De visie van de EO

Willen we verder komen in de vragen rond homo zijn èn christen zijn, dan geloof ik dat we moeten beginnen met luisteren. Luisteren naar homo’s, naar hun levensverhaal. Maar ook naar het Woord van God, naar Zijn beloften en geboden voor het leven. Over wat dat concreet betekent voor homo’s denken christenen in onze tijd niet gelijk. Ook dat blijkt in dit dossier. Daarom willen we als EO ook duidelijk maken, hoe we zelf in dat gesprek staan:

1) Alle mensen zijn gelijkwaardig, ongeacht hun seksuele geaardheid: ze zijn geschapen naar Gods beeld, van nature zondaars, om niet gerechtvaardigd door Christus’ kruisdood, als ze Hem als hun Verlosser aannemen; ze zijn geroepen tot een leven in liefde tot God en tot elkaar vanuit de liefde en genade van Jezus Christus.

2) Daarom is elke vorm van geweld, haat, isolement, doodzwijgen, achterstelling, veroordeling, ontrechting, pesterij, schelden etc. ten aanzien van mensen die homoseksueel zijn, uit den boze. Het ligt in de lijn van het Evangelie van Jezus Christus, dat christenen zich actief inzetten om dit soort kwaad in hun eigen midden en in de samenleving tegen te gaan en met mensen die homo zijn, omgaan in de geest van Jezus.

3) We zijn ons ervan bewust dat christenen die Gods Woord als bron en norm voor hun leven aanvaarden en daaruit willen leven, in de praktijk tot verschillende keuzes komen als het gaat om de ruimte die ze zien voor homoseksuele relaties in liefde en trouw. Die realiteit stimuleert tot doorgaand gesprek vanuit de eenheid in Christus, luisterend naar elkaar en samen luisterend naar het Woord van God.

4) Temidden van deze pluriformiteit kunnen wij als EO de Bijbel niet anders lezen dan dat daarin het huwelijk tussen man en vrouw wordt aangewezen als de relatie waarin de seksuele gemeenschap zijn bedding vindt. Doorgaande lijn in de Bijbel is dat de seksuele omgang van mannen met mannen en van vrouwen met vrouwen niet Gods bedoeling met en Gods wil voor het mensenleven is. Het is een van de vele leefregels die God voor het leven van hetero’s en homo’s heeft gegeven.

5) We leven in een wereld waarin genieten en ‘doe wat je voelt’ de toon aangeven: op seksueel gebied, maar in feite op elk terrein. Dat maakt het leven vanuit Gods leefregels er niet makkelijker op. Leven vanuit de verbondenheid met Jezus Christus is een weg van vallen en opstaan, van Gods Geest in onze gebrokenheid, van Gods kracht in menselijke zwakheid. Een proces waarin een mens kan groeien in het leven met Jezus Christus, maar waarin toch ook vaak de gebrokenheid van het leven pijnlijk voelbaar en tastbaar blijft: op seksueel gebied, maar ook andere terreinen van het leven.

6) Het vinden van een begaanbare weg in die gebrokenheid, onder leiding van Gods Geest, is primair de eigen verantwoordelijkheid van mensen zelf tegenover de Heer van hun leven. Op die weg kunnen ze overigens niet zonder elkaar. Ze zijn geroepen om elkaar te ondersteunen in het leven van een christelijk leven van gehoorzaamheid, discipelschap en heiliging, en daarin elkaars lasten te dragen. De houding van christenen tegenover homoseksuele medemensen hoort gekenmerkt te zijn door het besef van eigen zonde en gebrokenheid, en van het delen in dezelfde schuld en vergeving en door de gezindheid van Jezus Christus.

We vinden het belangrijk dat christenen die Jezus als Heiland en als Heer belijden en bij Zijn Woord willen leven, het gesprek over alle vragen die het onderwerp ‘homoseksualiteit en christelijk geloof’ oproept, niet mijden, maar juist zoeken. Dat we de vragen niet wegstoppen en stilzwijgen doorbreken. En vooral dat jongens en meisjes, mannen en vrouwen die denken of weten dat ze homo zijn, geholpen worden om - zoals we dat allemaal nodig hebben - hun weg in het leven met Jezus te vinden.
 
Ad de Boer