Mijn partner is seksverslaafd!
‘Als je hier niet mee stopt, weet ik niet of ik het nog wel volhoud met je!’
Voor veel partners is het een grote schok wanneer hun man of vrouw bekent verslaafd te zijn aan seks. Ze voelen zich bedrogen en zijn hier kapot van. Met name partners zijn geneigd de schuld bij zichzelf te zoeken: ‘Ben ik tekort geschoten, ben ik niet aantrekkelijk genoeg?’ Hierdoor krijgt niet alleen hun vertrouwen in hun partner een knauw, maar ook hun eigen zelfbeeld.
Wanneer je ontdekt dat je partner met seksuele zonden worstelt, is het belangrijk je eigen verdriet en pijn serieus te nemen. Het vertrouwen is geschonden. Het is belangrijk steun voor jezelf te zoeken of hulp te vragen bij een organisatie als De Driehoek (www.dedriehoek.nl of email: seksverslaving@dedriehoek.nl).
In haar boek ‘Bedreigende Hartstocht’ beschrijft Laurie Hall hoe seksverslaving haar huwelijk en gezin kapot gemaakt heeft. Pornografie verwoest de levens van zowel de verslaafde als ook van de directe betrokkenen.
Seksverslaving is nooit de schuld van de partner! Seksverslaving ontstaat niet door een tekort aan seksuele intimiteit tussen de echtgenoten. Een verslaving ontstaat namelijk bijna altijd als een antwoord op pijnlijke ervaringen, of door het dienen van de god lust!
Toch blijkt uit onderzoeken van de seksuoloog dr. P. Carnes, dat de huwelijksrelatie meestal wel een rol speelt bij het instandhouden van de verslaving. Dit gebeurt met name in relaties waarbij de vrouw weet heeft van de verslaving, maar uit angst om haar man te verliezen niet duidelijk voor haar eigen wensen en grenzen gaat staan. In plaats van een duidelijke grens aan te geven, gaat ze mee in het verslaafde patroon. Ze gaat daarbij over haar eigen seksuele grenzen, ze vult de gaten die hij laat vallen en beschermt hem tegen de buitenwereld. Het is wel duidelijk dat hierdoor de problemen alleen maar groter worden.
In dit opzicht kan ook een tekort aan seksuele intimiteit een rol gaan spelen. Een gebrek aan seksuele intimiteit met de huwelijkspartner, zal vaak gebruikt worden als een smoes voor de verslaving ‘ik heb toch ook mijn behoeften…’ Vaak blijkt echter ook het tegenovergestelde. De verslaafde verliest de interesse in zijn of haar eigen partner, omdat de fantasieën meer bevrediging bieden.
Juist omdat seksverslaving zo diep ingrijpt in het leven van beide partners is het verstandig hulp te zoeken voor zowel de verslaafde als de partner.
Wat kun je als partner doen als je ontdekt dat je man of vrouw seksverslaafd is? Volgens Efeziërs 5: 21 – 33 is het doel van een huwelijk om Gods beeld aan anderen te laten zien. Seksverslaving besmet dit beeld! Als partner kun je echter wel er naar streven dit beeld te herstellen. Daarvoor is het volgende nodig:
1) Worstel niet alleen!
Wanneer je ontdekt dat je partner met deze zonden worstelt, is het belangrijk om je eigen verdriet en pijn serieus te nemen. Het kan daarbij heel erg helpend zijn om één persoon in vertrouwen te nemen. Dit kan een predikant, ouderling, vriend of vriendin zijn, maar ook een hulpverlener. Blijf hier niet te lang alleen mee lopen. Deze ontdekking doet veel met je, het roept veel vragen op waar je nog geen antwoord op hebt. Iemand die met je mee denkt en voor je bidt kan je hierbij helpen.
2) Zelfonderzoek.
Wanneer je ontdekt dat je partner seksverslaafd is, dan roept dat veel vragen op. Het is belangrijk die vragen serieus te bekijken. Als jij het gevoel hebt zelf ook tekortgeschoten te zijn, dan is het goed dat met iemand te bespreken. Naar aanleiding van dit zelfonderzoek kun je je eigen tekorten aan God belijden en vergeving van Hem ontvangen.
