
De Navigator Studentenverenigingen hebben 'Happenings' ontwikkeld: een avond met een goed stuk drama rond een actueel thema, speciaal geschreven voor studenten. Een korte speech sluit het podiumgebeuren af. Daarna volgen er allerlei gesprekken. Steeds vaker vragen niet-christelijke studentenverenigingen aan de Navigators om in hún gebouw een happening te komen houden. De reden? 'Jullie reiken onze leden goede thema's aan om over na te denken en te praten. Dat komt er anders bijna niet van'.
Een bepaald percentage christenen heeft echt een gave om te evangeliseren. De meeste onderzoekingen op dit gebied komen uit op ongeveer tien procent. Dan betekent dat, dat negentig procent van de christenen de gave van evangelisatie niet heeft. Ikzelf behoor tot die negentig procent. Hoe kunnen wij, die de evangelisatie-gave niet hebben, tóch een goede getuige van Christus zijn?
Karin associeerde christenen met somber en sober. Ze hadden in haar ogen veel beperkingen en leefden dus eigenlijk niet echt. Eén viel in ieder geval mee: een jongen op haar werk. Door hem kwam ze bij zijn familie over de vloer. En wat ze daar zag en meemaakte, raakte haar hart: warmte en begrip in het gezin, open en eerlijke gesprekken, ook rond de Bijbel. Ze had al van alles geprobeerd om een stuk levensvervulling te vinden. Nu kwam ze ‘thuis’. Karin ging op zoek naar de Bron waaruit dit gezin leefde en vond uiteindelijk Jezus Christus als haar persoonlijke Verlosser en Heer.
Wij willen best wel evangeliseren, maar dan wél als ongelovigen luisteren en wij kunnen praten: dit is de Boodschap en die het horen wil, die hore het. Toch blijkt deze manier van evangeliseren uiterst ineffectief. In gesprek met Peter Scheele over de communicatie van de evangelisatieboodschap.
Veel christenen hebben niet geleerd hoe ze op een ontspannen manier het christelijke geloof ter sprake kunnen brengen in contacten met niet-christenen. Ze weten dat ze ‘de gelegenheden te nutte moeten maken’ (Efeze 5,16). En ze weten dat Jezus heeft gezegd: ‘Laat zo uw licht schijnen voor de mensen’ (Matt. 5,16). Ze weten wat er van het verwacht wordt.
Je bent christen, maar durft daar eigenlijk niet goed voor uit te komen op je werk. Bang dat collega’s je uitlachen als je bidt voor je eten. Bang dat ze je niet respecteren als je zegt dat je zondag niet meegaat met dat bedrijfsfeestje. Of, erger, dat ze zich agressief gaan gedragen, als je met hen spreekt over het Evangelie.
Christen-zijn op het werk hoeft niet alleen maar problematisch te zijn. Sterker nog, voor veel christenen is het juist een uitdaging om te getuigen van hun geestelijke passie.
'Christenen gebruiken altijd van die moeilijke woorden’, klagen veel niet-christenen. Ook Catherine Keyl, die het rond de kerstdagen uit te zenden EO-programma 'Catherine zoekt God' maakt, klaagt erover. „Soms is het voor mij net Chinees," zei ze in een interview. Waarom gebruiken christenen vaak die ‘tale Kanaäns’? En is die taal zo moeilijk als velen denken?

