Mag ik even stilte?

Over stilte in de omgang met God

V10 2007, stiltebijlage, bijbelstudie 'Mag ik even stilte?'

'U komt stilheid toe, een lofzang, o God in Sion,' zo opent Psalm 65. En bijna in één adem: 'Hoorder van het gebed, tot U komt al wat leeft.' Vers 1 kan nog anders worden vertaald: 'De stilte is voor U als een lofzang.' Zo zingen we het met het Liedboek voor de Kerken: 'De stilte zingt U toe, o Here, in Uw verheven oord, wij zullen ons naar Sion keren, waar Gij ons bidden hoort.'

Uiterlijke stilte, een afwezigheid van lawaai, is over het algemeen wel te organiseren: een rustig plekje, ver weg van telefoon en andere stoorzenders. Met innerlijke stilte hebben we het doorgaans moeilijker. Eigen onrust, verwarrende gevoelens en gedachten zitten ons in de weg. Juist daarom is het in de stilte moeilijk uit te houden. De weg naar binnen is een lange, moeizame weg, zo weet ik uit ervaring. Het kan er knap dor, droog en leeg zijn, alleen met jezelf en met je bijbel en met alle dingen waarvoor je bidt en dankt. Je komt jezelf tegen, je eigen onrust.

In de christelijke traditie hebben verschillende mensen de stilte 'beoefend'. Stilte is dan een weg, een zwijgen van de mens op zoek naar God. Stilte kan ook de weg zijn waarin God naar de mens toekomt. God spreekt tot Elia juist in de stilte (1 Kon. 19:12) en ervaart zo Gods aanwezigheid in 'het gefluister van een zachte bries'. Anderzijds kan in de stilte ook Gods afwezigheid worden ervaren en roepen we met de psalmen: 'O God, blijf niet zwijgen.' Die dubbelheid van Gods aanwezigheid en afwezigheid is kenmerkend voor de stilte.

Eenzaam avontuur

De stilte is een eenzaam avontuur. Schijnbaar, voor het oog, gebeurt er vaak niets, helemaal niets. Toch is het Gods weg, de weg die Jezus ging en velen na Hem zijn gegaan. Een vruchtbare weg van vernieuwing, het vinden van spankracht, als relatiegeschenken van de Vader. Het zijn diepte-investeringen.
Wat doe je in de stilte? Vooral stil zijn. Niets hoeven. Maar zien wat er in je opkomt. Als je moet hoesten, gewoon hoesten. Bidden of danken voor wat in je gedachten komt. Soms bidden op de ademhaling, het Jezus-gebed. Klaagliederen 3:26 zegt: 'Goed is het in stilheid te wachten op het heil des HEREN.'
Wat gebeurt er in de stilte? Soms verwerk je een aantal dingen die jou bezighouden. Soms komen er nieuwe impulsen, worden er nieuwe ideeën geboren; al is het maar om iemand te bellen of voor iemand te bidden. Vaak gebeurt er schijnbaar niets. Maar wel gebeurt er iets in de diepte, in het onderbewuste. God ziet in het verborgene en werkt in het verborgene. Stilte is de zendtijd van de Heilige Geest.
Treffend is in dit verband het gedicht van Guillaume van der Graft

Maar als Hij er niet was
en Zijn stem was er niet
dan was er van stilte
geen sprake.
Alleen maar van zwijgen
zo hard als graniet
en dat kan je
doodeenzaam maken.

Maar de stilte:
dat is een tweestemmig lied
waarin God en de mens
elkaar raken.

Jan Minderhoud

Reacties 

reageer
 

Pointteacher, 1 december 2009 19:19 uur

Het is in de drukke maatschappij idd. heel moeilijk om tot stilte en gebed te komen. Je kan bijv. thuis of als je op vakantie bent stille plekjes opzoeken en waar je in gebed mag gaan met God ook bijv. mediteren helpt hierbij.

