“En wie doet de vaat vandaag?” Geen enkele reactie van de kinderen.
“En wie wil een ijsje?” “Ja!” wordt er in koor geroepen. Onze kinderen hebben een gehoor probleem. Er zijn bepaalde dingen, die ze absoluut niet horen, terwijl voor andere zaken hoef je nog geen half woord uit te brengen of ze reageren al. Reageren wij als kinderen van God ook zo op wat Hij tegen ons zegt? Ik denk van wel.

Sommigen zeggen dat God niet meer spreekt. De bijbel laat echter zien dat God niets liever wil dan relatie en communicatie met mensen. Ook de praktijk laat zien dat God wel degelijk tot mensen spreekt. Door de hele bijbel heen zie je dat God tot mensen spreekt. Hij doet dit op verschillende manieren. Soms spreekt Hij door profeten, door engelen, door dromen en visioenen, door een hoorbare stem, door een innerlijke stem of gedachte, enzovoorts.

De Bijbel dat God wil dat zijn mensen voorbede doen voor hooggeplaatsten, koningen en regeerders. God heerst soeverein, maar maakt de mens een partner in Zijn handelen hier op aarde. Dat partnerschap zit in gebed, of nog beter gedefinieerd in voorbede.

Het is moeilijk om te weten of iemand je echt hoort als je met hem spreekt. Als mijn moeder vroeger iets tegen me zei hoorde je die twijfel wel eens in haar stem: ‘Heb je me gehoord?’ vroeg ze dan meestal nog eens extra. Het antwoord, dat volgde was zoiets als: ‘Jaaaa, ma.’ Waar twijfelde m’n moeder dan aan, mijn gehoor? Neen, ze was bang dat het gehoorde mijn ene oor in en mijn andere oor weer uit zou gaan en ze twijfelde vooral of ik het gevraagde wel zou gaan doen: ze twijfelde aan mijn gehoor-zaamheid.

Het christelijk geloof gaat uit van een persoonlijke God.
Hoe persoonlijk is die God?
En op welke manier komt dat persoonlijke tot uiting?
Zou Hij rechtstreeks tot mensen kunnen spreken?