Verder is het belangrijk stil te staan bij je eigen wensen en behoeften. Wat betekent deze ontdekking voor jou en wat heb jij van je partner nodig? Hierbij kan een predikant, ouderling of hulpverlener heel behulpzaam zijn. Het is belangrijk hierbij stil te staan. Dr. James Dobson beschrijft in zijn boek ‘En nu is het genoeg’ dat veel partners juist de neiging hebben om hun eigen wensen te onderdrukken omdat die wensen het risico inhouden dat het huwelijk stukloopt.
3) Confrontatie.
Wanneer je vermoedt dat je man of vrouw seksverslaafd is, is het goed hem/haar hiermee te confronteren, eventueel met hulp van een predikant of een hulpverlener. Neem je eigen vermoedens serieus!
Bid voor een juiste houding en voor wijsheid. Bepaal vooraf wat jij wilt dat er gebeurt en stel dit ook als eis. Dobson zegt dat wanneer de partner duidelijk zijn of haar grens aan geeft, de kans het grootst is dat er een verandering optreedt. Dring er op aan dat je partner hulp zoekt!
Realiseer je dat deze confrontatie nodig is. Lees Galaten 5: 19 – 21 maar eens. Het gaat om de toekomst van je partner. Seksverslaving is zonde en zonde vraagt om confrontatie en bekering!
4) De juiste houding.
‘Broeders (en dus ook zusters), zelfs indien iemand op een overtreding betrapt wordt, helpt gij de geestelijk zijt, hem terecht in een geest van zachtmoedigheid, ziende op uzelf; u mocht ook eens in verzoeking komen.’ (Galaten 6: 1)
Deze opdracht van Paulus kan moeilijk (soms zelfs onmogelijk) zijn in een situatie van seksuele ontrouw. Moeilijk, omdat je zelf ook met veel pijn, boosheid en vragen kan zitten.
Deze zachtmoedige houding waar Paulus het over heeft betekent ook niet dat jouw boosheid en pijn er niet mag zijn. Die mag er wel zijn en er moet, om tot herstel te kunnen komen, ook ruimte aan gegeven worden! Het betekent wel dat je niet op een zondige manier op de zonde van je partner reageert.
5) Seksualiteit.
Wanneer je ontdekt dat je partner seksverslaafd is, kan het heel moeilijk zijn om nog seksueel intiem te zijn. Neem je eigen gevoelens serieus, en doe niets tegen je zin in.
Zolang je partner geen hulp gezocht heeft, is er weinig meer dat jij kunt doen. Wanneer je toch tegen je zin in vrijt, ga je over je eigen grenzen. Wanneer je over je eigen grenzen gaat, werpt dit extra drempels op voor het herstel, ook bij jezelf.
Wanneer je partner hulp zoekt en serieus aan zijn of haar verslaving wil werken, kan seksuele intimiteit tussen de partners helpend zijn. Sommige therapeuten dringen aan op een periode van totale onthouding. Anderen dringen aan op onthouding van het destructieve seksuele gedrag, maar geven aan dat seksueel contact tussen de partners helpend kan zijn. Het is dus verstandig dit met de therapeut te bespreken.
Belangrijk is wel dat je seksueel contact zelf weer ziet zitten. Wanneer je partner seksueel risicovol gedrag heeft vertoond, en mogelijk besmet is met een SOA, is het goed om dit eerst uit te sluiten. Wanneer jij je zorgen maakt is het goed je partner te stimuleren dit te laten onderzoeken. Juist bij zoiets kwetsbaars als seksualiteit is het belangrijk dat er vertrouwen is. Wanneer dit vertrouwen er niet is, is er hulp nodig om dit te herstellen.
Soms kun je als partner geen van bovengenoemde stappen meer bieden. Wat doe je dan? Seksverslaving is overspel en is een grote bom in je huwelijk. Het is heel begrijpelijk dat je leven instort wanneer dit openbaar wordt. Wanneer je merkt dat je geen steun meer kunt bieden aan je partner, is het van belang wel steun voor jezelf te zoeken. Loop hier niet alleen mee.
andere sites: