In het begin leek het allemaal nog vrij onschuldig. Zoals je dat zo vaak hoort en ziet. Het was vooral nieuwsgierigheid en het spannende ervan. Ik wist niet zoveel over seksverslaving en zelfbevrediging. Toen ik op een gegeven moment op zoek ging naar christelijke antwoorden, vond ik daar veel onduidelijkheid (nu niet meer hoor!). Dit bracht me in de war en hield ook mede mijn verslaving in stand. Langzaamaan merkte ik wel dat er iets ging veranderen. Eerst was ik het die er zelf over besliste, maar het lustgevoel in mij werd steeds sterker. Als ik zo’n sterk gevoel kreeg, kon ik het bijna niet onderdrukken en stopte het pas als ik mezelf bevredigd had. Hierdoor voelde me ik erg zwak. Mijn zelfvertrouwen werd behoorlijk verwoest in die periode. Ik had toen ook wel door dat wat ik deed niet de manier was waarop God seks bedoeld had. Toen greep de verslaving me pas echt goed aan. Ik kwam in een cirkeltje terecht.
Psychisch zou ik kunnen zeggen dat deze verslaving eigenlijk begonnen is met mijn sterke gevoel voor perfectie. In het dagelijkse leven deed ik erg mijn best om alles zo goed mogelijk te doen. Voor alles wat verkeerd ging (of was!) had ik een uitlaatklep nodig. Daarnaast vond ik dat ik ook wel eens wat waardering mocht krijgen voor alles wat ik deed. Die twee dingen vond ik in mijn pornoverslaving. Maar niet heus! Ik merkte namelijk dat deze verslaving mij ging overheersen. Ik moest gehoorzamen aan mijn verlangens, keer op keer, als een slaaf. Dit had ook invloed op mijn leven. Het slurpte gewoon veel tijd en energie uit mij. Ik werd steeds vermoeider en ongelukkiger.
Ik heb vaak geprobeerd ermee te stoppen. Ik stelde me dan een dag of datum als grens; daarna zou ik het niet meer doen. Daar faalde ik altijd weer in. Ik heb geschreeuwd naar God en om vergeving gesmeekt. Maar het was hypocriet van mij, want ik wilde daarna niets veranderen aan mijn gedrag. Ik wilde geen stappen nemen om eraf te komen. Tot ongeveer een jaar geleden; ik merkte dat het echt niet meer zo verder ging.
Het ging fysiek gewoon slecht met mij door de verslaving. Dus ik begon te zoeken op het internet en kwam op de site van settingcaptivesfree.com. Ik heb toen nog een week gewacht en ben de online-cursus daar toen gaan doen. Het is een Amerikaanse site met cursussen voor mensen die lijden aan allerlei verslavingen. In de cursus moest ik mij elke dag verantwoorden bij mijn online-mentor én elke dag had ik een goede bijbelstudie over pornoverslaving. Ik heb toen aan mijn verloofde (mijn huidige vrouw!) gevraagd of zij mijn “accountabilitypartner” wilde zijn.
Een “accountabilitypartner” is iemand die steeds vraagt hoe het met je verslaving gaat en of je vooruitgang maakt. Zij heeft mij bij mijn worstelen met de verslaving op de best mogelijke manier geholpen. Zij veroordeelde mij niet, maar wel mijn daden. In een relatie is het belangrijk om eerlijk en open tegenover elkaar te zijn, zodat je elkaar kunt helpen. Dat geldt zeker voor een verslaving! Zij las telkens mijn antwoorden voor de online-cursus door.
De bijbel is eigenlijk heel duidelijk over pornoverslaving. God wil niet dat we iemand anders dienen dan Hem. God wil dat we vrij zijn van alle verslavingen. Wat mij vooral het meest geholpen heeft is het besef dat God van mij houdt, dat Hij voor die “pornoverslavingszonden” gestorven is. Door de cursus is Jezus heel dichtbij mij gekomen. Ik heb een betere relatie met Hem gekregen. Nu is niets meer verborgen voor Hem. En dat maakt mij helemaal dankbaar. Hoe ver weg je ook bent geraakt, Jezus staat altijd met wijd open armen voor je klaar.
Als jij ook verstrikt zit in een verslaving, aarzel niet. Ga er wat aan doen! Maar probeer het niet alleen, vraag iemand om je te helpen. Wil je werkelijk vrij komen, keer je dan naar Jezus toe, Hij zal je bevrijden! Dat is wat setting captives free ook betekent: stel de gevangenen in vrijheid!
