Jason Upton

Jongerenorganisatie Soul Survivor nodigde Jason Upton eind november uit voor hun minifestival. Ze planden er nog een extra concert achteraan in Zwijndrecht. Vlak voor dit uitverkochte concert sprak ik de kleine Amerikaan met baard. ‘Nuchter, vriendelijk en vol charisma’, zo zou je hem kunnen typeren.

Jouw muziek is niet doorsnee. Je schreeuwt het soms letterlijk uit naar God! Wilde je altijd al op deze manier muziek maken?
“Nee. Ik probeerde carrière te maken in de kerk. In de band waar ik terechtkwam, deed ik zo professioneel mogelijk. We streefden naar gelikt geluid, alles onder het mom van ‘Gods eer’. Maar ik durfde niets van mezelf in te mengen. Mezelf zijn, zou de kans om vernederd en afgewezen te worden, vergroten. En dat wilde ik zeker niet! Dus wat deed ik? Ik kopieerde anderen. Het leek alsof ik daardoor meer controle had. Maar ja, kopie of niet, je wordt als mens uiteindelijk toch wel een keer afgewezen. Toen ik met Rachel trouwde, ging zij zich bemoeien met mijn muzikaliteit. Zij vond het gewoonweg saai om mij zo te zien streven. ‘Wees eens een keer jezelf op dat podium!’ zei ze. ‘Als je alles perfect doet, is dat lang niet zo krachtig als wat je hier thuis doet: geïmproviseerde liedjes uit je hart zingen, terwijl je achter de piano zit. Waarom doe je dat niet publiekelijk?’ Ze had gelijk! Vanaf dat moment maakte God veel creativiteit in me los. Ik durfde kwetsbaar te zijn.”

Kwetsbaar zijn, terwijl duizenden ogen je aanstaren?
“Precies. Ik zing over Gods grootheid, maar ook over mijn diepste vragen en mijn tekortkomingen, zoals mijn streberigheid! Die dingen roep ik soms letterlijk uit naar God! Hoe meer mensen mijn ‘simpele menszijn’ zien, hoe meer ze zichzelf zullen herkennen. We zijn allemaal mensen die God wanhopig nodig hebben. Het is net als bij de Psalmen. Hoe kan het dat Jan met de pet uit Rotterdam zich kan identificeren met een psalm? Het is kwetsbaar, dat herken je!”

Ervaar je de Heilige Geest tijdens optredens?
“Ja. Soms beginnen we tijdens een concert spontaan te zingen en eindigen we ergens waarvan je zegt: ‘Wow, dit had ik niet verwacht! Dit is bijzonder!’ Vorig jaar was ik ook hier in Nederland (Arnhem, red.) en tijdens het optreden ontstond spontaan het lied: ‘Peace’, van de cd ‘Open up the earth’. Zoiets is spannend! De Heilige Geest leidt ons zo nu en dan uit onze comfortzone, ook muzikaal gezien.”

Je schrijft zo’n moment dus toe aan de Heilige Geest?
“Ja! Maar ik probeer van mezelf niet iemand te maken die de Geest beter verstaat dan een ander. Ik zie het zo: God is soeverein. Hij leidt ons! Als ons hart werkelijk op Hem gericht is, kan de Heilige Geest woorden leiden.”

Nooit bang dat het je eigen fantasie is?
“Ook al is het mijn eigen fantasie, God gebruikt het! Wat me ook aanspoort om te geloven dat de Geest mijn woorden leidt, is een tekst uit de Bijbel. Zoals in Samuel staat: ‘De Here liet geen van zijn woorden ter aarde vallen.”

Tijdens zo’n concert ben je gericht op God. Maar waarom is het zo lastig om in het dagelijks leven ook te handelen uit de kracht van de Heilige Geest?
“Ik leef in Amerika, jij in Holland. Geen van onze regeringen ziet God als een autoriteit. De goden van onze cultuur zijn ‘geld’ en ‘macht’. En in die setting zijn we allemaal opgevoed. We worden niet meer getraind om te denken aan God en te leven volgens de regels van een ander koninkrijk, namelijk Gods Koninkrijk!”

Je wordt wel eens een profeet genoemd. Hoe zie je dat zelf?
“Ik zou mezelf nooit een profeet noemen. Maar ik ben wel een kind van God, dat reikhalzend uitziet naar Zijn Koninkrijk. En dat steek ik niet onder stoelen of banken. Als anderen dat als profetisch zien...”

Stel, je mist elke inspiratie om een lied te schrijven. Wat doe je dan als ‘kind van God’?
“Dat had ik pas geleden nog! Ik probeerde een tekst te schrijven, maar ik kreeg ‘em niet goed op papier. Totdat ik het opgaf en begon te bidden. Ik vroeg God om een openbaring van Zijn Koninkrijk. Het mooie is dat God Zijn kinderen altijd goede gaven wil geven. Zeker als je Hem zo’n vraag stelt! Hij geeft het niet altijd direct, vaak op een geheimzinnige manier. Ik kreeg rust en vrede, maar geen songtekst. De volgende morgen viel m’n oog op een krantenkop. Daar stond precies de zin die ik zocht!”

Sommige christenen geloven dat God alleen door de Bijbel tot hen spreekt.
“Ik geloof ook dat God door de Bijbel tot me spreekt. Maar ik geloof niet dat God ons een brief achterliet en zei: ‘Zoon, lees dit boek voor de rest van je leven, see you later!’ God die niet persoonlijk tot ons spreekt? Onzin! Ik zie het al voor me, dat God tegen de minderbegaafde zegt: ‘Ik praat niet tegen jou, omdat je geen Hebreeuws of Grieks begrijpt.’ God spreekt juist door armen, dwazen en kinderen.”

Kun je een concreet voorbeeld hiervan geven?
“Ik zat met mijn vierjarige dochtertje Emma in de auto. Ik vroeg haar: ‘Emma, zul je me missen als ik in Nederland ben?’ Ze antwoordde: ‘Ja, pappie, maar ik zal mama en oma meer missen.’ Wow, dat was pijnlijk! Ze is een echt moederskindje. Ik vroeg haar: ‘Emma, liefje, waarom mis je mij minder?’ Ze antwoordde: ‘Jij doet altijd gemeen tegen mama’. Ik wist niet wat ze bedoelde. Rachel en ik vragen elkaar altijd vergeving waar de kinderen bij zijn. ‘Wat doe ik dan, Emma?’ Ze keek me met grote betraande ogen aan: ‘Jij doet nooit je schoenen uit en dat is mama’s regel.’ Rachel wil inderdaad dat ik mijn schoenen uittrek. Ik vind dat altijd onzin, omdat onze tientonnerhond ook gewoon door het huis mag rennen. Voor mijn dochtertje was dit kleinigheidje echter een groot probleem. God sprak door haar heen: ‘Jason, ik ga je leren om betrouwbaar te zijn in de kleine dingen.’”

Martine Geerts
Fotografie: Maarten Thiebou, Soul Survivor

www.jasonupton.com

Foto’s bekijken van Jasons optreden in Nederland? www.soulsurvivor.nl