een hartstilstand en reanimatie niet gestorven was, maar wel flinke hersenschade had opgelopen. Ik ben opgevoed met het catechismusonderwijs. In zondag 10 van de Heilderberger Catechismus lezen we dat ook ziekten niet bij geval maar van zijn vaderlijke hand ons toekomen. Betekent dit ook niet dat iemand moet kunnen overlijden wanneer dit Gods wil is? Is het niet zondig als we dat gaan tegenwerken? Er is een reformatorisch verpleeghuis waar reanimatie zelfs geen keuzemogelijkheid is. Reanimeren wordt in dat verpleeghuis niet toegepast en tijdens het kennismakingsgesprek word dat aan clienten en familie uitgelegd. Tot mijn verbazing echter kan ik alleen een rechtsgeldige niet-reanimatieverklaring kopen als ik lid word van de vereniging voor vrijwillige euthanasie. Dit is voor mij als christen geen optie.

De tweede vraag die ik heb, gaat over een chronische ziekte waar ik al 12 jaar mee te kampen heb. Jarenlang leefde ik vanuit de bemoediging die ik aan het begin van mijn ziek-zijn ontving uit verschillende bijbelteksten. Hebr. 13 : 8 en psalm 103 : 3. Ik verwachte genezing te ontvangen. Totdat ik 2 Kor. 4 : 16-18 las. Dat was voor mij het moment dat ik begreep dat het misschien toch niet Gods bedoeling was om me in dit leven te genezen. Dat was moeilijk voor mij.
Verleden jaar was een moeilijk jaar omdat ik mijn ziekte moest leren accepteren en dat ging niet vanzelf. Hoewel het nu beter gaat en ik dankbaar ben dat ik nog leef, zijn er momenten geweest dat ik liever was heengegaan. Als je al jaren ziek bent, bekruipt je wel eens het gevoel: wat voor zin heeft mijn leven nog? Ook vanuit dit opzicht heb ik moeite met reanimatie. Als ik een hartstilstand krijg en overlijd, kan ik daar vrede mee hebben. Dan hoef ik niet gereanimeerd te worden. Ik weet waar ik heen mag gaan. Christus heeft voor mij een plaats bereid.

Graag hoor ik van u hoe ik vanuit de Bijbel over reanimatie moet denken.

Hartelijke groeten.

Deel deze uitzending: