Het is een gek verhaal, maar aangeefster Corina heeft het altijd geloofd. Haar vader Ton ziet al 30 jaar zijn broer Jaap niet meer na een ruzie over wie er naar de voorstelling van André van Duin mocht. Volgens de overlevering zou het gaan om wie er op de schoonmoeder van Jaap moest passen. Ton had de kaartjes gekregen voor zijn huwelijk, dus vond dat hij het meeste recht had. Broer Jaap dacht daar kennelijk anders over.

Door de ruzie heeft Corina helemaal geen contact met de rest van haar familie. En dat hoopte ze op te lossen door Het Familiediner in te schakelen. Maar als Bert de ouders van Corina, Ton en Henny, en vervolgens oom Jaap en tante Ann verrast, blijkt het verhaal toch iets anders in elkaar te zitten.

Na drie decennia zijn de herinneringen vervaagd, maar de conclusie nog even scherp: de broers willen elkaar nooit meer zien. Volgens Jaap had Ton – die nog een tijdje bij Jaaps schoonmoeder in huis heeft gewoond – schulden gemaakt bij een postorderbedrijf. Toen schoonmoeder overleed, ontkende Ton alles en liet Jaap voor de kosten opdraaien.

Maar daar kan Ton zich nu niets van herinneren. Volgens hem was de ruzie wel ontstaan over oppassen op oma, maar ging het er juist om dat Jaap wel zijn buren meenam naar André van Duin, maar niet zijn broer...

En dat is nog niet alles: behalve de directe aanleiding voor de ruzie speelt de moeilijke jeugd vol verwaarlozing, kindertehuizen en pleegouders een rol. Jaap neemt het zijn broer kwalijk dat hij later wél een goede band had met hun moeder. Ton op zijn beurt zit er nog altijd mee dat, toen ze bij opa en oma woonde, Jaap en opa het zo goed met elkaar konden vinden.

Uiteindelijk gaat Ton wel mee naar het diner: voor zijn dochter. En als Jaap komt, wil hij het ook nog wel goedmaken. Maar Jaap komt niet, want er zijn twee dingen die hij nooit zou doen; het goedmaken met zijn broer Ton en naar 020 gaan...