Visie commentaar
Aarzelend wordt door westerse christenen de vraag gesteld waar God was tijdens de tsunami’s op tweede kerstdag. Veel niet-christenen roepen God ter verantwoording omdat ze niets te maken willen hebben met een God Die zoiets toelaat of er misschien de hand in heeft.
Des te opmerkelijker is de reactie van de christenen in de rampgebieden.
Gods hand in de tsunami’s
Waar de meeste westerse christenen buitengewoon terughoudend zijn in het duiden van de verschrikkelijke gebeurtenissen, spreken veel christenen ter plekke veel stelliger over Gods hand in de ramp. Zij zien er een oordeel van God in over de zonden van land en volk, en tegelijk een oproep tot bekering. Het RD citeerde de Thaise baptistenpredikant Saengkong: ‘God kan de zonde niet gedogen. Die straft Hij. Dat moeten we niet willen ontkennen. De christenen hier doen dat ook nauwelijks. Terwijl toeristen, die christen zijn, daar wel vraagtekens bij zetten. Buitenlanders zeggen dat we de vraag naar Gods bedoeling met de ramp maar moeten laten liggen. Het lijkt wel of ze daar niet meer aan willen, omdat zij alleen maar van Gods liefde willen weten.’
gespaard met een reden
Er zijn nogal wat getuigenissen van christenen die de ramp hebben overleefd. Soms op wonderbaarlijke wijze. Sommigen zien daarin de letterlijke vervulling Gods belofte in Jesaja 43 dat het water hen niet heeft overstroomd. De overlevenden erkennen dat ook zij het oordeel verdiend hadden, maar dat God hun leven heeft gespaard om de boodschap van Redding door te geven. De afgelopen tijd stonden veel kerkdiensten in de getroffen landen in het teken van verootmoediging. Op uitgebreide schaal beleden christenen hun zonden.
apocalyptisch
Verscheidene journalisten gebruikten het woord apocalyptisch in hun beschrijving van de verschrikkingen. En terecht, lijkt mij. Slaat u Mattheüs 24 en Lucas 21 er maar eens bij op. In Lucas 21:25 zegt de Here Jezus dat er op aarde radeloze angst zal zijn onder de volken vanwege het bulderen van zee en branding, terwijl de mensen bezwijmen van vrees en angst voor de dingen die over de wereld komen. In Mattheüs 24:8 heeft Jezus het over de weeën die aan Zijn wederkomst voorafgaan.
Het is nog niet zover, het uiteindelijke oordeel is er nog niet, maar de rampen die Zijn komst aankondigen, gaan al wel over de aarde. Niet alleen nu, maar ook al eerder. Zo werd in 1755 door een tsunami de hele stad Lissabon weggevaagd.
waarom niet hier?
De vraag kan worden gesteld waarom deze ramp plaatsvond in Zuidoost-Azie. Zijn de mensen daar zondiger? Zo mogen we niet denken. Zeker, daar viert de zonde hoogtij. Denk aan het sekstoerisme in Thailand. Maar het is volstrekt niet gezegd dat wij, in het Westen, minder zondig zouden zijn. Het is genade van God dat deze ramp ons niet heeft getroffen, maar wij hebben absoluut niet de garantie dat ons in de (nabije toekomst) niet soortgelijke rampen zullen treffen.
visioen
Extra aandacht verdient de Filippijnse Timothy Snodgrass. Op 11 november 2004, vroeg in de morgen, ontving hij het volgende visioen, wat hij toen ook publiceerde op internet: Hij was op een hoge berg aan de Indonesische kust. Plotseling begon de grond te schudden en keek iedereen naar de zee waar enorme golven op de kust af kwamen. Die allesvernietigende vloedgolven drongen ver het land binnen.
gebed en steun
In een contact dat ik via de e-mail had met ds. Michael Walsh van de Greater Grace Church in Bangkok, vertelde mij dat er de afgelopen dagen veel mensen in het rampgebied tot geloof zijn gekomen. ‘’Velen hebben in de crisis, waar ze totaal radeloos waren doordat ze alles waren kwijtgeraakt, hun leven aan Christus gegeven.’’ Hij vraagt dringend om gebed. ‘’We hebben uw gebed en uw steun zeer nodig.’’
Het mag ons hoop en vertrouwen geven dat we mogen weten dat God het grote wereldgebeuren en ons leven in handen heeft en houdt, wat er ook gebeurt.
Auteur: Dirk van Genderen