 

Jos Masson, 10 juli 2009 09:02 uur

Bidden is voor mij ontzettend moeilijk omdat ik niet stil kan zijn voor God. Ik wil wel maar het lukt me gewoon NIET.
Ik heb zo veel meegemaakt en maak nu nog van alles mee dat telkens opnieuw ( na enkele seconden al) mijn gedachten afdwalen naar zaken waar ik niet wil aan denken.
Kan mij iemand vertellen of er hulpmiddel ( boek of video ) is die mij kan helpen om dit probleem aan te pakken.

 

brenda, 20 november 2008 00:23 uur

Mbt het Jezus-gebed:
Het Gebed van het Hart,
ook wel Jezusgebed genoemd, kent reeds een lange geschiedenis.
Het heeft zijn wortels in het Nieuwe Testament en werd een ladder om op te klimmen tot spirituele hoogten voor vele kluizenaars, monniken maar ook voor vele leken die er zich aan opgetrokken hebben.

Tot op de dag van vandaag wordt het Jezusgebed beoefend. Allen hebben één doel voor ogen: ‘L’ Amor qui corda conjungit’ zoals André le Chapelain het uitdrukt in een 12° eeuws gedicht ‘De Amore’.

Wat betekent : ‘De eenheid van het menselijk hart te verbinden met het goddelijke hart.’
Het jezusgebed vind zijn wortels in de katholieke-mystieke leer, het is de grote vraag of dit zo aan te prijzen is...
http://home.scarlet.be/~tsb98766/jezusgebed.

Mbt 'Stilte':
Er is echter geen mogelijkheid om met het bereik van de geest tot de totaliteit en Essentie van ons wezen te komen. Hiervoor zullen we uiteindelijk iets anders dan onze geest moeten aanspreken, namelijk innerlijke stilte. Vanuit innerlijke stilte beleven we ons totale wezen.Alleen vanuit innerlijke stilte is er het perspektief dat de totaliteit van ons wezen doet ervaren.
http://reikicentrum-amsterdam.nl/?p=72

Een cursus voor diegene die stilzijn willen leren:
Meditatie/visualisatie voor beginners: Op deze avonden wordt een begin gemaakt om de eerste stap te zetten naar de stilte in je Zelf. Data: 23-30 september 7 oktober van 19.00-21.30. Kosten fl.75,00.
met vriendelijke groet!

 

J. Klok, 2 april 2007 12:50 uur

Ondanks dat ik de EO erg hoog heb zitten lijken me dingen als adam-haal-gebeden (waar halen jullie deze dingen vandaan???), en op passieve wijze een soort van mediteren op je gedachten en voor alle gedachten te bidden die in je opkomen niet echt een nuchtere manier van bidden. Nergens richt men zich in het Nieuwe Testament op de stilte. Het lijkt me dat wij er zodoende ook niet zo buiten-proportioneel aandacht aan moeten schenken. Dit komt allemaal super-soft over. Weest nuchter en waakzaam
hartelijke groet,
Jeroen

 

Mink de Vries., 10 maart 2007 18:01 uur

Stilte is voor mij de kern van mijn gebed. Meestal ga ik naar mijn studeerkamer en probeer dan heel stil te worden in mezelf. Soms is dat moeilijk en pak ik even een stukje papier om iets op te schrijven.
Na dat stille zitten kniel ik neer en bid een kort gebed om God lof te brengen. Dan wacht ik af of me een bijbelgedeelte te binnen schiet. Gebeurt dit niet dan zoek ik zelf een passend gedeelte en lees dit enkele keren voor mezelf tot een zin of woord in mij "haakt". Daar denk ik dan over na en bid over dit gedeelte.
Na het gebed kniel ik weer neer en wacht stil of er bepaalde gedachten in mij opkomen.Soms hoor ik duidelijk een stille vriendelijke stem en word bemoedigd. Ik twijfel ook wel eens of het niet mijn eigen gedachten zijn en ik bid om onderscheiding. Het zijn heerlijke momenten, soms lang, bijv. een uur, soms veel korter.
Het komt voor dat ik zó verdrietig of opstandig ben dat ik knielend niets zeg, alleen maar huil of stil ben.
Vaak hoor ik dan die stille stem, soms na lang wachten. Altijd onbegrijpelijk liefdevol.
Op natuurwandelingen spreek ik heel vaak tot God, maar kijk dan wel om me heen of niemand me hoort.