'Herberg de Verandering'

Dit is ongeveer het uitgangspunt van pastor Boele Ytsma. Is de keuze van Boele om aan een programma van de EO mee te doen dan wel slim? Is Herberg de Verandering een warm bad met een gastheer die hem helpt zoeken? Of bevindt hij zich in het hol van de leeuw, genaamd Andries Knevel?
Boele: “Voor mij belichaamde Andries inderdaad precies die veroordeling van mijn twijfels en mijn zoektocht. Zo hoorde ik hem eens op de radio bij het programma Deze week. Hij besprak met enkele gasten het boek van dominee Klaas Hendrikse, Geloven in een God die niet bestaat. Daar werd toen even keihard gehakt van gemaakt. En dat deed mij pijn. Niet dat ik een pleitbezorger ben van dominee Hendrikse, maar ik herkende me wel in zijn vragen.”
Waarom doet Boele dan toch mee aan dit programma? “Ik wilde dat Andries mijn authenticiteit zou zien. Het enige wat ik altijd van hem zag, was een stellig mens met een opgeheven vingertje.”
Of je hem nu als vrijzinnig, evangelisch of juist orthodox wilt bestempelen, echtheid en authenticiteit zijn voor Boele kernwaarden in zijn geloof. “Vraag je me om in het algemeen iets over God of over het geloof te zeggen, dan kan ik dat niet. Maar als ik me tijdens de voorbereiding van een preek over een tekst buig en zoek naar de betekenis ervan, gebeurt er altijd iets bijzonders. Dan vinden de antwoorden mij en krijgt de tekst betekenis voor mij.”
Hij voegt daaraan toe: “Ik ben dan ook niet gehandicapt of zo. Dat wordt soms wel zo gezien door medebroeders of -zusters. Zij onderwerpen je vaak aan een soort examen, zo van: ‘Je gelooft toch wel dat...’ Maar juist in het functioneren als pastor merk ik dat het meer gaat om de authenticiteit van je geloof. Het gaat om gehoorzamen en om doen. God gaat je voor en ons denken loopt erachteraan; daarom heet het ná-denken...”

Geen kant en klare antwoorden dus voor Boele. “Andries stelde mij daarom ook de vraag hoe mijn geloof er dan uitziet, omdat voor mij veel zekerheden en theologische kaders niet meer standhouden. Als ik daar woorden aan wil geven, praat ik vaak aarzelend en stotterend. Maar geloven is voor mij niet vaag. Het zit alleen meer in de dagelijkse dingen; mijn leven en dat van anderen. Niet in grote antwoorden als ‘de schepping in zes dagen’. Geloven is voor mij een zaak van levenskeuzes. Hoe ga je om met elkaar en de schepping? Ben je erop gericht om het Koninkrijk van God ook op aarde al zichtbaar te maken?”

Het bezoek aan de Herberg heeft voor Boele wat dat geloof betreft niet veel veranderd. “Maar het heeft wel een oude wond, die ik in de evangelische wereld heb opgelopen, helend verzorgd. Andries en ik staan misschien beiden aan weerszijden van een diepe kloof, maar we hebben een brug gebouwd, elkaar de hand geschud en gekeken naar elkaars werelden. De tegenstellingen bleken uiteindelijk minder sterk dan we vreesden. Bovendien, ik wilde dat Andries míjn authenticiteit zag, maar ik zag juist zíjn authenticiteit. Een mooi mens.”

Het heeft bij Boele zelfs iets losgemaakt waar hij graag in verder wil. “Ik ben gaan inzien dat door mijn ontwikkeling van gereformeerd naar evangelisch naar, voor sommigen vrijzinnig, ik de verschillende talen versta en spreek. Ik zou binnen de kerk waar ik werk, de PKN, bruggen willen bouwen tussen de verschillende gelovigen. Ik weet immers hoe moeilijk het is voor de een om de authenticiteit van de ander te verstaan. Ik heb het verlangen gekregen om daar iets mee te doen. Ik merk dat het verhaal van de vertwijfeling ook in toenemende mate onder evangelischen herkenning oproept. Ik bedoel, dat ik nu mijn verhaal bij de EO mag doen, dat had ik tien jaar geleden niet gedacht.”

Dinsdagavond,
Nederland 2